Biografia
Po ukończeniu polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim(1909 r.)pracował jako nauczyciel w Brodach(1909-1912),Czerniowcach(1912-1916) i Nowym Targu(1916-1927),a następnie w gimnazjum w Bielsku.Współpracował z licznymi czasopismami krajowymi(Kurier Lwowski,Ilustrowany Kurier Codzienny,Gazeta Polska,Polska Zachodnia,Zaranie Śląskie i in.) i polonijnymi(m.in.Dziennik Związkowy w Chicago i Weteran w Detroit).Przebywając na Podhalu współpracował z Władysławem Orkanem i redagował Echo Tatrzańskie.Był współzałożycielem i członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma bielskiej Partii Pracy pt.Zjednoczenie,a później Echa Beskidzkiego.Pisał poezje,poematy,opowiadania.W prasie publikował także artykuły o tematyce kulturalnej,turystycznej,recenzje i szkice literackie.Był jednym z animatorów polskiego ruchu teatralnego w Bielsku i członkiem miejscowego Towarzystwa Teatru Polskiego.Po II wojnie światowej współpracował z bielskim teatrem lalek.Prapremierą jego przedstawienia pt."O Marysi sierotce i złotookiej sroczce"w dniu 7 grudnia 1947 r.zainaugurował swoją działalność teatr lalkowy Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci(obecna Banialuka).Bezpośrednio po przybyciu do Bielska Zygmunt Lubertowicz wstąpił do miejscowego koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.Po przekształceniu w dniu 15 listopada 1930 r.bielskiego koła w Oddział PTT Bielsko był przez dwa lata jego pierwszym prezesem,a następnie w latach 1933-1946 zasiadał we władzach naczelnych PTT.Był jednym z inicjatorów budowy wielkiego i nowoczesnego na owe czasy schroniska turystycznego PTT w Zwardoniu.Prowadził wiele wycieczek turystycznych w Beskidach i Tatrach oraz propagował turystykę na łamach prasy i prowadząc odczyty.Władze miasta Bielska-Białej uczciły pamięć poety nadając jednej z ulic w centrum miasta nazwę ul.Zygmunta Lubertowicza(wcześniej Gimnazjalna)oraz nadanie imienia Szkole Podstawowej w Bielsku-Białej Straconce.W Nowym Targu również znajduje się ulica Zygmunta Lubertowicza.Rodzina Zygmunta Lubertowicza mieszka w Sanoku,wnuk Wojciech Lubertowicz był wiolonczelistą grupy Mantragona.
Niektóre publikacje
- Satyry dzisiejsze,1922 r.
- Sonety tatrzańskie i inne poezje,1925 r.
- Bielsko-Biała,kresowe miasto polskie,1936 r.
- Kazimierz Tetmajer jako epik Tatr,w:“Wierchy”R.X(1932 r.)
- Przewodnik po Beskidzie Zachodnim i Śląskim,1935 r.
- Turystyka w Beskidach,w:“Kronika Ziemi Cieszyńskiej”
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz