Ur.9 sierpnia 1890 w Proszowicach,zginął 9 stycznia 1942 w Dachau polski duchowny katolicki,błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Życie i działalność
Urodził się w Proszowicach,w wielodzietnej rodzinie Franciszka i Jadwigi z Kubackich.Uczęszczał do szkoły elementarnej w Proszowicach.W 1901 r.rozpoczął naukę w Państwowym Progimnazjum w Pińczowie.W 1906 r.wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach.W latach 1911–1915 studiował na Katolickim Uniwersytecie w Innsbrucku,gdzie uzyskał dyplom doktora teologii.Święcenia kapłańskie otrzymał 13 lipca 1913.We wrześniu 1916 r.został mianowany profesorem Seminarium Duchownego w Kielcach,a dwa lata później objął funkcję wicerektora.W latach 1936–1939 był rektorem Seminarium.W 1924 r.został odznaczony godnością szambelana papieskiego,w 1926 r.został kanonikiem honorowym,a w 1933 r.kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej w Kielcach.Zabiegał o pomoc materialną dla biednych kleryków.Szczególną troską otaczał chorych,kupował dla nich za własne pieniądze lekarstwa,a słabych fizycznie wysyłał do uzdrowisk.Brał czynny udział w pracach Polskiego Towarzystwa Misyjnego a w 1936 r.został członkiem Rady Krajowej Związku Misyjnego Duchowieństwa.Od 16 listopada 1939 został mianowany przez bp Czesława Kaczmarka proboszczem parafii katedralnej w Kielcach.W trudnym czasie okupacji hitlerowskiej prowadził ofiarną działalność charytatywną a pracę duszpasterską dostosował do nowych potrzeb.W kazaniach budził ducha patriotyzmu i nadziei.Ks.Pawłowski postarał się o nominację na kapelana Polskiego Czerwonego Krzyża i dzięki temu uzyskał prawo wstępu do obozów jenieckich.Dostarczał jeńcom cywilne ubrania,ułatwiał im ucieczkę,udzielał duchowej pociechy.Wiadomo,że ukrywał chorych i rannych członków organizującego się polskiego podziemia zbrojnego.
Męczeństwo
Pomagał wszystkim potrzebującym bez względu na narodowość czy wyznanie.Jego działalność zwróciła uwagę okupantów hitlerowskich,w efekcie został aresztowany 10 lutego 1941 i umieszczony w kieleckim więzieniu.15 kwietnia wywieziono go do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.Otrzymał tam numer obozowy 13155.4 maja 1941 przewieziono go do obozu koncentracyjnego w Dachau,gdzie otrzymał numer obozowy 25286 i tam 9 stycznia 1942 został stracony.
Arcybiskup Kazimierz Majdański tak relacjonuje ostatnią wypowiedź ks.Pawłowskiego:
Pan Bóg jest dobry.Z najbardziej beznadziejnych sytuacji znajdzie zawsze niespodziewanie radosne wyjście.Zobaczycie,że nie pozwoli nam długo czekać na wyzwolenie.
Odznaczenia,beatyfikacja
Decyzją Prezydenta RP z dnia 16 kwietnia 1949 Józef Pawłowski został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.13 czerwca 1999 papież Jan Paweł II,podczas VII Pielgrzymki do Ojczyzny,w Warszawie,beatyfikował księdza Józefa Pawłowskiego w gronie 108 męczenników II wojny światowej.
Upamiętnienie
Męczeńską śmierć ks.Józefa Pawłowskiego upamiętnia epitafium,umieszczone w kościele seminaryjnym Św.Trójcy w Kielcach.W 2008 r.w rodzinnych Proszowicach,podczas obchodów 650 lecia lokacji miasta,odsłonięto pomnik błogosławionego kapłana,powstały staraniem miejscowej wspólnoty parafialnej,autorstwa prof.Czesława Dźwigaja.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz