poniedziałek, 19 lutego 2018

Witold Tokarski

Ur.14 stycznia 1931 w Kielcach polski aktor,teatralny,filmowy i telewizyjny,przez 37 lat związany zawodowo ze sceną teatralną w Toruniu.
Kariera zawodowa
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie(studia 1950-1954).Debiutem scenicznym była rola Filipa w Dożywociu Aleksandra Fredry na deskach Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (premiera 3 sierpnia 1954). W tym teatrze pracował przez pięć lat, po czym przeniósł się do Teatrów Ziemi Pomorskiej (następnie pod nazwą Teatry Dramatyczne) w Toruniu. Po podziale tej instytucji w 1961 na Teatr Kameralny w Bydgoszczy i Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu, etatowy aktor sceny toruńskiej.
W karierze teatralnej zagrał blisko 200 ról, m.in. główną rolę Naczelnego w sztuce Ciemny grylaż Jerzego Dobrowolskiego i Stanisława Tyma (premiera 25 kwietnia 1981). Kilkakrotnie był asystentem reżysera. Ze sceną i publicznością pożegnał się 14 czerwca 1996 rolą Zaczarowanym jeziorze według Piotra Czajkowskiego. Już na emeryturze, w 1998 zagrał jeszcze kapitana Rykowa w inscenizacji Pana Tadeusza.
Nagrodzony m.in. na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w 1969, za rolę Wielkiego Księcia Konstantego w Kordianie. W 2006 z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru i jubileuszu 75. urodzin wyróżniony nagrodą marszałka województwa kujawsko-pomorskiego.
Epizodycznie pojawiał się również w spektaklach teatru telewizji i serialach telewizyjnych.
W czasach PRL sekretarz POP PZPR w Teatrze im. Horzycy oraz działacz ORMO.
Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]
W młodości pływacki mistrz Kielc w stylu motylkowym. Kolekcjoner przedwojennych i wojennych polskich militariów, monet, orderów, odznaczeń i odznak. Jego zbiory kilkakrotnie prezentowane były w toruńskim Muzeum Okręgowym. Żonaty.
Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1976)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (1969)
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej (1976)
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej (1985)
  • Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (1971)
  • Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2010)[1]
  • Brązowa Odznaka „W Służbie Narodu” (1974)
  • Brązowe odznaczenie im. Janka Krasickiego (1964)
  • Odznaka „Zasłużony Działacz ORMO” (1972)
  • Złota Odznaka ZNP (1978)
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1973)
  • Odznaka „Za zasługi dla województwa bydgoskiego” (1970)
  • Odznaka „Za zasługi dla województwa koszalińskiego” (1978)
  • Odznaka „Za zasługi dla Kielecczyzny” (1979)
  • Odznaka „Zasłużony dla województwa toruńskiego” (1979)
Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Witold Filler

Ur.13 stycznia 1931,zm.11 lutego 2009 polski aktor,pisarz,dziennikarz,publicysta,specjalizujący się w krytyce teatralnej,historii polskiego teatru,szczególnie kabaretu i cyrku.Członek i działacz PZPR,uhonorowany wysokimi odznaczeniami państwowymi(m.in.Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski),długoletni dyrektor warszawskiego Teatru Syrena(1978-1990).
Życiorys
Od trzeciego roku życia mieszkał w Warszawie.Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im.Tadeusza Reytana w Warszawie(1948 r.)wydział aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie(1952 r.)W latach 1952-1956 był aktorem Teatru Dramatycznego,a w latach 1956-1961 Teatru Narodowego.Od 1963 r.był redaktorem naczelnym redakcji rozrywki Telewizji Polskiej,a następnie redaktorem naczelnym dwutygodnika„Teatr” i tygodnika„Szpilki”.Był autorem biograficznej książki poświęconej Violetcie Villas"Tygrysica z Magdalenki".Zmarł 11 lutego 2009,został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Włodzimierz Dusiewicz

