czwartek, 23 lutego 2017

Ludwikowice Kłodzkie

Niem.Ludwigsdorf wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim,w powiecie kłodzkim,w gminie Nowa Ruda nad rzeką Włodzicą. 
Demografia 
Ludwikowice Kłodzkie są jedną z większych wsi w regionie,a czwartą w powiecie kłodzkim(2224 mieszkańców według NSP III 2011 r.) 
Komunikacja 
W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Ludwikowice Kłodzkie. 
Historia 
Podczas wykopalisk na terenie wsi znaleziono monety rzymskie datowane na II w. n.e.Pierwsza historyczna wzmianka o osadnictwie pochodzi z 1352 r.Rozwój wsi był dość wolny,ale sukcesywny.Ożywienie nastąpiło w XVIII wieku za sprawą rozwoju tkactwa i rozpoczęcia wydobycia węgla.W XIX wieku górnictwo stanowiło podstawę utrzymania mieszkańców.9 lipca 1930 w tutejszej kopalni Wenceslaus w dzielnicy Miłków nastąpił katastrofalny wyrzut dwutlenku węgla,w wyniku którego zginęło 151 górników.W latach 1945–1954 siedziba gminy Ludwikowice Kłodzkie.W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.Ludwikowice Kłodzkie były nazywane Małą Palestyną.W sierpniu 1945 r.mieszkało tutaj 466 Żydów,którzy utworzyli Komitet Żydowski,jeden z pierwszych na Ziemi kłodzkiej,działający w strukturach CKŻP.Istniały również Żydowski Kongres Wyznaniowy a politycznie Ichud. 
Filia Groß-Rosen 
Podczas II wojny światowej hitlerowcy urządzili we wsi filię obozu koncentracyjnego Groß-Rosen dla Polaków pochodzenia żydowskiego,których zatrudniano w tutejszej fabryce amunicji(Dynamit Nobel AG) i przy budowie kompleksu Riese.Wojskowy Batalion Górniczy na terenie kopalni w dniu 21 lutego 1953 został założony 30 Wojskowy Batalion Górniczy(JW 3686),rozformowany w dniu 20 lipca 1958 roku.Kierowano do niego mężczyzn(młodych poborowych),których uznawano za przeciwników politycznych,niebezpiecznych dla wprowadzanego siłą ustroju komunistycznego w Polsce w szczególności byłych członków organizacji niepodległościowych i antykomunistycznych(m.in.Armia Krajowa,Narodowe Siły Zbrojne itp.)synów przedwojennej inteligencji i tzw.kułaków.Służba ta miała charakter pracy przymusowej. 
Zabytki 
Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty: 
  • barokowy kościół parafialny pw.św.Michała Archanioła,z lat 1707-1708.W późniejszych latach był wielokrotnie przebudowywany.Wewnątrz późnogotycka rzeźba Madonny i kamienna chrzcielnica z epoki renesansu 
  • kościół ewangelicki pw.Błogosławieństwa Pańskiego,z lat 1929-1930.Wyróżnia się kamienną wieżą.W latach powojennych mieściła się w nim stolarnia.Obecnie Muzeum Ziemi Sowiogórskiej 
  • willa z apteką,ul.Główna 21,z 1904 r. 
inne zabytki:

Stadion Olimpijski we Wrocławiu

Wielofunkcyjny stadion we Wrocławiu,zbudowany w latach 1926-1928 według projektu niemieckiego architekta Richarda Konwiarza.Jest centralnym elementem kompleksu sportowego,mieszczącego się na wrocławskim osiedlu Zalesie.Obecnie głównymi użytkownikami stadionu są klub żużlowy Sparta Wrocław oraz drużyna futbolu amerykańskiego Panthers Wrocław.

