wtorek, 27 sierpnia 2013

Zamek w Malborku

(niem.Ordensburg Marienburg)zamek w Malborku,na prawym brzegu Nogatu,gotycki,ceglany,warowny,otoczony fosą,wzniesiony w kilku etapach od 3 ćw.XIII w.do poł.XV w.przez zakon krzyżacki,początkowo konwentualny i siedziba komtura,w latach 1309–1457 siedziba wielkich mistrzów zakonu krzyżackiego i władz Prus Zakonnych,w latach 1457–1772 rezydencja królów Polski,od 1466 siedziba władz Prus Królewskich,od 1568 siedziba Komisji Morskiej,w 1772 zajęty przez administrację Królestwa Prus i zdewastowany w latach 1773–1804;rekonstruowany w latach 1817–1842 i 1882–1944,zniszczony w 1945,ponownie rekonstruowany od 1947;w 1949 wpisany do rejestru zabytków,w 1994 uznany za pomnik historii,w 1997 wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO;od 1961 siedziba Muzeum Zamkowego w Malborku.W 1286 na południe od zamku lokowano Malbork(Stare Miasto),którego mury miejskie sprzężono z murem obronnym zamku w jednolity system obronny.W 1388 na wschód od zamku założono Nowe Miasto.W latach 1626–1635 miasto i zamek otoczono wałem fortecznym o narysie bastionowym,zaś przyczółek mostowy na lewym brzegu Nogatu osłonięto dziełem rogowym.
Zespół zamkowy w Malborku obejmuje:
  • Zamek Wysoki,czworoboczny,z dziedzińcem otoczonym krużgankiem,kościołem Najświętszej Maryi Panny z kaplicą grobową św.Anny,gdaniskiem,wieżami Kleszą i Wróblą
  • Zamek Średni,wzniesiony w miejscu byłego przedzamcza,trójboczny,z rozległym dziedzińcem otwartym ku Zamkowi Wysokiemu(oddzielonym od niego murem i fosą),z kaplicą św.Bartłomieja,Wielką Komturią,Infirmerią,Wielkim Refektarzem,Pałacem Wielkich Mistrzów,Refektarzem Letnim,Refektarzem Zimowym,wieżą Kurzą Nogą
  • Zamek Niski(Przedzamcze),z Karwanem,kaplicą św.Wawrzyńca oraz szeregiem zabudowań gospodarczych.
Zamek w Malborku jest jednym z najznakomitszych przykładów średniowiecznej architektury obronno-rezydencyjnej w Europie.
Historia
Początki budowy zamek komturski
Przygotowania do budowy trwały od 1278,kiedy rozpoczęto wycinkę lasu i gromadzenie budulca(cegły,drewno,kamienie na fundamenty).Największego wysiłku wymagała produkcja cegieł i dachówek,których w latach 1278-1280 zużyto ok.4480000,z czego 1280000 na wzniesienie pierwszych murów obronnych,a 3200000 na budowę właściwego zamku.Pierwszy etap budowy można datować na lata 1278–1281(od początku budowy do przeniesienia konwentu z pobliskiego Zantyru.W tym okresie był to zamek komturski.Składał się z zamku głównego(później nazwanego Zamkiem Wysokim) i przedzamcza od strony północnej(obecnie Zamek Średni).Najwcześniej zbudowano skrzydło północne,gdzie umieszczono najważniejsze pomieszczenia:kaplicę,kapitularz oraz dormitoria(sypialnie),następnie wzniesiono skrzydło zachodnie,które mieściło komnatę komtura oraz refektarz.Część południową i wschodnią zamykały zabudowania drewniane mieszczące magazyny,warsztaty i stajnie.Kolejnym ważnym elementem zamku była wysunięta na południowy zachód poza obszar bryły zamkowej wieża obronna,połączona z zamkiem,zwana gdaniskiem.Spełniać miała rolę wieży sanitarnej oraz ostatecznego punktu obrony.Była też punktem obserwacyjnym w kierunku tworzącego się równolegle miasta Malborka.Drugą,zbudowaną do końca XIII w.zwaną"kleszą"w przeciwległym do gdaniska narożniku.Pierwotnie miała znaczenie obronne,po rozbudowie zamku straciła na znaczeniu.Całość otoczona murem obwodowym i fosą.