Włodzimierz Zbigniew Dusiewicz ps.Dusza(ur.13 stycznia 1931 w Nowej Wsi)polski reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych,aktor lalkowy,nauczyciel,Zawiszak,powstaniec warszawski,pisarz,podharcmistrz,członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich,pracownik Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa,prezes Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Warszawie(1994-1995) i prezes Federacji Rodzin Katyńskich(1993-2006).Syn aspiranta Władysława Dusiewicza.
Życiorys
Dzieciństwo(1931-1944)
Urodził się 13 stycznia 1931 w Nowej Wsi(powiat Szamotuły)w rodzinie aspiranta straży więziennej Władysława Dusiewicza(1899-1939) i nauczycielki Jadwigi(pochodzącej z Warszawy).Przed wojną skończył dwie klasy szkoły publicznej w Grodzisku Wielkopolskim.W kwietniu 1941 r.razem z rodziną został wysiedlony do Łodzi,a następnie przez Konstantynów Łódzki trafił do Warszawy.Działał w harcerstwie.Jako Zawiszak wziął udział w powstaniu warszawskim.Zajmował się zdobywaniem informacji wywiadowczych i przenoszeniem meldunków.
W Polsce Ludowej(1945-1989)
Po wojnie został przeszkolony z zakresu skoków spadochronowych oraz na pilota szybowca.Zdał maturę(1948 r.)Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego.Pracował w Państwowym Teatrze Lalek i Aktora„Baj”w Warszawie(od 1951 r.)w Centrali Filmów Oświatowych„Filmos”(1963-1965)oraz w Wytwórni Filmowej Czołówka(w 1965 r.)W 1976 r.w Krakowie na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych za film"Polacy w paradzie zwycięstwa"otrzymał Nagrodę Szefa Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego za najlepszy film o tematyce patriotycznej.
W III RP(po 1990 r.)
W 1993 r.został wybrany prezesem Zarządu Federacji Rodzin Katyńskich i pełnił tę funkcję do 2006 r.W tym czasie przez rok(1994-1995)był także prezesem Stowarzyszenia Rodzina Katyńska w Warszawie.W 1996 r.przeszedł na emeryturę.5 lutego 2002 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.W 2003 r.wszedł w skład Rady Programowej Muzeum Policji.21 grudnia 2009 udzielił wywiadu Annie Bosiackiej dla Archiwum Historii Mówionej.W 2012 r.w Pałacu na Wodzie w Warszawie został odznaczony przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych doktora Jana Stanisława Ciechanowskiego Medalem„Pro Patria”w uznaniu szczególnych zasług w kultywowaniu pamięci o walce o niepodległość Polski.W 2015 r.w ambasadzie RFN w Warszawie został odznaczony przez ambasadora Rolfa Nikla przyznanym przez prezydenta Niemiec Joachima Gaucka Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec w dowód uznania zasług na rzecz stosunków polsko-niemieckich.Główny bohater książeczki"Zaklęcie na W"Michała Rusinka.Działacz Stowarzyszenia Szarych Szeregów(pracuje m.in.w redakcji gazetki„Warszawskie Szare Szeregi”).
Filmografia
Reżyser
  1. 1972 r."Iłża ziemia walcząca"
  2. 1977 r."Przerwana pieśń ..."
  3. 1977 r."Za drutami"
  4. 1979 r."W moim obiektywie"
  5. 1981 r."Piłka Wodna"
  6. 1981 r.Dajmy im szansę
  7. 1983 r."Trauguttowcy"
  8. 1983 r."Łęczyckie bajanie o Borucie panie"
  9. 1984 r."Pałac tysiąca imion"
  10. 1985 r."Nasz dom ojczyzna Polska"
  11. 1986 r."Bojowe szkoły"
  12. 1987 r."Walczył na morzach i oceanach"
  13. 1992 r."Życiorys do protokołu.Rzecz o generale Leopoldzie Okulickim"
Scenarzysta
  1. 1977 r."Przerwana pieśń ..."
  2. 1977 r."Za drutami"
  3. 1981 r."Piłka Wodna"
  4. 1981 r."Dajmy im szansę"
  5. 1982 r."Zawiszacy"
  6. 1983 r."Trauguttowcy"
  7. 1983 r."Łęczyckie bajanie o Borucie –panie"
  8. 1984 r."Pałac tysiąca imion"
  9. 1985 r."Nasz dom ojczyzna Polska"
  10. 1986 r."Bojowe szkoły"
  11. 1987 r."Walczył na morzach i oceanach"
  12. 1989 r."Szesnastu"
  13. 1992 r."Życiorys do protokołu.Rzecz o generale Leopoldzie Okulickim"
  14. 1994 r."Grupy szturmowe.Szare Szeregi"
Życie prywatne
Ma dwie siostry:Mirosławę(1925-przed 2009) i Teresę(ur.1933 r.)

Henryk Kluba

Ur.9 stycznia 1931 w Przystajni koło Częstochowy,zm.11 czerwca 2005 w Koninie polski reżyser filmowy,aktor,producent filmowy,oraz pedagog i wieloletni rektor łódzkiej szkoły filmowej.
Życiorys
W 1951 r.ukończył studium teatralne przy Teatrze im.A.Mickiewicza w Częstochowie.Pracował jako dziennikarz i kierownik częstochowskiej mutacji„Dziennika Łódzkiego”.Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie we Wrocławiu.W latach 1951-1956 należał do ZMP,od 1978 r.należał do PZPR.W 1958 r.ukończył Studia na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej,Telewizyjnej i Teatralnej im.Leona Schillera w Łodzi;dyplom w 1969 r.Jako aktor debiutował w szkolnych filmach Romana Polańskiego.Grał również w większości filmów reżyserowanych przez siebie.Początkowo był asystentem reżysera.W 1966 r.zadebiutował jako reżyser filmów fabularnych filmem"Chudy i inni".W 1986 r.został przewodniczącym Zespołu Filmowego Narodowej Rady Kultury.W latach 1987-1989 był członkiem Komitetu Kinematografii.Od 1967 r.był pracownikiem naukowym PWSFTviT w Łodzi.W latach 1978-1981 i 1993-1996 był dziekanem wydziału reżyserii,w latach 1982(od 16 lutego)do 1990 r. i 1996-2002 był rektorem tej uczelni.W grudniu 1987 r.został mu nadany tytuł profesora nadzwyczajnego sztuki filmowej.Wykładowca w Wyższej Szkole Sztuki i Projektowania w Łodzi.Zmarł nagle w pokoju hotelowym podczas 51 edycji festiwalu Filmów Amatorskich OKFA,gdzie przewodniczył obradom jury.Spoczywa w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi(kwatera XI,rząd 35,grób 19).W 1998 r.w uznaniu wybitnych osiągnięć w działalności artystycznej oraz za zasługi w pracy dydaktycznej został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.W czasach PRL został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi,Medalem Komisji Edukacji Narodowej i odznaką Zasłużony Działacz Kultury.19 stycznia 2007 w łódzkiej Alei Gwiazd została odsłonięta jego gwiazda.W 2007 r.studenci Realizacji Programów Dziennikarskich w PWSFTviT wyprodukowali film zatytułowany"Było pięciu Klubów".Obraz jest zbiorem wspomnień o Henryku Klubie.W filmie wypowiadają się między innymi Jan Machulski,Jerzy Woźniak,Andrzej Mellin,Wanda Mirowska oraz rodzina artysty.Film pokazano na Festiwalu„Łodzią po Wiśle”w roku 2008.

