Dawny zamek królewski w Lublinie z Kaplicą Zamkową,pierwotnie zbudowany w XII wieku.W XIII wieku do zamku dobudowano romański donżon(wieżę mieszkalno-obronną),wielokrotnie przebudowywany,podczas okupacji niemieckiej mieściło się tam więzienie,później na takie same cele zamek zaadaptowało NKWD,dopiero w połowie lat 50.W XX wieku powstało tam muzeum.Kaplica zamkowa pw.św.Trójcy,wybudowana jako fundacja Kazimierza Wielkiego,to jeden z najcenniejszych zabytków w Polsce,pokryty rusko-bizantyjskimi freskami z 1418,powstałymi na zamówienie Władysława Jagiełły.
Historia
Początki zamku związane są z powstaniem w XII wieku kasztelanii lubelskiej.Za czasów Kazimierza Sprawiedliwego został wzniesiony na wzgórzu gród
umocniony drewniano-ziemnym wałem.W 2 połowie XIII lub w początku XIV
wieku w obrębie górnej części grodu wybudowano murowaną wieżę
obronno-rezydencjonalną(donżon,stołp).Wieża była pierwszym murowanym obiektem zamku.W XIV wieku za panowania Kazimierza Wielkiego wzniesiono murowany zamek
otoczony murem obronnym z bramą od zachodu.Wybudowano pierwszy gotycki
pałac dla króla oraz basztę żydowską.Zamek,leżący na królewskim
szlaku z Krakowa do Wilna,cieszył się zainteresowaniem i opieką Jagiellonów.Tu pod kuratelą Jana Długosza wychowali się synowie Kazimierza Jagiellończyka.Około 1520 roku Zygmunt Stary zapoczątkował przebudowę zamku na okazałą renesansową rezydencję królewską,zatrudniając między innymi włoskich mistrzów sprowadzonych z Krakowa.Wybudowano nową bramę z wieżą,czworoboczną basztę,kamienicę Grodzką,podwyższono pałac królewski ozdabiając go attykami.W 1569 roku w murach zamku obradował sejm,na którym podpisano akt unii polsko-litewskiej unię lubelską.19 lipca 1569 na sejmie w Lublinie książę pruski Albrecht Fryderyk Hohenzollern złożył hołd lenny Zygmuntowi II Augustowi,co obecny wówczas Jan Kochanowski
opisał w utworze Proporzec albo hołd pruski.Pomiędzy 1635-1642 rokiem
pod kierunkiem Jana Cangerle zamek prawdopodobnie wyremontowano.W 1648
roku z zamku kierował działaniami wojennymi król Jan Kazimierz.W
latach 1655-1657 zamek zajmowały wojska szwedzkie,węgierskie i
moskiewskie,co doprowadziło do jego ogromnych zniszczeń.Ocalały
jedynie najstarsze budowle kaplica i donżon.W 1743 roku starosta Jakub Zamojski
wzniósł nowe budynki kancelarii i archiwum,a w 1773 roku budynek
dawnej bramy wjazdowej został przebudowany na cele mieszkalne przez
starostę Wincentego Potockiego.W latach 1824-1826,z inicjatywy Stanisława Staszica i wg projektu S.Stompfa,wzniesiono na wzgórzu nową budowlę w stylu neogotyku angielskiego,przeznaczoną na więzienie kryminalne Królestwa Kongresowego.Funkcję więzienia zamek pełnił przez 128 lat.W latach 1831-1915 było tu więzienie carskie,głównie dla uczestników walk o niepodległość,m.in.powstańców styczniowych 1863 roku.W okresie 1918-1939 obok więźniów kryminalnych odbywali tu karę członkowie ruchu komunistycznego,za przynależność do nielegalnej Komunistycznej Partii Polski.II wojna światowa i okupacja(1939-1944)to okres funkcjonowania więzienia hitlerowskiego,przez które przeszło 40 tys.osób,głównie członków ruchu oporu.Duża
część więzionych zginęła w egzekucjach i obozach śmierci.22 lipca 1944 roku,przed opuszczeniem Lublina,hitlerowcy dokonali masowego mordu 300 więźniów zamku.Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej w sierpniu 1944 roku zorganizowano na zamku polityczne więzienie karno-śledcze,podległe władzom sowieckim,a następnie Urzędowi Bezpieczeństwa Publicznego.W latach 1944-1954
więziono tu około 35 tys.Polaków przeciwstawiających się
komunistycznemu zniewoleniu.Spośród 515 wydanych wyroków śmierci życie
straciło 333 osoby.Po likwidacji więzienia w dniu 13 stycznia 1954 roku więźniów politycznych przewieziono do więzienia w Chełmie,a po przeprowadzeniu prac remontowych zamek przeznaczono na cele kultury.Od 1957 roku jest siedzibą główną Muzeum Lubelskiego,założonego w 1906 roku.