Rezydencja wielkich mistrzów zakonu krzyżackiego(1309–1457)
W 1309 podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby wielkiego mistrza zakonu z Wenecji do Malborka,który tym samym stał się stolicą Państwa Zakonnego.Wraz z wielkim mistrzem na zamek przybyła duża liczba braci zakonnych,co wymagało przebudowy i rozbudowy istniejącego kompleksu.W Zamku Wysokim najwięcej miejsca zajęły dormitoria(sypialnie),poza tym mieścił się tutaj kapitularz i refektarz konwentu.Dokonano znaczącej rozbudowy kościoła zamkowego pw.Najświętszej Marii Panny przedłużono go od wschodu,pod nim umieszczając kaplicę św.Anny przeznaczoną na miejsce pochówku wielkich mistrzów.Na wschodniej fasadzie,we wnęce okiennej prezbiterium umieszczono ogromną figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem,pokrytą później mozaiką(zniszczona w 1945 wraz ze wschodnią częścią kościoła).Na dawnym przedzamczu(Zamku Średnim)usytuowano właściwą rezydencję wielkich mistrzów.Powstały tutaj pałac zawierał na głównej kondygnacji(którą było pierwsze piętro od strony dziedzińca)wspaniałe pomieszczenia reprezentacyjne,a jego część od strony Nogatu,uformowana w kształcie wieży obronnej,należy do najwybitniejszych osiągnięć europejskiego gotyku.Malbork w 1410 roku był oblegany przez wojska polsko-litewskie pod wodzą króla Władysława Jagiełły po bitwie grunwaldzkiej.Zapiski w kronikach mówią,iż w lato 1411 roku podczas oblężenia zamku zdrajca znajdujący się w nim w czasie pobytu najważniejszych osób zakonu w refektarzu letnim miał wywiesić za oknem czerwoną flagę.Był to znak dla oblężników,którzy zaplanowali,iż wystrzelona z armaty,80-kilogramowa kula wleci do pomieszczenia i uderzy w jedyny filar podtrzymujący całą konstrukcję.Ona ominęła jednak go o sześć centymetrów(współczesne wyliczenia).Fragment kuli tkwi do dzisiaj w murach zamku.
Rezydencja królów Polski(1457–1772)
W czasie wojny trzynastoletniej zamek dzięki inicjatywie Andrzeja Tęczyńskiego herbu Topór został sprzedany w roku 1457 królowi polskiemu Kazimierzowi Jagiellończykowi za kwotę 190 tysięcy florenów(ok.660 kg złota)przez czeskiego dowódcę najemników Ulryka Czerwonkę,który posiadał zamek w zastawie w zamian za zaległy żołd,z którego wypłatą zalegał zakon.Król Polski triumfalnie wjechał na zamek w dniu 7 czerwca 1457 roku.Od tej pory,aż do 1772 roku,była to jedna z rezydencji królów Polski.Zamek Wysoki pełnił rolę magazynu,a Wielki Refektarz był miejscem w którym wydawano królewskie przyjęcia.Rezydencja królów Polski mieściła się w Pałacu Wielkich Mistrzów.W dniu 25 kwietnia 1476 roku na zamku odbył się zjazd,w którym wziął udział król Kazimierz Jagiellończyk i późniejszy Święty Kazimierz.W 2 poł.XVI wieku główna wieża otrzymała zegar i hełm renesansowy.W latach 1584-85 i 1592-1601 funkcjonowały na przedzamczu zamku dwie królewskie mennice gdzie bito złote dukaty.W 1618 roku kościół na zamku przejęli jezuici i przebudowali wnętrze w stylu barokowym.W dniu 17 lipca 1626 roku zamek obiegły wojska szwedzkie pod dowództwem Gustawa Adolfa.Polską obroną dowodził rotmistrz Wojciech Pęcławski,który miał do dyspozycji 300 ludzi.Mimo szczupłych sił obrońcy zdołali odeprzeć szturmy 7500 atakujących do 19 lipca,gdy Szwedzi wdarli się od wschodu przez przedzamcze i na Zamek