środa, 30 listopada 2016

Włodzimierz Krolopp

Włodzimierz Jan Krolopp(ur.24 kwietnia 1928 w Zduńskiej Woli,zm.20 października 2013 w Lublinie)polski inżynier,profesor nauk technicznych,specjalista z dziedziny metrologii elektrycznej i elektronicznej,pomiarów w papiernictwie i spektrometrii mas.W latach 1990-1993 pełnił obowiązki rektora Politechniki Lubelskiej,a w latach 2001-2002 kierownika Katedry Automatyki i Metrologii Wydziału Elektrotechniki i Informatyki PL.
Życiorys
Włodzimierz Krolopp urodził się w Zduńskiej Woli 24 kwietnia 1928 roku.Studia ukończył na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej w roku 1956.Po ich ukończeniu rozpoczął pracę jako asystent na Politechnice Łódzkiej.Od roku 1960 pracował równocześnie w Instytucie Włókiennictwa.W latach 1962-67 pracował w Centralnym Biurze Techniki Przemysłu Papierniczego na stanowisku kierownika Wydziału Pomiarów i Automatyki.Do pracy w Politechnice Łódzkiej powrócił w roku 1967,gdzie w roku 1972 uzyskał stopień doktora nauk technicznych(specjalność elektrotechnika).W roku 1975 podjął pracę na stanowisku docenta w Politechnice Świętokrzyskiej.Habilitację uzyskał w roku 1980 na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej.W roku 1983 rozpoczął pracę na Politechnice Lubelskiej,gdzie pracował do roku 2003.Włodzimierz Krolopp jest autorem ok.100 prac w tym dwóch monografii i cztery skryptów.Został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej,Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jerzy Matuszkiewicz

Jerzy"Duduś"Matuszkiewicz(ur.10 kwietnia 1928 w Jaśle)muzyk jazzowy,saksofonista,kompozytor muzyki do wielu seriali i filmów z czasów PRL-u.

Życiorys
Po wojnie przeprowadził się do Krakowa,gdzie zaczął grać na klarnecie,a następnie na saksofonie.W 1947 roku zaczął współpracować z big bandem Kazimierza Turewicza.W 1948 roku założył"Jazz Club"przy krakowskim oddziale YMCA,a po rozwiązaniu organizacji wyjechał do Łodzi,gdzie rozpoczął studia filmowe.W ich trakcie uczestniczył w tzw."katakumbowym trwaniu".W 1954 roku odegrał ważną rolę przy organizacji"Zaduszek Jazzowych"w Krakowie,których animatorem był Leopold Tyrmand."Duduś"był także współzałożycielem grupy muzyków,nazwanej później"Melomani".W 1956 roku podczas 1 Festiwalu Jazzowego zespół prowadził słynny nowoorleański pochód ulicami Sopotu.Matuszkiewicz jest autorem hejnału festiwalu,który po raz pierwszy wykonał solo na rozpoczęcie 40 Jazz Jamboree.W latach 70 i latach 80 występował sporadycznie,był także m.in.jurorem konkursu Złota Tarka.W 2006 roku został odznaczony przez krakowski"Jazz Club"medalem Złoty Helikon oraz przez krakowską"Piwnicę pod Baranami"brązową statuetką Baranka Jazzowego.W 2008 roku otrzymał Złotego Fryderyka.Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z dnia 11 listopada 1997 roku,w uznaniu wybitnych zasług dla kultury narodowej,został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.W marcu 2012 roku otrzymał tytuł"Honorowego Obywatela Miasta Jasła".W kwietniu 2013 roku został odznaczony Złotym Medalem„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Seriale
Wybrana filmografia(kompozytor)
Dyskografia
  • Muzyka filmowa(2006 r.)
  • Jerzy"Duduś"Matuszkiewicz,w serii Wielcy kompozytorzy filmowi,Biblioteka Gazety Wyborczej(2010 r.)
Piosenki skomponowane przez Jerzego Matuszkiewicza

Ryszard Zaorski

Ur.27 marca 1928 w Łucku polski aktor.

