Gorenice

Wieś w Polsce położona w województwie małopolskim,w powiecie olkuskim,w gminie Olkusz.Położona jest w zachodniej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej,w centralnej części Płaskowyżu Ojcowskiego.Znajduje się 35 km na północny zachód od Krakowa,8 km na południe od Olkusza i 10 km na północ od Krzeszowic.Gorenice to typowa"ulicówka"z barokowym kościołem z 1673 roku.Wieś zamieszkuje ok.1350 mieszkańców,znajduje się ok.370 domów.Dzieli się na dwie"dzielnice":Kąt(w pobliżu kościoła) i Nawsie(większa część).We wsi znajdują się:"Dom Pogodnej Jesieni",szkoła podstawowa,kościół rzymskokatolicki,cmentarz,klub piłkarski LZS Leśnik Gorenice,remiza strażacka,biblioteka,poczta,Koło Gospodyń Wiejskich.
Nazwa
Nazwa pochodzi od imienia Gorynia,które mógł nosić pierwszy właściciel wsi,w źródłach można spotkać także,że nazwa pochodzi od Mikołaja de Gorinicz(Goruncz),właściciela miejscowości z XIV wieku.Nazwa wioski ulegała w ciągu wieków częstym zmianom.W źródłach można znaleźć Gorowicz,Gorinicz czy Goruncz.
Edukacja

• Szkoła Podstawowa im.Henryka Sienkiewicza,ul.Krakowska 51

Ochotnicza Straż Pożarna
W 1943 roku powstała Ochotnicza Straż Pożarna.OSP była założona przymusowo w czasie okupacji niemieckiej.Należało do niej 10 obywateli(B. Rapiński,J.Knapczyk,S.Rozmus,S.Kania,A.Knapczyk,S.Kurkowski,A.Kurkowski,M.Ziarnik,E.Ścigaj)ich nadzorem zajmował się komendant niemiecki Knebloch oraz komisarz Zelonek z Olkusza.Źródła podają,że za złe wykonanie ćwiczenia strażacy byli bici.Sprzęt OSP stanowiła ręczna sikawka oraz kilka kawałków parcianych węży,a siedzibą był drewniany barak stojący nieopodal obecnej plebanii.Tuż po wyzwoleniu strażacy na czele z B.Rapińskim zorganizowali drużynę i nie pozwolili na odebranie sobie pozostałego po Niemcach"sprzętu",który wtedy był"na wagę złota".Tuż po wojnie w 1945 roku już za komendantury J.Ziarnika rozpoczęła się batalia o przydzielenie OSP baraku,w którym mogłaby mieć swą siedzibę do czasu wybudowania remizy(zbiórkę pieniędzy na ten cel rozpoczęto już w grudniu 1946 roku)niestety formalności przedłużały się i dopiero pismo mieszkańców gromady Gorenice do Ministerstwa Odbudowy Departamentu Budownictwa w Warszawie odniosło skutek stało się to w sierpniu 1947 roku.Ostateczne przekazanie drewnianego baraku zarządowi OSP w Gorenicach,w którym w tym czasie mieściły się:świetlica OSP,7-klasowa szkoła podstawowa oraz mieszkania czterech nauczycieli i harcówka,nastąpiło 15 lutego 1952 roku.Wcześniej,bo 18 czerwca 1950 roku strażacy otrzymali sztandar.Była to wielka uroczystość o czym świadczą zdjęcia zachowane w"Księgach pamiątkowych OSP".18 lipca 1957 roku sprzedali swoją dotychczasową siedzibę,by rozpocząć budowę Domu Strażaka w miejscu,gdzie obecnie się znajduje.23 lipca 1959 roku położono kamień węgielny pod remizę,która została uroczyście oddana do użytku 4 października 1964 roku.Od tego momentu spełnia ona ważną rolę w życiu wsi.Odbywają się tu wesela,zebrania,imprezy kulturalne i inne uroczystości.Obecnie remiza została wyremontowana,odremontowano wnętrze remizy jak również położono nowy dach.Sala może pomieścić około 150 osób.
Znane osoby związane z miejscowością

• Kazimierz Wilk polityk,działacz związkowy,poseł na Sejm RP I i II kadencji

Legendy
O młynarzu i diable
Dawno,dawno temu w lesie,w miejscu na które mówi się Sikorowa Górka znajdował się młyn.W tym młynie mieszkał młynarz wraz z swą piękną córką.Dziewczyna była tak piękna,że zakochał się w niej diabeł,który chciał ją wziąć za żonę.Młynarz nie przyjmował do wiadomości,że jego córka wyjdzie za diabła,więc się nie zgodził.Zdenerwowany diabeł chciał się zemścić na młynarzu,więc zasypał jego młyn piaskiem.Teraz w tym miejscu znajduje się duża góra piasku.
O wielkim pożarze
Dawno,dawno temu na terenie naszej wsi miał miejsce straszny w skutkach pożar,wszystko spłonęło.Dlatego mieszkańcy nazwali wieś Gorenice,bo"gore"z staropolskiej gwary znaczy pożar,a"nice",bo nic nie zostało(wszystko spłonęło).
Sport
W 1966 roku powstał zespół piłkarski i przyjął nazwę LZS Leśnik Gorenice.Nadano nazwę Leśnik,gdyż jednym z działaczy klubu był leśniczym i dzięki jego staraniom Nadleśnictwo oddało niewielką część lasu,na powierzchni której zostało zbudowane boisko piłkarskie.Dzięki staraniom Ryszarda Góreckiego,prezesa klubu w latach 1997-2007,boisko zostało rozbudowane:wykonano boisko do piłki siatkowej,boisko treningowe(boczne),w planie jest zamontowanie ławek i częściowe ich zadaszenie oraz wybudowanie profesjonalnych szatni.Najlepsze lata dla klubu przypadły na lata 70. i 80.XX w.kiedy to zespół grał w A klasie.W czasie rozbudowy szkoły na początku lat 90.XX w.ówczesny sołtys kazał wywozić ziemię,którą wydobywano spod budowy na boisko i tak stadion i klub były nieczynny przez parę lat.Obecnie klub gra w klasie A.
Okolice

• Czerna
• Krzeszowice
• Niesułowice
• Nowa Góra
• Olkusz
• Osiek
• Paczółtowice
• Witeradów
• Zawada

Brody(powiat starachowicki)

Wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim,w powiecie starachowickim,w gminie Brody.W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.
Położenie geograficzne
Miejscowość w środkowej części powiatu starachowickiego położona nad rzeką Kamienną.Wieś jest siedzibą gminy wiejskiej Brody.
Transport
Przez wieś przebiega droga krajowa nr 9,oraz linia kolejowa nr 25.
Poprzez drogi powiatowe połączenie z:

• 0621 T Brody Połągiew Staw Kunowski Rudnik
• 0624 T Brody Krynki Duże Krynki Małe
• 0626 T Styków Ruda Brody

Drogą krajową 42 od Rudnika ze Starachowicami.Przystanek kolejowy nosi nazwę Brody Iłżeckie.
Turystyka
Przez wieś przechodzi czerwony Szlak Milenijny ze Skarżyska-Kamiennej do Kałkowa,niebieski szlak rowerowy ze Skarżyska-Kamiennej do Ostrowca Świętokrzyskiego i zielony szlak rowerowy im.Witolda Gombrowicza.Atrakcją turystyczną jest duży zalew na rzece Kamiennej Zalew w Brodach zbudowany w XIX wieku,rozbudowany następnie w latach 1964 i 1986.
Administracyjne części miejscowości
Miejscowość podstawowa Identyfikator miejscowości Nazwa Miejscowości Rodzaj miejscowości
Brody 0230757 Brody Fabryczne część miejscowości
           0231113 Gajówka Tatry osada leśna
           0230763 Komorniki część miejscowości
           0231283 Ruśna przysiółek
           0230792 Stoczki przysiółek
           0230817 Zajazd Brody  osada
Historia
Pierwsze wzmianki o wsi Brody pochodzą z XIV wieku.
Bitwy i potyczki powstania styczniowego pod Brodami
18 kwietnia 1863 na słabo zabezpieczony obóz Faustyna Grylińskiego(który odłączył od Dionizego Czachowskiego),pod Brodami uderzyła kolumna wojsk rosyjskich pod dowództwem mjra Klewcowa i całkowicie go rozgromiła.
Przebieg wg opisu S.Zielińskiego był następujący:
„Odłączywszy się ze swym oddziałem od Czachowskiego,Gryliński pod Brodami opuścił oddział,który zaatakowany został niebawem przez jednę z kolumn Czengierego.Moskale podszedłszy pod drzemiące widety,nagle napadli na oddział.Kapitan żuawów Bogdan,b.oficer moskiewski,zastępujący Grylińskiego,czynił wszelkie starania,aby stawić skuteczny opór,lecz wśród zaskoczonego oddziału taki panował popłoch,że wszyscy co prędzej,odstrzeliwając się,w tył uchodzili,a mało kto do szeregu stawał.Bogdan sam ciężko ranny,uniesiony został z placu boju w głąb lasu.Oddział został rozbity,a około 80 ludzi zdołało połączyć się z Czachowskim.”Bitwy i potyczki 1863-1864;na podstawie materyałów drukowanych i rękopiśmiennych Muzeum Narodowego w Rapperswilu
Rozwój hutnictwa w Brodach
W XVIII wieku rozwijał się tu przemysł hutniczy funkcjonowały dymarki i kuźnice.W latach 1820-1823 powstał wielki piec,a w latach 1823-1846 zapora na rzece Kamiennej,zniszczona przez powódź w 1903 roku.W latach 1960-1964 powstała nowa zapora i zbiornik Brody Iłżeckie.
Zabytki

• Fragment kamiennego przelewu(wybudowanego w latach 1828-1831),wmurowany w groblę obecnej zapory na rzece Kamiennej.

Buda(województwo mazowieckie)

Wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim,w powiecie warszawskim zachodnim,w gminie Stare Babice.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Szklary(województwo małopolskie)

Wieś w Polsce położona w województwie małopolskim,w powiecie krakowskim,w gminie Jerzmanowice-Przeginia.W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie krakowskim.Integralne części miejscowości:Dół,Góra,Na Brodle,Pod Brodłem.Wieś ma ok.3,5 km długości.Najwyższym szczytem Szklar jest Brodło(wapienna skała).Pod skałą położony jest niedawno wybudowany kościół rzymskokatolicki pw.św.Maksymiliana Kolbe.W miejscowości znajduje się również szkoła podstawowa oraz cmentarz.