Filmografia
  • Scenariusz:
    • 1978 r."Sowizdrzał świętokrzyski"
  • reżyser:
    • 1956 r."Trzy protokoły"
    • 1956 r."W pracowni scenografa".Część I
    • 1957 r."Ocalenie"
    • 1957 r."Proces"
    • 1966 r."Chudy i inni"
    • 1967 r."Słońce wschodzi raz na dzień"
    • 1969 r."Szkice warszawskie"
    • 1970 r."Doktor Ewa"
    • 1971 r."Pięć i pół bladego Józka"
    • 1974 r."Opowieść w czerwieni"
    • 1978 r."Sowizdrzał świętokrzyski"
    • 1988 r."Gwiazda Piołun"
  • Aktor:
    • 1957 r."Ewa chce spać"jako reżyser filmu"Ewa chce spać"(nie wymieniony w czołówce)
    • 1958 r."Kalosze szczęścia"jako klient Soni w domu publicznym
    • 1958 r."Dwaj ludzie z szafą"jako 2 mężczyzna z szafą
    • 1959 r."Gdy spadają anioły"jako żołnierz
    • 1959 r."Tysiąc talarów"jako Żyd/Szelest,pan od cielęciny w szpitalu psychiatrycznym(nie wymieniony w czołówce)
    • 1961 r."Ssaki"
    • 1963 r."Niezawodny sposób"
    • 1963 r."Zacne grzechy"jako sługa Krasnopolskiego (nie wymieniony w czołówce)
    • 1965 r."Walkower"jako trener Rogala
    • 1967 r."Słońce wschodzi raz na dzień"jako biskup
    • 1974 r."Nie ma róży bez ognia"jako sąsiad Boguś Poganek
    • 1978 r."Zielona ziemia"jako ogrodnik
    • 1980 r."Urodziny młodego warszawiaka"
    • 1996 r."Filmówka"jako on sam
    • 2000 r."Ja jestem Jurek"jako niecierpliwy gość
    • 2001 r."Eukaliptus"jako pastor
  • Producent:
    • 2002 r."Kontroler"

Zbigniew Ciok

Zbigniew Marian Ciok(ur.7 stycznia 1931 w Warszawie,zm.23 kwietnia 2017)polski inżynier elektryk,specjalista z dziedziny elektrotechniki,profesor Politechniki Warszawskiej,członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiej Akademii Nauk,IEEE,CIGRE oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej.Doktor honoris causa Sankt-Petersburskiego Uniwersytetu Technicznego(1997 r.)
Życiorys
W 1959 r.uzyskał stopień doktora nauk technicznych w zakresie elektroenergetyki i aparatów elektrycznych,a w 1974 r.tytuł profesora.W tym okresie wypromował 14 doktorów nauk.Związany z Politechniką Warszawską:w latach 1967-71 był prodziekanem Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej,w latach 1970-84 i 1987-99 dyrektorem Instytutu Wielkich Mocy i Wysokich Napięć PW,w latach 1990-2001 kierownikiem Zakładu Inżynierii Elektro fizycznej w Instytucie Wysokich Napięć i Wielkich Mocy i w latach 1984-1987 prorektor Politechniki Warszawskiej ds.nauki.W latach 1980-1990 był także członkiem Senatu i przewodniczący dwu komisji senackich Politechniki Warszawskiej.Oprócz tego był członkiem rad naukowych Instytutu Energetyki w latach 1975-2008 i jej przewodniczącym w okresie 1979-99 oraz Instytutu Elektrotechniki(od 1971 r.)Działał także w międzynarodowych organizacjach jak CIGRE(członek od 1970 roku,zastępca przewodniczącego Polskiej Sekcji CIGRE 1992-2003) i IEEE(członek od 1978 r.przewodniczący Polskiej Sekcji IEEE w latach 1992-96,członek Zarządu Polskiej Sekcji IEEE).Był członkiem Centralnej Komisji ds.Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych(1978-2003)oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego(1987-92),gdzie pełnił funkcje wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Komisji ds.Nauki.Od 1983 r.członek korespondent Towarzystwa Naukowego Warszawskiego,a od 1987 r.członek zwyczajny.Od 1973 r.także członek Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej PTETiS,przewodniczący(1978-87),członek Zarządu(od 1987 roku) i członek honorowy(1988 r.)Od 1989 r.członek korespondent PAN,od 2007 r.członek rzeczywisty PAN.Był autorem 12 książek o charakterze monograficznym,6 skryptów akademickich oraz ok.150 artykułów i referatów na konferencje naukowe i naukowo-techniczne.Specjalizował się z zakresu modelowania elementów systemu elektroenergetycznego i metody obliczeń przebiegów nieustalonych w sieciach i systemach elektroenergetycznych:metody analizy pól elektromagnetycznych,wyładowania elektryczne w gazach,zastosowania nadprzewodnictwa w elektroenergetyce i elektrotechnice,oddziaływania linii oraz urządzeń elektrycznych na środowisko.