Historia
Projekt stadionu powstał w latach 1924-1925.Stadion wbrew obecnej nazwie nadawał się do przedsięwzięć w nieco mniejszej niż olimpiada skali,np.w dniach 18-24 czerwca 1930 rozegrano tu III Igrzyska Niemieckie,istotny etap przygotowań reprezentacji Niemiec do olimpiady w Los Angeles.W 1937 r.odbył się tu XII Niemiecki Festiwal Pieśni,natomiast rok później Niemiecki Festyn Gimnastyki i Sportu.Stadion został rozbudowany w latach 1935-1939.Po II wojnie światowej odbudowany z dużych zniszczeń i rozbudowany,nazwany został Stadionem imienia Karola Świerczewskiego.Na początku lat 70 prawo własności do stadionu przejęła od miasta AWF.W 1978 r.wybudowano wokół Stadionu Olimpijskiego cztery osiemdziesięciometrowe maszty oświetleniowe,dające na płycie głównej 2800 luksów;był to wówczas najjaśniej oświetlany stadion w Europie.W 1979 r.zainstalowano nowoczesne podgrzewanie murawy stadionu(jedyny wówczas w Polsce inny stadion z podgrzewaną płytą,w Rybniku,miał instalację bardzo mało efektywną,wymagającą uruchamiania kilka tygodni przed planowanym terminem zawodów).10 kwietnia 2006 obiekty Stadionu Olimpijskiego zostały odkupione przez miasto od Akademii Wychowania Fizycznego.W 2010 r.tor żużlowy został wyremontowany.Dla uatrakcyjnienia zawodów zmieniono jego geometrię,skrócono z 378 do 330 metrów,poszerzono proste i łuki.Zrobiono to kosztem boiska piłkarskiego,które zostało zmniejszone i obecnie nie spełnia wymogów FIFA i UEFA do rozgrywania na nim oficjalnych meczów piłkarskich.
Nazwa
Schlesierkampfbahn im Sportpark Leerbeutel,Schlesier- und Jahnkampfbahn Architekt Richard Konwiarz,za projekt tego stadionu otrzymał brązowy medal olimpijski w kategorii architektura sportowa na olimpijskim konkursie sztuki i literatury w czasie igrzysk w Los Angeles w roku 1932.W 1933 roku obiektowi nadano mu nazwę Stadion Hermana Goringa.W 1938 roku Adolf Hitler odwiedził stadion podczas propagandowych zawodów sportowych.
Obiekty kompleksu Stadionu Olimpijskiego
  • Stadion główny z boiskiem piłkarskim
  • bieżnia stadionu głównego służy do rozgrywania zawodów żużlowych stadion macierzysty WTS(Sparta)Wrocław
  • boiska boczne
  • korty tenisowe
  • strzelnica
  • basen kryty
  • pływalnia odkryta(obiekt nieczynny)
  • hala sportowa
  • wielkie pole zlotowe(„Pole Marsowe”częściowo kemping)
  • boisko do baseballu(pierwsze profesjonalne w Polsce)
  • wrotkowisko(obiekt nieczynny)
  • ring bokserski(obiekt nieczynny)
  • tor regatowy(obiekt nieczynny)
  • wieża spadochronowa(rozebrana w 1998 roku)
Dane techniczne stadionu głównego
  • liczba miejsc przed modernizacją przeprowadzoną w latach 2015-2016 pojemność wynosiła 35 tysięcy(krzesełka,ławki,stojące);mówi się,że na zawodach żużlowych Drużynowych Mistrzostw Świata 3 września 1961,kiedy sprzedano 50 tysięcy biletów,na stadion dostało się około 70 tysięcy ludzi.Od roku 2005 ze względów bezpieczeństwa nie zezwalano na sprzedaż więcej niż 9400 biletów na mecze piłki nożnej.Stadion nie spełnia wymogów FIFA,UEFA,ani polskiej Ekstraklasy piłkarskiej.Po gruntownej przebudowie wewnętrznej części trybun przeprowadzonej w latach 2015-2016 stadion posiada 11 tysięcy miejsc siedzących w postaci krzesełek oraz 4 tysiące miejsc stojących
  • oświetlenie 2800 luksów(2800 luksów od roku 1978;później w wyniku wyeksploatowania zmniejszyło się do ok.1400 luksów,po modernizacji w latach 2015-2016 na masztach zostanie zamontowane oświetlenie nowego typu)
  • podgrzewana płyta(urządzenia wyeksploatowane,nieczynne;ostatni raz użyte w czasie meczu piłkarskiego Polska-Norwegia w 1987 r.)
  • od 2010 roku:
    • długość toru 356 m
    • szerokość toru
      • na prostej 12 m
      • na łukach 15 m
    • nawierzchnia toru sjenitowa
    • rekord toru 59,69 s(Tai Woffinden,WTS Wrocław 5 maja 2013)
Międzypaństwowe mecze piłkarskie
Na Stadionie Olimpijskim rozegrano łącznie 19 piłkarskich meczów międzypaństwowych.Przed rokiem 1945 w roli gospodarze występowała drużyna Niemiec,rozegrała łącznie pięć spotkań na tym stadionie.Pierwszą reprezentacją gości,która tu występowała,była narodowa jedenastka Norwegii.Jako druga swój mecz rozegrała narodowa reprezentacja Polski w dniu 15 września 1935 r.Do historii przeszedł mecz z Danią w roku 1937,kiedy to goście zostali rozgromieni wynikiem 8:0.Po tym spotkaniu skład zwycięskiej drużyny nazwany został Wrocławską Jedenastką.Ostatnie dwa mecze rozegrane zostały po wybuchu II wojny światowej.Po wojnie reprezentacja Polski rozegrała na wrocławskim stadionie łącznie czternaście oficjalnych spotkań,z czego cztery były to mecze eliminacyjne do mistrzostw Europy lub igrzysk olimpijskich,po raz ostatni z Portugalią 28 października 1983 r.

Lp.DataGospodarzGośćWynik
1 2 listopada 1930 Niemcy Norwegia 1–1 
2 15 września 1935 Niemcy Polska 1–0 
3 16 maja 1937 Niemcy Dania 8-0 
4 12 listopada 1939 Niemcy Protektorat Czech i Moraw 4–4 
5 7 grudnia 1941 Niemcy Słowacja 4–0 
6 14 maja 1950 Polska Rumunia 3–3 
7 10 maja 1953 Polska Czechosłowacja 1–1 
8 26 sierpnia 1956 Polska Bułgaria 1–2 
9 21 czerwca 1959 Polska Izrael 7–2 
10 22 października 1961 Polska NRD 3–1 
11 18 maja 1966 Polska Szwecja 1–1 
12 28 lipca 1967 Polska ZSRR 0–1 
13 16 maja 1973 Polska Irlandia 2–0 
14 7 września 1974 Polska Francja 0–2 
15 12 listopada 1977 Polska Szwecja 2–1 
16 15 listopada 1978 Polska Szwajcaria 2–0 
17 15 listopada 1981 Polska Malta 6–0 
18 28 października 1983 Polska Portugalia 0–1 
19 24 marca 1987 Polska Norwegia 4–1
  • niedziela, 19 lutego 2017

    Praga(Warszawa)

    Centralna część prawobrzeżnej Warszawy(leżąca na wschód od Wisły),stanowiąca przed 1791 r.oddzielne miasto.Potocznie nazwą tą określa się znacznie większy obszar,a niekiedy nawet całą prawobrzeżną część stolicy,co zdaniem varsavianistów nie jest prawidłowe.Do dnia 4 lutego 1832 Praga miała pewną samodzielność(jej burmistrz podlegał prezydentowi Warszawy zapewne ze względu na położenie za Wisłą przy braku mostu stałego).Cyrkuł Praga był ostatni w numeracji VII lub VIII.Następnie został on podzielony na dwa XIV i XV Staropraski i Nowopraski,które miały być później nazwane okręgami Praga Północ I i Praga-Południe I. 
    Podział administracyjny
    Wieś szlachecka Praga położona była w 1580 r.w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego.W okresie międzywojennym istniało starostwo grodzkie Warszawa-Praga utworzone 5 lipca 1928 i obejmujące całą prawobrzeżną Warszawę w ówczesnych granicach,czyli okręgi-dzielnice:14 Praga-Północ I,15 Praga-Południe I,17 Grochów,18 Golędzinów,24 Targówek i 25 Bródno.Numery odpowiadały rzymskim numerom komisariatów Policji Państwowej,co było kontynuacją numeracji cyrkułów,jak ówcześnie nazywano dzielnice.
    Od lat 50 podział był na dzielnice:
    a następnie prawobrzeżna część miasta podzielona była tylko na dwie dzielnice,gdyż połączono Pragę Północ II z Pragą Śródmieście w Pragę północ III i Pragę Południe II z Wawrem w Pragę-Południe III:
    Po kolejnych zmianach podziału administracyjnego miasta od 2003 r.prawobrzeżna część miasta dzieli się na siedem dzielnic:
    Jednak określanie ich wszystkich mianem Pragi jest dyskusyjne. 
    Historia Pragi
    Historyczna Praga była osadą,leżącą nad Wisłą naprzeciwko Starego Miasta i Mariensztatu,wzmiankowaną po raz pierwszy w 1432 r.Jej nazwa pochodzi od czasownika„prażyć"(wypalać),gdyż została założona na terenach po wypalonym lesie. 
    Miasto Praga
    10 lutego 1648 r.król Władysław IV Waza nadał Pradze prawa miejskie.Centrum miasta znajdowało się w rejonie dzisiejszego Parku Praskiego i Ogrodu Zoologicznego,po ówczesnym praskim ratuszu pozostała do dziś nazwa ul.Ratuszowej.Jedynym zachowanym zabytkiem z tego czasu jest Kaplica Najświętszej Matki Bożej Loretańskiej.
    Praga składała się z 3 jurydyk:
    1. Golędzinowa,założonego w 1764 r.
    2. Pragi,założonej w 1648 r.
    3. Skaryszewa-Kamiona,założonego w 1641 r.
    W 1791 r.Pragę przyłączono do Warszawy na mocy ustawy Prawo o miastach,znoszącej wszelkie jurydyki,a uchwalonej przez Sejm Czteroletni.Odtąd stanowi ona część Warszawy. 
    Praga podczas zaborów i wojen
    W XVII,XVIII i XIX wieku Praga była wielokrotnie niszczona i palona(m.in.w trakcie potopu szwedzkiego),szturmu Suworowa i rzezi Pragi(4 listopada 1794),przy budowie fortyfikacji podczas wojen napoleońskich,następnie w czasie powstania listopadowego(bitwa o Olszynkę Grochowską i bitwa pod Wawrem).5 sierpnia 1915 wycofujące się na wschód wojska rosyjskie wysadziły w powietrze wszystkie trzy warszawskie mosty(Kierbedzia,Poniatowskiego oraz most przy Cytadeli).Rosjanie opuścili Pragę 9 sierpnia 1915.Podczas II wojny światowej Praga została zniszczona w 25%.Zniszczeniu uległa większość zakładów przemysłowych,w mniejszym stopniu ucierpiały budynki mieszkalne. 
    Praga współcześnie
    W II wojnie światowej Praga nie uległa tak dużym zniszczeniom jak lewobrzeżna część Warszawy powstanie warszawskie trwało tu krótko,a w kilka tygodni później na Pragę wkroczyły oddziały Armii Czerwonej i Wojska Polskiego.Już jesienią 1944 r.miały tu swe tymczasowe siedziby nowe władze.W kolejnych latach na Pradze zlokalizowano jedne z największych zakładów przemysłowych w Warszawie Fabrykę Samochodów Osobowych oraz zbudowano Stadion Dziesięciolecia.Jednak przez kolejne dziesięciolecia Pragę zaniedbano.Brakowało inwestycji w infrastrukturę mieszkaniową(do dziś można tu znaleźć budynki z widocznymi zniszczeniami wojennymi),kulturę(nieliczne teatry i kina),komunikację(brak obwodnicy śródmieścia planowanej od dawna trasy Tysiąclecia powoduje dotkliwe korki na ul.Targowej,stanowiącej trzon komunikacyjny centralnej części Pragi,oraz na mostach spowodowane niedostatkiem przepraw mostowych).Skutkiem tych niedostatków są m.in.niższe ceny nieruchomości po prawej stronie Wisły.Praga ma też opinię dzielnicy zaniedbanej socjalnie,zamieszkanej przez ludność gorzej wykształconą,uboższą.Potwierdzają to statystyki dotyczące wyników uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.Jednocześnie w tej części miasta zachował się przez długie lata specyficzny praski folklor(zwyczaje mieszkańców zauważalne m.in.w ubiorze,handel na Bazarze Różyckiego,kapliczki na podwórkach kamienic itp.stosunkowo dużo tradycyjnych zakładów rzemieślniczych).Dopiero w ostatnich latach przybyło na Pradze inwestycji:część budynków poddano rewitalizacji(na przykład kamienice wzdłuż Ulicy Ząbkowskiej,czy zabytkowe obiekty położone na terenie Warszawskiej Wytwórni Wódek„Koneser”),rozpoczęto budowę II linii metra,prowadzona jest modernizacja linii tramwajowych.Praga zaczęła cieszyć się zainteresowaniem artystów i turystów powstało tu wiele galerii i małych lokali gastronomicznych,w nowych budynkach coraz chętniej osiedlają się nowi mieszkańcy.Przy ul.Targowej 50/52 od 2015 r.działa Muzeum Warszawskiej Pragi będące oddziałem Muzeum Warszawy. 
    Praga w administracji kościelnej
    W Kościele katolickim Praga jest centralnym ośrodkiem diecezji warszawsko-praskiej,utworzonej w 1992 r.Katedrą diecezji jest bazylika św.Michała i św.Floriana.Na Pradze znajduje się również drugi kościół o randze katedry sobór metropolitalny Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny,który jest katedrą diecezji warszawsko-bielskiej i zarazem główną cerkwią Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

    "Gwiaździsta eskadra"

    Polski niemy film batalistyczny w reżyserii Leonarda Buczkowskiego.Film prawdopodobnie nie zachował się do naszych czasów.Była to najdroższa polska superprodukcja filmowa z dwudziestolecia międzywojennego,a także pierwszy polski film o tematyce lotniczej.
    Opis fabuły
    Film opowiada o grupie amerykańskich pilotów,którzy walczyli w szeregach armii polskiej w latach 1918-1920,podczas wojny polsko-bolszewickiej w Eskadrze Kościuszkowskiej.W filmie pojawia się wątek miłosny o uczuciu amerykańskiego pilota do polskiej dziewczyny,inspirowany prawdziwymi losami znanego amerykańskiego reżysera,ochotniczo walczącego w polskich barwach Meriana C.Coopera.
    Produkcja i premiera
    Film został nakręcony we współpracy z lotnictwem wojskowym.Do nakręcenia zdjęć powietrznych na płycie lotniska na Ławicy k.Poznania zgromadzono ponad 200 samolotów.Pierwszy raz w polskiej kinematografii nakręcono sceny batalistyczne w powietrzu,dzięki zamontowanym na samolotach kamerom,które obsługiwali między innymi Antoni Wawrzyniak i Mieczysław Bilażewski.Film niemy w Polsce miał premierę 10 kwietnia 1930,natomiast światowa już w wersji udźwiękowionej w roku 1933.Nad Wisłą film był szeroko dystrybuowany.Wszystkie jego kopie zostały wywiezione lub zniszczone przez Rosjan po 1945 roku.
    Katastrofa podczas zdjęć
    12 listopada 1929 roku,w czasie jednej z walk powietrznych stoczonych dla potrzeb filmu przez lotników 3 Pułku Lotniczego doszło do katastrofy.Nad lotniskiem Ławica,na wysokości około 800 metrów nad ziemią,por.pil.Eugeniusz Wyrwicki lecący samolotem SPAD 61C1 uderzył podwoziem w prawe górne skrzydło samolotu Potez XV pilotowanego przez por.pil.Jana Bilskiego.W wyniku kolizji skrzydło Poteza oderwało się od kadłuba,a samolot porucznika Bilskiego wpadł w korkociąg i runął na ziemię.Pilot oraz obserwator,ppor.Feliks Szczęsny Lipiński,ponieśli śmierć.Obaj lotnicy nie posiadali spadochronów.Porucznik Wyrwicki lądował przymusowo w Krzyżownikach.W trakcie lądowania samolot został rozbity.Pilot wyszedł z kraksy bez szwanku.
    Obsada

    "Moralność pani Dulskiej"

    Polski film z 1930 roku,wyreżyserowany przez Bolesława Newolina na podstawie dramatu Gabrieli Zapolskiej pod tym samym tytułem.Był to pierwszy polski film dźwiękowy.
    Treść
    Akcja filmu toczy się w Warszawie na początku XX wieku,a nie we Lwowie jak w pierwowzorze literackim.Rodzina Dulskich przyjmuje nową służącą Hankę.Dziewczyna zakochuje się w ich synu Zbyszku.Między młodymi dochodzi do romansu,którego owocem jest nieślubne dziecko.Zbyszek pragnie ożenić się z dziewczyną,napotyka jednak na opór rodziców.
    Obsada

    "Dusze w niewoli"

    Polski film fabularny z 1930 roku na podstawie powieści Bolesława Prusa"Dusze w niewoli".
    Obsada
    Ekipa

    środa, 15 lutego 2017

    Radio Łódź

    Regionalna Rozgłośnia Polskiego Radia w Łodzi,z siedzibą przy ul.Narutowicza 130.Radio Łódź miało niebagatelny wkład w rozwój sceny klubowej(za sprawą audycji„Nocny Trans”) i rockowej(w studiu Radia nagrywało wiele znanych polskich zespołów).Dysponuje dwoma studiami nagrań(studio S1 im.Henryka Debicha i S2).Rozgłośnia posiada studia regionalne w Kutnie i Sieradzu,oraz kilkoro korespondentów regionalnych(w województwie łódzkim).Nadajniki w Sieradzu,Wieluniu i Wieruszowie emitują inną wersję programu niż nadajnik łódzki,zwaną Radiem Łódź nad Wartą.Od 22 grudnia 2016 r.u zbiegu ul.Henryka Debicha i prez.G.Narutowicza.
    Odbiór analogowy
    Całodobowo na falach UKF:
    • Radio Łódź
    • Radio Łódź nad Wartą
    • 104 MHz z nadajnika w Wieruszowie(komin Pfleiderer Prospan S.A)1 kW,pionowa
    Odbiór cyfrowy
    Od 1 października 2014 roku podstawowej wersji rozgłośni można słuchać na radioodbiornikach naziemnej radiofonii cyfrowej DAB+.
    Historia
    2 lutego 1930 roku przy ul.Inżynierskiej 14 rozpoczęła regularną pracę,jako siódma w kraju,Radiowa Stacja Przekaźnikowa o mocy 1,65 kW,transmitująca program ogólnopolski,na falach średnich w paśmie 233,8 m.1 maja 1931 roku zespół pracowników Radiowej Stacji Przekaźnikowej w Łodzi podjął decyzję o nadawaniu w przerwach pomiędzy programami ogólnokrajowymi własnych lokalnych audycji informacyjnych.2 lutego 1933 roku Dyrekcja Naczelna Polskiego Radia w Warszawie przyznała Łodzi oficjalne prawo nadawania programów lokalnych.Od tej pory łódzkie Radio mogło emitować w ciągu roku„72 audycje”,na które złożą się„felietony,odczyty i inne formy audycyjne”.15 kwietnia 1937 roku odbyła się uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego pod"najnowocześniejszy w Polsce i w Europie"gmach radiowy przy ul.Narutowicza 130.W 1993 roku Rozgłośnia Polskiego Radia w Łodzi zostaje przekształcona w spółkę skarbu państwa.17 maja 2013 nastąpiło uroczyste odsłonięcie nowego logo Radia Łodź.Poprzednie logo obowiązywało od 1992 roku.
    Orkiestry Radia Łódź
    Pierwszą łódzką etatową orkiestrą radiową była Orkiestra Mandolinistów pod dyrekcją Edwarda Ciukszy(1945-1971).Drugą etatową orkiestrą łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia była Orkiestra Rozrywkowa Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi(1950-1991)kierowana przez większość czasu przez Henryka Debicha.W 2009 roku powstała Radiowa Filharmonia New Art,z którą Polskie Radio Łódź współpracowało w latach 2009-2010.Umowa o współpracy i wzajemnym bezgotówkowym świadczeniu usług została zawarta między Radiem Łódź i reprezentującą orkiestrę Polską Fundacją Promocji Kultury Muzycznej.Podstawę Radiowej Filharmonii New Art stanowiła orkiestra smyczkowa z akordeonem i fortepianem.Koncert inauguracyjny odbył się 15 listopada 2009 w studiu koncertowym Polskiego Radia Łódź S1 im.Henryka Debicha.Z dniem 28 stycznia 2011 współpracę zerwano.