Historia
Osada wzmiankowana w 1329 roku jako Hutnica;od 1400 r.pod obecną nazwą.Prawdopodobnie istniała tu huta szkła.Od ok.1470 r.była to wieś królewska.W 1590 r.została wyłączona ze starostwa ojcowskiego i przekazana jako samodzielna dzierżawa Marcinowi Borzęckiemu.W końcu XVI w.16 kmieci uprawiało we wsi 9 łanów ziemi.W 1792 r.mieszkało tutaj 290 osób,w tym 5 Żydów.Stał tu dwór,browar,młyn i karczma.5 kwietnia 1863 r.oddział ochotników przekraczających tu kordon austriacko-rosyjski stoczył potyczkę z Rosjanami,zakończoną rozproszeniem prawie 500 osobowego oddziału powstańców.W 1914 r.karczma została zniszczona w wyniku działań wojennych.
Turystyka
Miejscowość położona jest w środkowej części Doliny Szklarki przecinającej Wyżynę Olkuską(część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej).Dnem doliny płynie potok Szklarka,miejscami w głębokim wąwozie o stromych zboczach,w których znajdują się liczne skały wapienne.Potok zasilany jest przez duże wywierzysko zwane Źródłem Pióro.Ze względu na piękno krajobrazu i walory przyrodnicze tereny te włączone zostały w obszar Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie.Przez miejscowość przebiegają szlaki turystyczne umożliwiające zwiedzenie tych bardzo atrakcyjnych turystycznie i rekreacyjnie dolinek.Na terenie miejscowości utworzono na wschodnich zboczach leśny rezerwat przyrody Dolina Szklarki(n.p.Jaskinia Ciasny Awen).Tu też znajduje się jeden z punktów Małopolskiego Szlaku Geo turystycznego,jako przykład rozwoju i sedymentacji wapieni płytowych i bioherm gąbkowych.Na południe od wsi znajdują się dwa kompleksy leśne:Las Pisarski i Las Knopówka.
Szlaki turystyczne
szlak turystyczny czerwony bardzo atrakcyjny widokowo czerwony szlak okrężny przez najciekawsze obszary Doliny Szklarki.Wychodząc nim ze Szklar w kierunku wschodnim przejdziemy cały leśny rezerwat.Szlak wspina się na górę i wyprowadza na pola uprawne wierzchowiny Wyżyny Olkuskiej skąd roztaczają się szerokie widoki w południowo-wschodnim kierunku.Następnie szlak schodzi z powrotem do dna doliny,przekracza drogę,przechodzi na zachodnie zbocze doliny i prowadzi odkrytymi w większości terenami w pobliżu dużych ostańców wierzchołkowych:Witkowe Skały,Łyse Skały,Chochołowe Skały,Cisówki,Kręte Skały.Obok Bukowej Góry w ramach projektu Małopolski Szlak Geo turystyczny ustawiono tablicę informacyjną opisującą mechanizm powstania znajdującej się w niej Jaskini Szeroki Aven.Szlak turystyczny żółty z Ojcowskiego Parku Narodowego przez Dolinę Bolechowicką,Karniowice,Dolinę Kobylańską,Będkowice,Bramę Będkowską,fragment Doliny Będkowskiej,Szklary,rezerwat przyrody Dolina Racławki do Paczółtowic.Szlak turystyczny czarny z Radwanowic do Szklar.
Szlaki rowerowe