Eugeniusz Duraczyński

Ur.2 stycznia 1931 w Lichwinie polski historyk dziejów najnowszych.
Życiorys
Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Moskiewskim w 1955 r.Doktoryzował się w 1965 roku w Wyższej Szkole Nauk Społecznych.Od 1966 r.zatrudniony w Instytucie Historii PAN(od 1990 r.był kierownikiem Pracowni Drugiej Wojny Światowej).Habilitacja w 1974 r.profesor nadzwyczajny od 1982 r.profesor zwyczajny od 1990 r.Członek PZPR od 1952 r.sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w PAN w latach 1980-1981,kierownik Wydziału Nauki i Oświaty KC PZPR 1981-1983.W latach 1977-1990 redaktor naczelny pisma„Mówią wieki”,w latach 1999-2005 stały przedstawiciel PAN przy Rosyjskiej Akademii Nauk.W 2003 r.został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski(M.P.z 2003 r.poz.445).

Ewa Dałkowska

Ewa Małgorzata Dałkowska(ur.10 kwietnia 1947 we Wrocławiu)polska aktorka teatralna,radiowa i filmowa,od 2008 r.aktorka Nowego Teatru w Warszawie;dwukrotnie zdobyła główne nagrody na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych: nagrodę aktorską(1977 r.) i nagrodę zespołową(1980 r.)
Życiorys
W 1970 r.ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim,w 1972 r.PWST w Warszawie.W latach 1972-1974 występowała w Teatrze Śląskim im.Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach,w latach 1974-2008 była aktorką Teatru Powszechnego w Warszawie.Od 2008 r.jest aktorką Nowego Teatru w Warszawie.Od 2001 r.wspiera Prawo i Sprawiedliwość;była m.in.członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w czasie wyborów prezydenckich w 2005 r.została członkiem Warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010 r.Jest wykładowcą Akademii Dobrych Obyczajów,której założycielem i głównym wykładowcą był przez wiele lat Janusz Zakrzeński;kadrę Akademii tworzą między innymi:Teresa Lipowska,Leszek Miodek,Eugenia Herman,Marzanna Graff-Oszczepalińska.4 sierpnia 2016 została powołana w skład Kapituły Orderu Odrodzenia Polski.
Życie prywatne
Pierwsze małżeństwo aktorki zakończyło się rozwodem.Następnie mężem Ewy Dałkowskiej został Tomasz Miernowski,szef produkcji byłego Zespołu Twórców Filmowych„Dom”.
Filmografia(wybór)
  • "Niebieskie jak Morze Czarne"(1971 r.)uczestniczka obozu
  • "Beniamiszek"(1975 r.)Hanka
  • "Noce i dnie"(1975 r.)Olesia Chrobotówna
  • "Strach"(1975 r.)kobieta tańcząca w lokalu
  • "07 zgłoś się"(serial telewizyjny)(1976 r.)prostytutka„Markiza”(odc.2"Wisior")
  • "Sprawa Gorgonowej"(1977 r.)Rita Gorgonowa
  • ""Warszawianka"pieśń z roku 1831"(spektakl telewizyjny wg sztuki Stanisława Wyspiańskiego„Warszawianka”)(1978 r.)Maria
  • "Aktorzy prowincjonalni"(1978 r.)Krystyna Gazda,przyjaciółka Ani z lat szkolnych
  • "Bez znieczulenia"(1978 r.)Ewa Michałowska,żona Jerzego
  • "Biały mazur"(1978 r.)Wiera Zasulicz
  • "Szpital przemienienia"(1978 r.)doktor Nosilewska
  • "Lekcja martwego języka"(1979 r.)Olga Diana,medium
  • "Obok"(1979 r.)kochanka Artura
  • "Terrarium"(1979 r.)aktorka,przyjaciółka Marii
  • "Głosy"(1980 r.)Ewa Domańska
  • "Ukryty w słońcu"(1980 r.)Maria
  • "Spokojne lata"(1981 r.)Flora
  • "Nadzór"(1983 r.)Maria Gabrysiakowa
  • "Toccata"(1983 r.)Zofia
  • "Życie Kamila Kuranta"(1983 r.)Anna Kurant,matka Kamila
  • "Wir"(1983 r.)Róża
  • "111 dni letargu"(1984 r.)Krystyna,tłumaczka„rewidenta”
  • "Kobieta z prowincji"(1984 r.)Andzia Cichalska-Solska z d.Głowacka
  • "Rok spokojnego słońca"(1984 r.)prostytutka Stella
  • "Trzy młyny"(1984 r.)Jadwiga Łowiecka(odc.1)
  • "Medium"(1985 r.)Greta Wagner
  • "... jestem przeciw"(1985 r.)doktor Krystyna
  • "Królewskie sny"(1988 r.)księżna Julianna,żona Witolda
  • "Nocny gość"(1989 r.)matka Villona
  • "Korczak"(1990 r.)Stefa Wilczyńska
  • "Cynga"(1991 r.)pielęgniarka Lucienne
  • "Panny i wdowy"(1991 r.)Susanne,córka Eweliny
  • "Czarne słońca"(1992 r.)Celina
  • "Gorący czwartek"(1993 r.)Godyszowa,żona właściciela okradzionego mercedesa
  • "Komedia małżeńska"(1993 r.)Wanda,przyjaciółka Marii
  • "Córy szczęścia"(1999 r.)Elka,właścicielka łodzi-hotelu
  • "Torowisko"(1999 r.)matka Marii
  • "Trędowata"(1999-2000)Idalia Elzonowska
  • "Przedwiośnie"(2001 r.)księżna Szczerbatow-Mamujew
  • "Szpital na perypetiach"(2001 r.)siostra Gerlach
  • "Oficer"(2004 r.)matka Aldony Ginko
  • "Skazany na bluesa"(2005 r.)dyrektor technikum
  • "Okazja"(2005 r.)bezdomna(odc.7)
  • "Kawałek nieba"(2006 r.)Róża
  • "Stary człowiek i pies"(2008 r.)Ewa Kulczyńska,żona Marka
  • "Mistyfikacja"(2010 r.)Jadwiga Witkiewicz,żona Witkacego
  • "Prawo Agaty"(2012 r.)Izabela Grabowska(odc.13)
  • "Głęboka woda"(2013 r.)matka Bolka(odc.21)
  • "Body/Ciało"(2015 r.)Ewa,przyjaciółka prokuratora
  • "Smoleńsk"(2016 r.)żona prezydenta
  • "Artyści"(2016 r.)Helena,sprzątaczka-medium
Dubbing
  • 2010 r."Harry Potter i Insygnia Śmierci"Petunia Dursley
  • 2007 r."Harry Potter i Zakon Feniksa"Petunia Dursley
  • 2004 r."Rogate ranczo"Pearl
  • 2004 r."Harry Potter i więzień Azkabanu"Petunia Dursley
  • 2002 r."Harry Potter i Komnata Tajemnic"Petunia Dursley
  • 2001 r."Harry Potter i Kamień Filozoficzny"Petunia Dursley
Role teatralne
  • 2008 r."Przyjacielowi,który nie uratował mi życia"reż.Michał Sieczkowski,Przestrzeń Wymiany Działań ARTERIA
  • 2009 r.„(A)pollonia”reż.Krzysztof Warlikowski w Nowym Teatrze w Warszawie
  • 2010 r."Prymas w Komańczy Scena Faktu"reż.Paweł Woldan,jako Julia Brystygier
Odznaczenia
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski(2015 r.)
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski(2007 r.)
  • Brązowy Krzyż Zasługi(1979 r.)
  • Srebrny Medal„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”(2007 r.)
  • Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy(2011 r.)