Życiorys
W 1950 r.ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im.Ludwika Solskiego w Krakowie.W swej kilkudziesięcioletniej karierze teatralnej występował na deskach:Teatru Starego w Krakowie,Teatru Śląskiego w Katowicach,Teatru Polskiego w Bielsku-Białej,Teatru Zagłębia w Sosnowcu,Teatru Polskiego w Warszawie oraz Teatru Ludowego w Nowej Hucie.
Wystąpił w blisko trzydziestu filmach:
Wystąpił też w blisko dwudziestu przedstawieniach Teatru Telewizji.Aktor mieszka w Katowicach.
Odznaczenia i nagrody
Aktor otrzymał szereg nagród regionalnych i państwowych:

poniedziałek, 28 listopada 2016

Joanna Kulmowa

Właśc.Joanna Maria Kulma z domu Cichocka(ur.25 marca 1928 w Łodzi)polska poetka,prozaik,autorka utworów scenicznych oraz książek dla dzieci i młodzieży, reżyser.
Życiorys
W czasie okupacji niemieckiej uczestniczyła w tajnych kompletach,wśród jej nauczycieli był m.in.Armand Vetulani.Studiowała początkowo historię na Uniwersytecie Łódzkim.Ukończyła następnie studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi oraz reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie.Była asystentką reżysera w warszawskich teatrach,w 1955 r.objęła stanowisko redaktora działu teatralnego w wydawnictwie Nasza Księgarnia.Jako reżyser teatralny zadebiutowała w Teatrze Ziemi Łódzkiej,a następnie pracowała w teatrach Poznania i Koszalina.W Teatrze Wybrzeże objęła funkcję kierownika literackiego.Wraz z m.in.Stefanem Sutkowskim na początku lat 60 współtworzyła Scenę Kameralną Filharmonii Narodowej,z którą współpracowała przez kilkanaście lat.Pod koniec lat 70 podjęła współpracę ze środowiskami opozycyjnymi,publikowała wiersze drugoobiegowym„Zapisie” i „Pulsie”.Po wprowadzeniu stanu wojennego zamieszczała swoje utwory w czasopismach podziemnych,wydała też dwie pozycje poetyckie w drugim obiegu.Uczestniczyła w wydarzeniach organizowanych w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej,przy parafii w Poczerninie założyła teatr dziecięcy.Jako poetka debiutowała w 1952 r.ogłosiła kilka tomów wierszy,m.in.Fatum na zakręcie(1957 r.)Boże umieranie(1962 r.)Cykuta i Jonasz,czyli nasza epoka(1967 r.)Trefnisiem będąc(1978 r.)Wiersze wybrane(1988 r.)Jej wiersze są zmienne w nastroju,oprócz liryzmu i refleksji zawierają elementy dowcipu i groteski,chętnie odwołują się do świata wyobraźni i humoru.Joanna Kulmowa jest także autorką utworów scenicznych,librett operowych,cyklu psalmów responsoryjnych,słuchowisk radiowych.Znaczącą część jej twórczości stanowią utwory adresowane do młodych odbiorców.Wydała tomiki wierszy dla dzieci,m.in."Śpiew lasu"(1967 r.)"Wiersze dla Kai"(1970 r.)"Zasypianki"(1972 r.)"Krześlaki z rozwianą grzywą"(1978 r.)"Niebo nad miastem"(1986 r.)"Zagubione światełko"(1990 r.)"Kierowana do dzieci poezja poetki odznacza się połączeniem humoru i głębokiego liryzmu.Autorka chętnie stosuje eksperymenty słowne,odwołuje się do świata dziecięcych przeżyć i wyobraźni.Zachowując własny,charakterystyczny styl nadaje wierszom postać refleksyjnej i lirycznej zadumy nad światem.Jako prozaik opublikowała m.in.pełne poetyckiej fantazji,metaforyczne powieści"Wio,Leokadio"(1965 r.)"Stacja„Nigdy w Życiu”"(1967 r.)w których dzieliła się z czytelnikami refleksjami nad podstawowymi treściami ludzkiej egzystencji oraz kształtem współczesnego świata.W 1984 r.wydała tom"Serce jak złoty gołąb",stanowiący próbę stworzenia nowego typu baśni metaforycznej dla dzieci.W latach 1996–1998 pełniła m.in.funkcję prezesa stołecznego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.Zamężna z Janem Kulmą,reżyserem,muzykiem i filozofem.W latach 1961–1996 małżonkowie mieszkali w Strumianach pod Stargardem.Po wyprowadzeniu się do Warszawy ofiarowali Bibliotece Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego liczne pamiątki(obrazy,zabytkowe meble,książki),wykorzystane przy stworzeniu tzw.Sali Strumiańskiej,będącej miejscem spotkań autorskich,promocji książek,wydarzeń kulturalnych.Wraz z mężem Joanna Kulmowa organizowała międzynarodowe spotkania literackie(w tym VI Warszawskie Dni Literatury„Polska Rzeczpospolitą wielu narodów”).
Odznaczenia i wyróżnienia
Ordery i odznaczenia

Nagrody i wyróżnienia

Czesław Nowicki

Nazywany Wicherkiem(ur.24 marca 1928 w Wilnie,zm.29 lutego 1992 w Warszawie)wieloletni prezenter prognozy pogody w programie I Telewizji Polskiej.Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im.J.I.Kraszewskiego w Białej Podlaskiej.Prognozę prezentował w niekonwencjonalny sposób,tworząc w ten sposób swego rodzaju show.Telewidzom pokazywał ponad miarę wyrośnięte grzyby i inne przyrodnicze ciekawostki.Kwartet Warszawski śpiewał piosenkę"Kochajmy Wicherka",w której podkreślał popularność i oryginalność prezentera(pokaże ziemniaczek kwitnący).Został zwolniony z TVP w latach siedemdziesiątych XX wieku po nierozważnej uwadze o„wiatrach ze wschodu”.Publikował także w Słowie Polskim,Życiu Warszawy i Gazecie Wyborczej.Zagrał siebie samego w serialach"Wojna domowa"(1966 r.) i "Dom"(1982 r.)oraz filmach"Wielka,większa i największa"(1962 r.)"Kłopotliwy gość"(1971 r.) i "Nie lubię poniedziałku"(1971 r.)Później prezenterką pogody w tamtych czasach była Elżbieta Sommer(Chmurka).

Benedykt Konowalski

Ur.21 marca 1928 w Radomiu profesor zwyczajny,kompozytor,dyrygent i pedagog.Jest synem wybitnego kompozytora Józefa Konowalskiego.W 1952 r.ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim.Od 1956 r.pełnił funkcję kierownika Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w Warszawie.W międzyczasie rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.Pod kierunkiem Jana Maklakiewicza i Tadeusza Szeligowskiego ukończył wydział kompozycji(1960 r.)a następnie wydział dyrygentury symfoniczno-operowej u Stanisława Wisłockiego(1964 r.)Od 1966 r.jest wykładowcą na uczelni,którą ukończył,był prodziekanem Wydziału Kompozycji,Dyrygentury i Teorii Muzyki,w latach 1984-1987 pełnił funkcję prorektora,a od 1987 r.jako profesor.W latach 1972-1992 przewodniczył kolegium redakcyjnemu Wydawnictwa Muzycznego Agencji Autorskiej w Warszawie.Benedykt Konowalski prowadził wiele koncertów symfonicznych,na których dyrygował w kraju i poza jego granicami.Nagrał wiele płyt i programów telewizyjnych.Pod jego batutą dokonywały się prawykonania utworów kompozytorów współczesnych.Wielokrotnie wygrywał konkursy artystyczne m.in.został laureatem konkursu kompozytorskiego Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich(1990 r.)Międzynarodowego Konkursu Organowego im.Feliksa Nowowiejskiego(1996 r.)oraz Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im.Grażyny Bacewicz(1999 r.)W latach 1977 i 1987 był nagradzany przez Ministra Kultury i Sztuki,a w 1979 i 1987 r.otrzymał nagrodę Prezesa Rady Ministrów I stopnia za całokształt twórczości artystycznej oraz za twórczość dla dzieci i młodzieży.W 1998 r.został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est.Jest kompozytorem symfonii,koncertów,oratoriów,utworów kameralnych i chóralnych.Tworzy suity,muzykę wokalną,wokalno-instrumentalną i baletową,a nawet operę oraz utwory dla dzieci.

Aleksander Ścibor-Rylski

Herbu Ostoja(ur.16 marca 1928 w Grudziądzu,zm.3 kwietnia 1983 w Warszawie)polski pisarz,reżyser i scenarzysta filmowy.

Życiorys
Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz Armii Krajowej,służył także w Szarych Szeregach.Uczestniczył w powstaniu warszawskim.Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim.Od 1962 roku zajmował się pracą reżysera.Był kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego Pryzmat.W 1951 roku otrzymał Nagrodę Państwową III stopnia.Odznaczony m.in.Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski(1955 r.) i Medalem 10-lecia Polski Ludowej(1955 r.)Pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Wólce Węglowej w Warszawie.
Twórczość
Książki
Filmografia
Ekranizacje
Na motywach jego książki z pierwszej połowy lat sześćdziesiątych"Pierścionek z końskiego włosia"Andrzej Wajda nakręcił w 1992 r. film"Pierścionek z orłem w koronie".