• Niebieski z Ojcowskiego Parku Narodowego przez Jerzmanowice(obok ostańców jerzmanowickich),Dolinę Będkowską,Łazy,Szklary,Racławice

Krasnobród

Miasto w województwie lubelskim,w powiecie zamojskim nad Wieprzem,na terenie Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego;liczy 3136 mieszkańców(2010 r.BDL GUS).Prawa miejskie posiadał w latach 1576-1869,przywrócone 30 grudnia 1994 r.
Opis miasta
Krasnobród to lokalny ośrodek usługowy,uzdrowiskowy i popularny ośrodek turystyczno-wypoczynkowy na Roztoczu Środkowym.Latem najpopularniejszą formą wypoczynku jest plażowanie i kąpiel w zalewie położonym nad rzeką Wieprz.Zimą główną atrakcją jest liczący 500 metrów długości wyciąg narciarski na Górze Chełmowej.Trasy zjazdowe są oświetlone,co umożliwia korzystanie z wyciągu do późnych godzin wieczornych.Atrakcyjny punkt widokowy w mieście to położony dość wysoko kamieniołom,na północ od zalewu,gdzie od niedawna znajduje się niewielka wieża(baszta).Wśród zabytków znajduje się tu pałac Leszczyńskich z XVII-XIX w.W tym zespole pałacowo-parkowym funkcjonuje Sanatorium Rehabilitacyjne dla Dzieci im.Janusza Korczaka(osiedle Pod zamek),gdzie leczone są choroby górnych dróg oddechowych oraz schorzenia narządów ruchu.
Historia
Pierwszymi znanymi właścicielami Krasnobrodu byli LipscyW 1576 r.(lub jak podają inne źródła w 1572 r.)Krasnobród otrzymał od króla Zygmunta III Wazy prawa miejskie.Miasteczko leżało wówczas na pograniczu województwa ruskiego(ziemi chełmskiej) i województwa bełskiego.W ciągu wieków zmieniali się właściciele miejscowości:Leszczyńscy,Zamoyscy,Tarnowscy,Jackowscy,a od 1880 r.Fudakowscy.Z powodu dużego oddalenia od głównych szlaków handlowych oraz nieurodzajnych,piaszczystych gleb nigdy nie stanowił dużego i zamożnego ośrodka miejskiego.Do czasów II wojny światowej,struktura etniczno-wyznaniowa miasta była zróżnicowana.W 2 poł.XIX w.społeczność współtworzyli głównie Polacy(katolicy)oraz Żydzi,którzy zaczęli się osiedlać już w 2 poł.XVI w.Niewielki odsetek ludności miasta i okolicznych miejscowości stanowili Rusini.Parafia rzymskokatolicka została erygowana prawdopodobnie w II poł.XVI wieku.W 1595 r.świątynię parafialną przejęli kalwini na skutek przejścia na to wyznanie właścicieli miasta,Leszczyńskich.W 1647 r.miejscowość przeszła na własność Zamoyskich i sytuacja religijna uległa zmianie.W miejscu objawień Matki Bożej,w latach:1648-64,postawiono kościół.Wojewoda sandomierski Jan Zamoyski,23 listopada 1664 r.wystawił dokument będący podstawą do założenia klasztoru dominikańskiego w Krasnobrodzie.Miasto mocno ucierpiało w czasie powstania Chmielnickiego.W drugiej połowie XVII w.Krasnobród kilkakrotnie plądrowali Tatarzy.Podczas jednego z najazdów miejscowość spłonęła,a wraz z nią okazały kościół drewniany.W 1763 r.król August III na nowo nadał Krasnobrodowi prawa miejskie.W wyniku pierwszego rozbioru Polski w 1772 r.Krasnobród wszedł w skład zaboru austriackiego,a w 1809 r.do departamentu lubelskiego Księstwa Warszawskiego.Po kongresie wiedeńskim wszedł w skład obwodu zamojskiego Królestwa Polskiego.24 marca 1863 pod miastem miała miejsce bitwa oddziałów Marcina Borelowskiego z wojskiem rosyjskim mjr Ogalina.Upamiętnia ten fakt Pomnik Powstańców Styczniowych,znajdujący się na miejscowym cmentarzu.Za udział w powstaniu Krasnobród utracił prawa miejskie.Na przełomie XVIII i XIX w.Krasnobród stał się ośrodkiem garncarstwa i meblarstwa.Produkowano tu gonty,kafle porcelanowe,patyczki do zapałek oraz tzw.„skrzynie krasnobrodzkie”.Pod koniec XIX w.Krasnobród stał się znany dzięki jednemu z pierwszych w Europie sanatoriów przeciwgruźliczych,założonemu przez dr Alfreda Rose,w którym gruźlicę leczono kumysem,jednakże brak dobrych połączeń komunikacyjnych przyczynił się do upadku placówki.Podczas I wojny światowej,w czerwcu 1915 roku,bili się tu Rosjanie z Austriakami.Polegli żołnierze spoczywają na miejscowym cmentarzu.W kampanii wrześniowej miejsce potyczek cofających się armii polskich z Niemcami.Na miejscowym cmentarzu leży 500 poległych żołnierzy polskich.W zabudowaniach klasztoru mieścił się szpital dla żołnierzy polskich i niemieckich.23 września 1939 miała tu miejsce szarża 25 Pułku Ułanów Wielkopolskich podpułkownika Stachlewskiego,którzy w okolicy Kaplicy"Na Wodzie"stoczyli zwycięską bitwę z kawalerią niemiecką,opanowując miasteczko(to prawdopodobnie arena ostatniej bitwy między oddziałami konnymi w historii II wojny światowej).Przez pewien czas Krasnobród był okupowany przez wojska sowieckie.Podczas okupacji okolica była terenem działań oddziałów partyzanckich AK i BCh.Krasnobród został spacyfikowany i wysiedlony przez Niemców 5 lipca 1943 roku.Miejscowa ludność żydowska została wymordowana w 1942 roku,bądź też wcześniej uciekła do ZSRR.Krasnobród został zdobyty przez Armię Czerwoną 22 VII 1944 roku.W wyniku zniszczeń wojennych oraz rozwoju cywilizacyjnego nie zachował się dawny układ urbanistyczny miasteczka z drewnianą zabudową(charakterystyczne były podcienia).
Życie religijne
Mieszkańcy Krasnobrodu należą obecnie przede wszystkim do Kościoła Rzymskokatolickiego;istnieją dwie parafie:Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny oraz Zesłania Ducha Świętego.Pod koniec XVI w. i w pierwszej połowie XVII w.funkcjonował w Krasnobrodzie zbór kalwiński(w latach 1595,1638,1642 i 1647 odbyły się tu nawet synody).Teren gminy zamieszkiwali dawniej również unici,którzy posiadali swoje świątynie.Po kasacie unii założono parafie prawosławne,zmuszając grekokatolików do przejścia na to wyznanie.Prawosławni zamieszkiwali ten teren głównie do I wojny światowej(krasnobrodzka cerkiew została rozebrana).Jednakże do II wojny światowej w miasteczku przeważała ludność żydowska(synagoga i cmentarz uległy zniszczeniu,pozostał natomiast dawny budynek mykwy).Krasnobród to ponadregionalny ośrodek kultu religijnego.We wschodniej części miasta,w Podklasztorze,znajduje się barokowy zespół klasztorny dominikanów.W zabudowaniach klasztoru mieści się Muzeum Wsi Krasnobrodzkiej,w którym zgromadzone są eksponaty będące odzwierciedleniem rzemiosł takich jak: garncarstwo,gontarstwo oraz meblarstwo(wyrób skrzyń krasnobrodzkich).Kościół pw.Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny wybudowany w latach 1690-1699 wraz z klasztorem został ufundowany przez Marysieńkę Sobieską jako wotum wdzięczności za uzdrowienie.Wewnątrz kościoła znajdują się m.in.XVIII-wieczna chrzcielnica,barokowa ambona w kształcie wazy oraz główny ołtarz wykonany przez Jana Mauchera w latach 1774-1776.Kościół od 300 lat jest znanym ośrodkiem kultu maryjnego,odwiedzanym przez liczne rzesze pielgrzymów.Szczególną czcią cieszy się Obraz Matki Bożej Krasnobrodzkiej.Tradycją stały się międzynarodowe letnie koncerty organowe w Sanktuarium Maryjnym.Znajdują się tu również małe,drewniane kapliczki,m.in."Kaplica na Wodzie"koło kościoła pw.Nawiedzenia NMP,przy której wypływa woda słynąca z uzdrawiania,oraz kaplica św.Rocha,otoczona lasami na terenie rezerwatu"Święty Roch"w Krasnobrodzkim Parku Krajobrazowym,jaki obejmuje okolice miasta.Ważniejsze uroczystości religijne:odpust Matki Bożej Jagodnej(1 i 2 lipca),MB Zielnej(15 sierpnia),Św.Rocha(pierwsza niedziela po 15 sierpnia),MB Siewnej(8 września),MB Różańcowej(pierwsza niedziela października)oraz Dożynki Diecezjalne(wrzesień).
Sport
MGKS Igros Krasnobród
W Krasnobrodzie funkcjonuje Miejsko-Gminny Klub Sportowy Igros Krasnobród amatorski klub piłkarski,założony w 1966 roku.Obecnie drużyna seniorów gra w grupie zamojskiej klasy okręgowej.Igros rozgrywa mecze na Miejskim Stadionie w Krasnobrodzie,o pojemności 2000 widzów,znajdującym się przy ul.Wczasowej.
Atrakcje turystyczne

• Barokowy kościół pw.Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny
• Dawny klasztor Dominikanów
• Muzeum Sztuki Sakralnej
• Muzeum Wieńców Dożynkowych
• Ptaszarnia
• Pałac Leszczyńskich
• Kamieniołom z basztą widokową
• Stary cmentarz żydowski
• Nowy cmentarz żydowski
• Kaplice"Na Wodzie" i św.Rocha
• Rezerwat przyrody Święty Roch
• Park linowy

Burmistrzowie Krasnobrodu

• Kazimierz Mielnicki(1995-1998)
• Marek Pasieczny(1998-2006)
• Janusz Oś(2006-2010)
• Wiesław Chmielowiec(2010-2014)
• Kazimierz Misztal(od 2014 r.)

Marcin Borelowski

Marcin Maciej Borelowski,ps.„Lelewel”(ur.29 października 1829 w Półwsiu Zwierzynieckim koło Krakowa,zm.6 września 1863)polski działacz społeczny i patriotyczny,pułkownik w powstaniu styczniowym.Z zawodu rzemieślnik-blacharz,majster studniarski,uczestnik wystąpień niepodległościowych w Krakowie w latach 1846 i 1848,po upadku wiosny ludów uczestnik działalności konspiracyjnej.Programowo związany z millenerami,od 1862 roku jednak ze stronnictwem czerwonych.Zajmował się organizowaniem policji narodowej i gromadzeniem broni.Współorganizator patriotycznych manifestacji ludności w Warszawie poprzedzających wybuch powstania styczniowego,w czasie powstania dowódca oddziałów partyzanckich i naczelnik wojenny województw lubelskiego i podlaskiego.Dosłużył się stopnia pułkownika.24 marca 1863 roku pobity w bitwie pod Krasnobrodem.16 kwietnia stoczył bitwę pod Borowymi Młynami.Zaatakowany w I bitwie pod Chruśliną 30 maja odparł atak Rosjan i ponownie odniósł zwycięstwo 3 września pod Panasówką.Poległ w bitwie na Sowiej Górze pod Batorzem 6 września 1863 roku.
Ulice im.Borelowskiego:

• w Lublinie na osiedlu Konstantynów
• w Krakowie w dzielnicy Zwierzyniec(między ul.Tadeusza Kościuszki a Senatorską)
• w Przemyślu na Zasaniu przy Szkole Podstawowej nr 14 im.Zjednoczonej Europy w Przemyślu
• we Wrocławiu w dzielnicy Sępolno
• w Częstochowie na Tysiącleciu
• w Nysie
• w Chrzanowie
• w Biłgoraju
• w Nowym Sączu
• w Mińsku Mazowieckim

Huta Krzeszowska

Do 11 stycznia 1962 roku Huta Plebańska wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim,w powiecie niżańskim,w gminie Harasiuki.W latach 1921-1954 miejscowość była siedzibą gminy Huta Krzeszowska.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.W miejscowości znajduje się kościół,który jest siedzibą parafii pw.Podwyższenia Krzyża Świętego.W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii przemyskiej,diecezji zamojsko-lubaczowskiej,dekanatu Biłgoraj Południe.
Historia
W czasie powstania styczniowego w sobotę 21 marca 1863 r.powstańcy oddziału płka Leona Czechowskiego,wyruszyli w kierunku Huty Krzeszowskiej.Około południa podczas przemarszu przez Las Ciosmański ponownie zostali zaatakowani przez Rosjan.Walka trwała do godzin wieczornych,poległo ponad 20 powstańców i wielu innych zmarło wkrótce od ran odniesionych w bitwie.W wyniku przegranego starcia nastąpił odwrót oddziału,przekroczenie granicy austriackiej i rozbrojenie.
Na cmentarzu parafialnym w Hucie Krzeszowskiej znajduje się mogiła Powstańców Styczniowych z 1863 r.oraz trzy tablice upamiętniające:

• „Powstańcy oddziału płka Leona Czechowskiego,polegli w walce 20 marca 1863 roku pod Potokiem Górnym i 21 marca 1863 roku w Lesie Ciosmańskim.Nazwiska poległych”
• „Umarłych wieczność dotąd trwa/Dokąd pamięcią im się płaci”Wisława Szymborska„Mogiła 17 powstańców z oddziału płka.Leona Czechowskiego poległych 21 III 1863 r.w bitwie w Lesie Ciosmańskim i 4 powstańców z oddziału płk.Karola Krysińskiego poległych 30 XI 1863 r.potyczce pod Momotami”
• „Śmiertelnie ranni powstańcy z oddziału płka.Leona Czechowskiego Nazwiska śmiertelnie rannych powstańców”