Kaplica Trójcy Świętej
Najprawdopodobniej w XIV wieku powstał gotycki kościół zamkowy pod wezwaniem Trójcy Świętej,który pełnił funkcję kaplicy królewskiej.Z fundacji Władysława Jagiełły gotyckie wnętrza kaplicy pokryto malowidłami bizantyjsko-ruskimi.Prace ukończono w 1418 roku.Dzięki malowidłom,zachowanym do czasów współczesnych,Kaplica Trójcy Świętej stanowi zabytek w skali międzynarodowej.
Wieża zamkowa
Wieża zamkowa(baszta,donżon,stołp)to cenny zabytek sztuki romańskiej i jedna z najstarszych budowli na Lubelszczyźnie.Powstała w XIII wieku
jako budowla obronno-mieszkalna(donżon).Stanowiła część grodu
kasztelańskiego.Wzniesiona przy południowym zboczu wzgórza.Posiada
trzy kondygnacje nadziemne.Grubość muru do 3,4 m,wewnątrz którego
biegnie spiralna klatka schodowa.Dolne partie muru wzniesione z
łamanego wapienia,wyższe z cegły.W czasie budowy gmachu przeznaczonego
na więzienie(XIX wiek)wieża znalazła się w obrębie jego murów.Z tego okresu pochodzi wieńczący ją krenelaż.Na uwagę zasługuje zachowane romańskie okno biforyjne na III kondygnacji.
piątek, 31 stycznia 2014
Józef Struś
Inne formy nazwiska:łac.Josephus Struthius,Strucius,a także:Strusiek,Struszek,(ur.1510 w Poznaniu,zm.16 marca lub po 27 lipca 1568 tamże)humanista,tłumacz,nadworny lekarz Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta,burmistrz Poznania,naukowiec wsławiony badaniami tętna.
Życiorys
Urodził się w roku 1510,w rodzinie poznańskich mieszczan.Jego rodzicami byli Mikołaj(piwowar,mielcarz i słodownik) i Elżbieta z Bedermannow,córka poznańskiego burmistrza.Dwukrotnie żonaty:w latach 1543-1552 z Polikseną Ungrówną,a od maja 1554 do swojej śmierci z Katarzyną Sztorchówną.Obie były córkami zamożnych,poznańskich patrycjuszy.Oba małżeństwa były bezdzietne.Naukę rozpoczął w szkole miejskiej przy kolegiacie Marii Magdaleny,następnie w Akademii Lubrańskiego.W latach 1525-1529 odbył studia lekarskie na Akademii Krakowskiej.Z tego okresu jego życia pochodzi poemat poświęcony jego wykładowcy Cyprianowi z Łowicza.Po uzyskaniu tytułu bakałarza wrócił na krótko do Poznania,aby wysłuchać wykładów wybitnego humanisty Krzysztofa Hegendorfera.Podczas tego pobytu zbliżył się do najpotężniejszego wielkopolskiego rodu magnackiego Górków oraz dworu arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana Latalskiego,którym poświęcił kilka utworów.Napisał również komentarze do Astrologii Lukiana z Samosaty.W 1531 uzyskał na krakowskiej uczelni tytuł magistra.A w 1532 rozpoczął studia na Uniwersytecie w Padwie.Podczas studiów rozpoczął tłumaczenie dzieł Galena i Hipokratesa,jeszcze w trakcie studiów w 1535 nadano mu godność wicerektora uniwersytetu,a pod koniec tego samego roku,po zdanych egzaminach,uzyskał tytuł doktora i profesora nadzwyczajnego medycyny teoretycznej.Wykładał ją w Padwie do 1537,kiedy to zakończył studia,opierając się głównie na tłumaczonym przez siebie Galenie.Rozpoczął również badania nad tętnem.W 1537 na prośbę J.Chojeńskiego kanclerza Uniwersytetu Krakowskiego wrócił do Krakowa,gdzie podjął wykłady,jednak gdy po śmierci kanclerza i zwolnieniu przez to katedry medycyny nie otrzymał jej przeniósł się do Poznania,gdzie został lekarzem Andrzeja Górki.Następnie polecony przez Górkę Zygmuntowi Staremu udał się z jego córką,księżniczką Izabelą Jagiellonką,narzeczoną Jana Zápolyi na dwór węgierski.Prowadził tam praktykę lekarską,tłumaczył dalsze dzieła Galena,które wydał w Wenecji oraz prowadził dalsze badania nad tętnem.Następnie przez pewien czas był zarządcą jednej z węgierskich prowincji.Po powrocie do Polski posłował z Andrzejem Górką na dworze Tureckim,gdzie również praktykował,lecząc sułtana Sulejmana II.W 1541 wrócił do Poznania,choć w dalszym ciągu podróżował po kraju i Europie wraz z A.Górką(posłował m.in.na sejmy).W tym czasie zakupił w mieście kilka nieruchomości co uczyniło go jednym z najbogatszych patrycjuszy.W 1555 w drukarni Oporina,w Bazylei wydał wynik 20-letnich badań:Sphygmicae artis iam mille ducentos annos perditae et desideratae libri V.w którym wyróżnił podstawowe pięć typów tętna,ich znaczenie diagnostyczne oraz zaznaczył wpływ temperatury i stanu nerwowego na tętno.Później z tego traktatu korzystał w swych pracach William Harvey.Sława jaką zdobył J.Struś sprawiła,że w latach 1557/1558 i 1558/1559 wybierano go na burmistrza Poznania.W 1559 został nadwornym lekarzem króla Zygmunta II Augusta.Określany jako najsławniejszy w swym czasie lekarz w Europie,którym Akademia Padewska się szczyciła,że w niej był profesorem publicznym nauki lekarskiej;a Filip II król hiszpański,kilka razy rady jego zasięgał.Zmarł na dżumę zaraziwszy się nią podczas niesienia pomocy ubogiej ludności podczas epidemii.Jego imię noszą ulice:w Warszawie,Poznaniu,a w Krakowie jego imieniem nazwano jedno z osiedli.
Twórczość
Ważniejsze utwory
Życiorys
Urodził się w roku 1510,w rodzinie poznańskich mieszczan.Jego rodzicami byli Mikołaj(piwowar,mielcarz i słodownik) i Elżbieta z Bedermannow,córka poznańskiego burmistrza.Dwukrotnie żonaty:w latach 1543-1552 z Polikseną Ungrówną,a od maja 1554 do swojej śmierci z Katarzyną Sztorchówną.Obie były córkami zamożnych,poznańskich patrycjuszy.Oba małżeństwa były bezdzietne.Naukę rozpoczął w szkole miejskiej przy kolegiacie Marii Magdaleny,następnie w Akademii Lubrańskiego.W latach 1525-1529 odbył studia lekarskie na Akademii Krakowskiej.Z tego okresu jego życia pochodzi poemat poświęcony jego wykładowcy Cyprianowi z Łowicza.Po uzyskaniu tytułu bakałarza wrócił na krótko do Poznania,aby wysłuchać wykładów wybitnego humanisty Krzysztofa Hegendorfera.Podczas tego pobytu zbliżył się do najpotężniejszego wielkopolskiego rodu magnackiego Górków oraz dworu arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana Latalskiego,którym poświęcił kilka utworów.Napisał również komentarze do Astrologii Lukiana z Samosaty.W 1531 uzyskał na krakowskiej uczelni tytuł magistra.A w 1532 rozpoczął studia na Uniwersytecie w Padwie.Podczas studiów rozpoczął tłumaczenie dzieł Galena i Hipokratesa,jeszcze w trakcie studiów w 1535 nadano mu godność wicerektora uniwersytetu,a pod koniec tego samego roku,po zdanych egzaminach,uzyskał tytuł doktora i profesora nadzwyczajnego medycyny teoretycznej.Wykładał ją w Padwie do 1537,kiedy to zakończył studia,opierając się głównie na tłumaczonym przez siebie Galenie.Rozpoczął również badania nad tętnem.W 1537 na prośbę J.Chojeńskiego kanclerza Uniwersytetu Krakowskiego wrócił do Krakowa,gdzie podjął wykłady,jednak gdy po śmierci kanclerza i zwolnieniu przez to katedry medycyny nie otrzymał jej przeniósł się do Poznania,gdzie został lekarzem Andrzeja Górki.Następnie polecony przez Górkę Zygmuntowi Staremu udał się z jego córką,księżniczką Izabelą Jagiellonką,narzeczoną Jana Zápolyi na dwór węgierski.Prowadził tam praktykę lekarską,tłumaczył dalsze dzieła Galena,które wydał w Wenecji oraz prowadził dalsze badania nad tętnem.Następnie przez pewien czas był zarządcą jednej z węgierskich prowincji.Po powrocie do Polski posłował z Andrzejem Górką na dworze Tureckim,gdzie również praktykował,lecząc sułtana Sulejmana II.W 1541 wrócił do Poznania,choć w dalszym ciągu podróżował po kraju i Europie wraz z A.Górką(posłował m.in.na sejmy).W tym czasie zakupił w mieście kilka nieruchomości co uczyniło go jednym z najbogatszych patrycjuszy.W 1555 w drukarni Oporina,w Bazylei wydał wynik 20-letnich badań:Sphygmicae artis iam mille ducentos annos perditae et desideratae libri V.w którym wyróżnił podstawowe pięć typów tętna,ich znaczenie diagnostyczne oraz zaznaczył wpływ temperatury i stanu nerwowego na tętno.Później z tego traktatu korzystał w swych pracach William Harvey.Sława jaką zdobył J.Struś sprawiła,że w latach 1557/1558 i 1558/1559 wybierano go na burmistrza Poznania.W 1559 został nadwornym lekarzem króla Zygmunta II Augusta.Określany jako najsławniejszy w swym czasie lekarz w Europie,którym Akademia Padewska się szczyciła,że w niej był profesorem publicznym nauki lekarskiej;a Filip II król hiszpański,kilka razy rady jego zasięgał.Zmarł na dżumę zaraziwszy się nią podczas niesienia pomocy ubogiej ludności podczas epidemii.Jego imię noszą ulice:w Warszawie,Poznaniu,a w Krakowie jego imieniem nazwano jedno z osiedli.
Twórczość
Ważniejsze utwory
- Ad medicum...D.Cyprianum de Łowicz,de medicae artis excellentia,carmen elegiacum,Kraków 1529,drukarnia M.Szarffenberg
- Ad Joannem Latalscium...elegia,wyd.w:K.Hegendorfin Declamatio gratulatoria,Kraków 1530,drukarnia H.Wietor
- Ad bonae mentis adoloscentes elegiacum carmen paraeneticum i. e.exhortativum ad studium eloquentiae,wyd.w:K.Hegendorfin Declamatio gratulatoria,Kraków 1530,drukarnia H.Wietor
- Sanctissimi Patris...Joannis a Lasco...epicedion elegiacis versibus confectum,Kraków 1531,drukarnia M.Szarffenberg
- Sphygmicae artis...libri V,Bazylea 1555,drukarnia J.Oporinus;wyd.następne:pt.Artis sphygmicae...libri quinque,Wenecja 1573;pt.Ars sphygmica seu pulsum doctrina...Bazylea 1602;przekł.polski:fragmenty w:Wybór tekstów do dziejów kultury Wielkopolski,Poznań 1962,(najważniejsze dzieło J.Strusia,poświęcone wiedzy o pulsie)
- Opera medica,scil.de ortu et causis metallorum,de medicamentorum spagyrica praeparatione,sclopetarius et antidotarium spagyriticum,Frankfurt nad Odrą 1591,(egz.nieznane;wiadomość podaje J.Draudius Bibliotheca classica 1625,na co wskazał H.Barycz)
- De recondita rerum natura artisque perfectione libri X,Wenecja 1594,(egz.nieznane;wiadomość podaje J.Draudius Bibliotheca classica 1625,na co wskazał H.Barycz)
- Liber de priscorum philosophorum medicina,Lyon 1600,(egz.nieznane;wiadomość podaje J.Draudius Bibliotheca classica 1625,na co wskazał H.Barycz)
- De morbo gallico,(egz.nieznane;wiadomość podaje H.Barycz;wg Estreichera tytuł dotyczy,prawdopodobnie jednego z rozdz.Artis sphygmicae
- Lucjan z Samostaty Declamatio quaedam lepidissima,wyd.razem z: Lucjan z Samostaty Astrologia...Kraków 1531,drukarnia M.Szarffenberg
- C.Galenus Astrologia,Wenecja 1535,drukarnia J.Patavinus i V.de Ruffinellis;przedr.w zbiorowym wyd.dzieł C.Galena
- C.Galenus De urinis liber,Wenecja 1535,drukarnia J.Patavinus i V.de Ruffinellis
- C.Galenus Antidotarius,Wenecja 1536,drukarnia J.A.de Nicolinis de Sabio
- C.Galenus De antidotis,Wenecja 1537,drukarnia J.A.de Nicolinis de Sabio
- C.Galenus Librum Hippocratis de fracturis commentariorum libri tres,Wenecja 1538,drukarnia b.Zanettus
- C.Galenus De differentiis morborum liber,Kraków 1537,drukarnia H.Wietor,(przekł.z greckiego na łacinę przez G.Copusa)
- Do nieznanego z nazwiska dostojnika,brak daty,ogł.K.Hartleb"Józef Struś",Pamiętniki Literackie,rocznik 11(1912)
- List do Jana Łaskiego(młodszego),dat.z Łowicza 1 czerwca 1531,ogł.T.Wierzbowski Materiały do dziejów piśmiennictwa polskiego,t.1,Warszawa 1900
- Zapiski z aktów konsystorza poznańskiego,dotyczące J.Strusia,z lat:1542,1553;ogł.E. Majkowski"Nieznane szczegóły z życia J.Struśka,lekarza poznańskiego XVI wieku",Archiwum Historii i Filozofii Medycyny,t.9(1929);t.11(1931) i odb.
- Akt dot.pożyczki udzielonej Stefanowi Chodniskiemu z Potulic,dat.Poznań 20 marca 1652;ogł.R.E.Matuszewski"Przyczynek do życiorysu J.Strusia na źródłach archiwalnych oparty",Archiwum Historii i Filozofii Medycyny,t.8(1928)
- Pokwitowanie odbioru pensji królewskiej,dat.Poznań 20 maja 1562,ogł.T.Wierzbowski Materiały do dziejów piśmiennictwa polskiego,t.1,Warszawa 1900
Jurgen Pavels
Jürgen Pavels także Paulsen(ur.1568 w Trzebiatowie;zm.10 sierpnia 1645 w Lubece)kupiec,członek rady miejskiej i urzędnik skarbowy miasta Lubeka.
Życiorys
Z dokumentów wynika,że w 1603 roku prowadził sierociniec w Lubece.W 1612 roku został członkiem rady miejskiej i w 1615 roku reprezentował Lubekę w Kopenhadze.W 1619 roku jako radny razem z burmistrzem Alexandrem Lüneburgiem założyli w dormitorium dawnego klasztoru św.Katarzyny,bibliotekę miejską dostępną dla wszystkich.W latach 1628-29 i 1633-42 był zarządcą kasy miejskiej.W 1629 roku pełnił funkcję kierowniczą w parafii Kościoła Mariackiego w Lubece.Pavels w 1640 roku za czasów cesarza Ferdynanda III uzyskał tytuł szlachecki i nosił tej pory miano Georg Paulsen von Weissenow.Jego epitafium uległo zniszczeniu w wyniku nalotu na Kościół Mariacki w Lubece w czasie II wojny światowej.
Życiorys
Z dokumentów wynika,że w 1603 roku prowadził sierociniec w Lubece.W 1612 roku został członkiem rady miejskiej i w 1615 roku reprezentował Lubekę w Kopenhadze.W 1619 roku jako radny razem z burmistrzem Alexandrem Lüneburgiem założyli w dormitorium dawnego klasztoru św.Katarzyny,bibliotekę miejską dostępną dla wszystkich.W latach 1628-29 i 1633-42 był zarządcą kasy miejskiej.W 1629 roku pełnił funkcję kierowniczą w parafii Kościoła Mariackiego w Lubece.Pavels w 1640 roku za czasów cesarza Ferdynanda III uzyskał tytuł szlachecki i nosił tej pory miano Georg Paulsen von Weissenow.Jego epitafium uległo zniszczeniu w wyniku nalotu na Kościół Mariacki w Lubece w czasie II wojny światowej.
Wincenty Oczko
(ur.1568,zm.1626),kanonik gnieźnieński,lekarz.Pochodził z osiadłej w Krakowie rodziny Oczków(dziadek był siodlarzem),która wydała 3 lekarzy.Wojciecha(lekarza trzech królów:Zygmunta Augusta,Zygmunta III Wazy i Stefana
Batorego),Jana(lekarz Stefana Batorego).Wincenty był bratankiem
Wojciecha.Studiował w Krakowie i Padwie.Dr filozofii i medycyny.Kanonik łowicki od 1593 r.kanonik gnieźnieński od 1601 r.Nadworny lekarz arcybiskupa Stanisława Karnkowskiego.W 1605 r.biskup przeznaczył dla niego dziesięciny ze wsi biskupiej
Skoworoda(pow.łowicki) i powołał go na nadliczbowego kanonika
metropolitalnego.Do roku 1619 był plebanem w Konarach.Miał opinię biegłego i szczęśliwego lekarza oraz zacnego ze wszech
miar kapłana.Był pobożny,skromny i miłosierny dla potrzebujących.Od
roku 1617 pracował jako lekarz przy katedrze gnieźnieńskiej(leczył
duchowieństwo ale także ubogich).Pochowany w katedrze w tzw.kaplicy doktorów(obok zakrystii),którą
odrestaurował z przeznaczeniem na grobowiec dla siebie i wszystkich
kanoników doktorów.
Franz Ursinus
(ur.24 maja 1568 r.zm.16 listopada 1615 r.we Wrocławiu)duchowny katolicki,wrocławski biskup pomocniczy od 1614 roku.
Biografia
Urodził się w 1568 roku.W młodości studiował filozofię w Pradze,a następnie teologię w Rzymie na Collegium Germanicum,gdzie uzyskał doktorat i święcenia kapłańskie w 1592 roku Był kanonikiem kapituły katedralnej,a potem jej kantorem od 1602 roku i prepozytem od 1612 roku.Ponadto był kanonikiem kolegiaty świętokrzyskiej we Wrocławiu.W 1600 roku uczestniczył w pielgrzymce do Rzymu z okazji Roku Jubileuszowego.Sześć lat później należał do członków komisji synodalnej,podejmując spory między władzami świeckimi a kościelnymi. 21 lipca 1614 roku papież Paweł V prekonizował go biskupem tytularnym Nicopolis i wrocławskim biskupem pomocniczym.Sakrę biskupią otrzymał 27 grudnia 1614 roku w Pradze.Zmarł kilka miesięcy później we Wrocławiu i został pochowany w katedrze św.Jana Chrzciciela we Wrocławiu.
Biografia
Urodził się w 1568 roku.W młodości studiował filozofię w Pradze,a następnie teologię w Rzymie na Collegium Germanicum,gdzie uzyskał doktorat i święcenia kapłańskie w 1592 roku Był kanonikiem kapituły katedralnej,a potem jej kantorem od 1602 roku i prepozytem od 1612 roku.Ponadto był kanonikiem kolegiaty świętokrzyskiej we Wrocławiu.W 1600 roku uczestniczył w pielgrzymce do Rzymu z okazji Roku Jubileuszowego.Sześć lat później należał do członków komisji synodalnej,podejmując spory między władzami świeckimi a kościelnymi. 21 lipca 1614 roku papież Paweł V prekonizował go biskupem tytularnym Nicopolis i wrocławskim biskupem pomocniczym.Sakrę biskupią otrzymał 27 grudnia 1614 roku w Pradze.Zmarł kilka miesięcy później we Wrocławiu i został pochowany w katedrze św.Jana Chrzciciela we Wrocławiu.
Stefan Potocki
Herbu Pilawa(ur.2 marca 1568,zm.5 marca 1631)wojewoda bracławski,starosta feliński i kamieniecki pisarz polny koronny,generał podolski.Syn Mikołaja dworzanina i rotmistrza królewskiego,brat:Andrzeja kasztelana kamienieckiego,Jakuba wojewody bracławskiego i Jana wojewody bracławskiego.Posiadał majątki ziemskie:Złoty Potok,Buczacz i Czortków.Od 1599 roku rotmistrz królewski,później pisarz polny koronny od 1612 i wojewoda bracławski od 1628.Był też generałem ziem podolskich.W 1600 roku był posłem na sejm.W 1607 zorganizował za zezwoleniem królewskim wyprawę do Mołdawii,która po śmierci ojca jego żony Marii,Jeremiego Mohyły(zm.1606)oraz jego brata Szymona,hospodarów mołdawskich,osadziła na tronie jej brata,Konstantego Mohyłę.Gdy ten został powtórnie wygnany,w 1612 wyprawił się ponownie do Mołdawii,jednak został pokonany przez Turków w bitwie pod Sasowym Rogiem
i znalazł się w niewoli tureckiej,zaś oddziały tatarskie w odwecie
spustoszyły południowe pogranicze Rzeczypospolitej.Z niewoli powrócił
dopiero po kilku latach.Został pochowany w Złotym Potoku.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