Średni.Obrońcy złożyli honorową kapitulację i w dowód podziwu za mężną obronę pozwolono im 20 lipca odejść do Grudziądza.Za utratę zamku,przebywającego w niewoli rotmistrza Pęcławskiego skazano zaocznie na karę śmierci.Szwedzi po zdobyciu zamku zbudowali 11 ziemnych bastionów.W 1629 roku fortyfikacje powiększono o kolejną linię obronną,które wojska polskie hetmana Stanisława Koniecpolskiego próbowały bezskutecznie zdobyć 25 lipca.W 1636 roku Szwedzi zamek opuścili i przejęły go ponownie wojska polskie.Zamek został wyremontowany przez Gerarda Denhoffa powołanego na tę funkcję przez króla Władysława IV znacznie go dozbrajając o 66 dział.W roku 1644 w wyniku pożaru spaliły się dachy na Zamku Wysokim oraz zniszczone zostały krużganki.Odbudowano je w stylu barokowym.Kolejne poważne zniszczenia nastąpiły podczas"potopu szwedzkiego".W 1726 roku na wieży zamontowano nowy,barokowy hełm.Od 1737 roku na Zamku Wysokim mieściły się koszary polskiego regimentu piechoty.Za panowania króla Augusta II na wieży zbudowano nowe zwieńczenie z latarnią oraz położono nowe dachy.Pomiędzy latami 1756-67 na miejscu nieistniejącej już wtedy Wieży Kleszej(między kościołem zamkowym a Zamkiem Średnim),zbudowano dwupiętrowy barokowy gmach kolegium jezuitów.W dniu 13 września 1772 roku zamek zajęli Prusacy.
Dewastacja(1772–1816)
Po przejęciu zamku przez Prusaków,w roku 1774 zaczęto przebudowywać Zamek Wysoki na koszary,co doprowadziło do ogromnych zniszczeń.Wyburzono prawie wszystkie gotyckie sklepienia i przebudowano okna.Zamurowano krużganki i wybudowano nową bramę od strony miasta.Wielki Refektarz przeznaczono na ujeżdżalnię koni.W Pałacu Wielkich Mistrzów urządzono fabrykę tkanin i mieszkania dla robotników.Dokonano rozbiórki wielu bram i murów na budulec.Szczególnie wielkie straty zamek poniósł w latach 1801-1804 gdy na rozkaz Fryderyka Wilhelma III zamek zaczęto przebudowywać na wielkie magazyny wojskowe.Wykuto nowe okna,otynkowano zamek wysoki oraz wyburzono średniowieczne sklepienia wprowadzając zamiast tego drewniane stropy.Po tych dewastacjach i protestach prasowych,nastąpiła zmiana postrzegania wartości zamku.
Rekonstrukcja(1817-1939)
Początki odbudowy rozpoczęły się w 1817 roku od przebudowy wschodniej elewacji Pałacu Wielkich Mistrzów i rekonstrukcji kaplicy św.Katarzyny.Następnie rozpoczęto prace w zachodniej części Zamku Średniego.W 1842 roku na wieży głównej zbudowano neogotyckie zwieńczenie.Prace te oceniano później krytycznie,ponieważ w wielu miejscach odbudowa ta była niepoparta badaniami i miała charakter fantazyjno-romantyczny.Znaczne kontrowersje wywołała także budowa w 1850 roku neogotyckiego szczytu nad Wielką Komturią na Zamku Średnim.Od 1850 do około 1876 roku kierownictwo prac przejął Ferdinand von Quast,który krytykował formę wcześniejszych prac rekonstrukcyjnych na zamku.Od 1882 zamek był rekonstruowany przez Conrada Steinbrechta do jego śmierci w 1922 roku.Przywieziono wówczas na zamek wiele cennych dzieł sztuki gotyckiej,przede wszystkim z obszarów Prus krzyżackich(np.witraże z Torunia i Chełmna,tryptyk z Tenkitten,ale też z innych obszarów,np.gotycki ołtarz z Hamburga),wykonywano również liczne kopie zabytków i nowe aranżacje.Po wyburzeniu barokowego budynku kolegium jezuitów w 1890,w jego miejscu do 1896 roku zrekonstruowano nieistniejącą od XV wieku Wieżę Kleszą oraz Domek Dzwonnika.Po 1915 roku na zamku średnim zmieniono kształt dachu na Pałacu Wielkich Mistrzów.Steinbrecht nakazał także w 1919 roku zburzenie średniowiecznej wschodniej ściany kaplicy prywatnej Wielkich Mistrzów pw.św.Katarzyny ze szczytem neogotyckim i sklepieniem z 1400 roku zastępując je zamknięciem wielobocznym.Zbudowano także przy północnej ścianie kaplicy nigdy nie istniejący w tym miejscu Dom Kapelana.Po śmierci Steinbrechta prace kontynuowano pod kierownictwem Bernharda Schmida.W 1922 roku zakończono prace budowlane w kaplicy św.Katarzyny.W 1926 roku zrekonstruowano mury i wieże bollwerku Plauena,a w 1931 roku ukończono prace przy Bramie Nowej.W 1937 roku zrekonstruowano od poziomu gruntu Basztę nad Piekarnią.W latach 30.XX wieku zamek był często wykorzystywany przez Niemców jako tło uroczystości nazistowskich.W zimie 1945 roku podczas walk o miasto z Armią Czerwoną,zamek został zamieniony w punkt oporu,co doprowadziło do wielkich zniszczeń.Walki trwały do 9 marca 1945 roku.Zburzone całkowicie zostały wschodnia część zamku wysokiego i średniego,wieża główna oraz kościół zamkowy.Zniszczenia szacowano na 50-60%.
Odbudowa po 1945 roku
Od 7 sierpnia 1945 zamek w Malborku był zarządzany przez Wojsko Polskie.Rozkazem Naczelnego Dowódcy WP 22 sierpnia w zamku w Malborku utworzono Oddział Muzeum Wojska Polskiego nr 1.30 listopada 1950 dyrekcja Muzeum Wojska Polskiego przekazała Muzeum Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego.W 1951 roku zamek przekazano lokalnym władzom administracyjnym.Pod koniec lat 50.XX ze względu,iż w trakcie II wojny światowej 50% zamku zostało zburzone,zaczęto planować rozbiórkę zamku.Ostatecznie zmieniono zdanie i powołano Społeczny Komitet Odbudowy Zamku.Rozpoczęła się trwająca wiele lat odbudowa zamku podczas której starano się przywrócić mu kształt z okresu średniowiecza,usuwając błędne rekonstrukcje dokonane przez niemieckich konserwatorów sztuki(np.wimpergi nad oknami w kościele zamkowym).Od 1961 roku jest siedzibą nowopowołanego Muzeum Zamkowego.W latach 1962-1966 odbudowano dachy nad płn. i zach.skrzydłem zamku średniego.W 1966 roku rozpoczęto odbudowę kaplicy św.Anny.W 1967 roku odbudowano południowo-wschodni narożnik Zamku Wysokiego.W latach 1967-1968 zrekonstruowano Wieżę Główną w formie średniowiecznej.W latach 1973-1976 odbudowano Bramę Główną na Przedzamczu.W latach 1980-1982 odbudowano Dom Podstarościego i Basztę Prochową.W 1993 roku zakończone odbudowę Karwanu i rozpoczęto odbudowę Baszty Trójściennej.Cały czas też trwały prace konserwatorskie we wnętrzach zamkowych.W 1997 roku zamek krzyżacki w Malborku został zapisany na liście światowego dziedzictwa UNESCO.Od kilku lat,organizowane są inscenizacje zdobywania zamku malborskiego przez wojska polsko-litewskie po bitwie pod Grunwaldem.W okresie od maja do września odbywają się tu też od wielu lat spektakle typu światło i dźwięk.Zamek w Malborku w 2007 r.w plebiscycie Rzeczpospolitej został uznany za jeden siedmiu cudów Polski.Na zamku nadal prowadzone są skomplikowane prace remontowe.Obecnie zwiedzanie zamku z przewodnikiem szacuje się na 3–4 godziny.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz