Czesław Bakalarski

Ur.17 września 1930 w Poznance,powiat Łuck polski prawnik,sędzia Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku.

Życiorys

Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego(1958 r.)Przez wiele lat pracował w sądownictwie wojskowym,był również związany z Instytutem Państwa i Prawa Polskiej Akademii Nauk.W 1976 r.uzyskał stopień doktora nauk prawnych.Od 1976 r.sędzia Sądu Najwyższego,przewodniczył wydziałowi w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego.W stanie wojennym jako pułkownik ludowego Wojska Polskiego i sędzia Izby Wojskowej Sądu Najwyższego w Warszawie rozpatrywał sprawy karne przeciwko działaczom podziemia.W latach 1985-1993 zasiadał w Trybunale Konstytucyjnym.Jest autorem prac z prawa karnego,postępowania karnego,prawa konstytucyjnego.

Maria Lorentz

Ur.16 września 1930 w Zamościu polska historyk sztuki,dyrektor Muzeum Ziemi Zamojskiej(1960-1990),posłanka na Sejm PRL V i VII kadencji(1969-1972,1976-1980).

Życiorys

W 1957 r.ukończyła studia historyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.Pracowała jako nauczycielka w Zamościu.Od 1960 r.była dyrektorem Muzeum Ziemi Zamojskiej,które w latach 1975-1998 miało status okręgowego.Sprawowała mandat radnej Miejskiej Rady Narodowej w Zamościu.Od 1960 r.działała w Stronnictwie Demokratycznym.Była m.in.przewodniczącą Powiatowego Komitetu i Wojewódzkiego Komitetu SD w Zamościu.W 1969 r.uzyskała mandat posłanki na Sejm PRL z rodzimego okręgu.Zasiadała w Komisjach Kultury i Sztuki oraz Spraw Wewnętrznych.Ponownie sprawowała mandat od 1976 do 1980 r.z tego samego okręgu.Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego.W 1996 r.otrzymała honorowe obywatelstwo Zamościa.

Adam Smelczyński

Ur.14 września 1930 w Częstochowie polski strzelec,srebrny medalista olimpijski,sześciokrotny olimpijczyk.

Życiorys

Startował w konkurencji strzelania do rzutków"trap".Sześć razy brał w niej udział w igrzyskach olimpijskich.Największy sukces odniósł w swym pierwszym starcie w Melbourne 1956 r.kiedy zdobył srebrny medal.Później zajmował kolejno:Rzym 1960 r.7 miejsce;Tokio 1964 r.32 miejsce;Meksyk 1968 r.6 miejsce;Monachium 1972 r.11 miejsce i Montreal 1976 r.6 miejsce.Był także brązowym medalistą Mistrzostw Świata w Bolonii w 1967 r.Dwa razy zdobywał mistrzostwo Europy:w Madrycie w 1972 r. i w Brnie w 1976 r.Dwukrotnie był brązowym medalistą mistrzostw Europy w konkurencji indywidualnej:w Antibes w 1974 r. i w Wiedniu w 1975 r.Był również trzykrotnym medalistą mistrzostw Europy w drużynie:srebrnym w Bolonii w 1964 r. i w Madrycie w 1972 r.oraz brązowym w Bukareszcie w 1955 r.Dwanaście razy zdobywał mistrzostwo Polski:w 1956,1958,1959,1960,1962,1963,1966,1967,1968,1970,1971 i 1976 r.W marcu 2013 r.na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie otrzymał Medal„Kalos Kagathos".Z wykształcenia jest lekarzem stomatologiem.

Jerzy Bereś

Ur.14 września 1930 w Nowym Sączu,zm.25 grudnia 2012 w Krakowie polski rzeźbiarz,autor akcji i performer.

Twórczość

W swojej twórczości posługiwał się manifestacjami artystycznymi.Jego prace i przedsięwzięcia,mają często charakter wypowiedzi polityczno-etycznej,głosił postulat wartości„aktu twórczego”nad przedmiotem.Jerzy Bereś wykształcił swój własny i niepowtarzalny styl,jednak jego praktyki były pokrewne:happeningowi i performance,chociaż osobiście nigdy nie przyznaje się do jakiegokolwiek pokrewieństwa z tymi kierunkami w sztuce nazywając swoje działania manifestacjami(akcjami,„mszami”).Sztuka Beresia jest sztuką symbolu,metafory i metafizycznych skojarzeń.Wykonał też działania o charakterze dysput ze znanymi twórcami z historii sztuki XX wieku np.z Witkacym,Kantorem czy Duchampem.

Działalność artystyczna

W 1956 r.ukończył rzeźbę w krakowskiej ASP u Xawerego Dunikowskiego.Pierwszą indywidualną wystawę miał w 1958 r.w krakowskim Domu Plastyków,zaprezentował tam rzeźby:Kołysanka,Do słońca,Matka,Ewa,Niepokój,Idylla wykonane z gipsu i żelazobetonu.Doświadczenie tej wystawy wpłynęło na decyzję Beresia,by przerwać dotychczasową pracę i wraz z nią tradycję wyniesioną z ASP w Krakowie.Zrealizował tuż przed rokiem 1960 pierwsze rzeźby z drewna:Rzepicha i Bart.Były to jednak realizacje zbyt dokładne,co doprowadziło artystę do decyzji o jeszcze większym uproszczeniu swojej pracy.Od tego czasu jego rzeźby w drewnie są coraz prostsze i coraz wyraźniej pozostają w charakterze zbliżone do natury używanego materiału.W 1960 r.powstały jego pierwsze rzeźby z cyklu Zwidy,a w 1967 r.z cyklu Wyrocznia,wykonane z naturalnych surowców:polnych kamieni,konopnych sznurów,strzępów workowego płótna,skórzanych rzemieni(charakterystycznych materiałów dla jego twórczości).W 1968 r.Bereś zaprezentował w Galerii Foksal w Warszawie pierwszą manifestację artystyczną Przepowiednia I.Otwiera ona cały cykl wystąpień,będących komentarzem do polityki,religii,sztuki i filozofii,w których artysta często posługuje się własnym ciałem i obiektem.Następnie realizował akcje nazywane przez artystę„mszami”,w których poruszał on najważniejsze polskie problemy,m.in.Msza Romantyczna,Msza Polityczna,Msza polska.W 1997 r.został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski(1997 r.)W 2011 r.został odznaczony Złotym Medalem„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”(2005 r.)

Wybrane akcje

• 1968 r.Przepowiednia,Galeria Foksal,Warszawa
• 1968 r.Przepowiednia II,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1968 r.Chleb malowany czarno,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1972 r.Chleb malowany kolorowo,Biuro Poezji Andrzeja Partuma,Warszawa
• 1972 r.Transfiguracja I,Ośrodek Sztuki,Södertälje
• 1973 r.Transfiguracja II,Galeria Desa,Kraków
• 1973 r.Transfiguracja III pt.Ołtarz autorski,BWA,Lublin
• 1973 r.bez tytułu,Galeria Współczesna,Warszawa
• 1973 r.Licytacja,Galeria Pi,Kraków
• 1974 r.Drewniana droga,Gruga Park,Essen
• 1974 r.Ołtarz piękny,ołtarz czysty,BWA,Wrocław
• 1974 r.Ołtarz twarzy,Galeria Studio,Warszawa
• 1975 r.Msza refleksyjna,Zakłady Metalowe im.Szadkowskiego,Kraków
• 1975 r.Ołtarz erotyczny Kawiarnia Klubu Plastyków,Kraków
• 1975 r.Ołtarz rozweselający Galeria Sztuki MDK Labirynt,Lublin
• 1975 r.Runda honorowa Runek Starego Miasta,Zamość
• 1976 r.Ognisko sztuki BWA,Koszalin
• 1976 r.Ołtarz rzeźbiarski BWA,Kraków
• 1976 r.Rytuał szczerości,Galeria Na Piętrze,Łódź
• 1976 r.Rytuał egzystencjalny,Dom Kultury,Lublin
• 1976 r.Ołtarz czasu,Zamek w Świdwinie
• 1976 r.Rytuał filozoficzny,klub studencki,Toruń
• 1977 r.Rytuał kultury,Klub Studencki Riwiera Remont,Warszawa
• 1977 r.Dzieło życia,Galeria Teatru STU,Kraków
• 1977 r.Msza artystyczna,Klub Pod Jaszczurami,Kraków
• 1978 r.Pomnik artysty,droga z Warcina do Kępic
• 1978 r.Kamień filozoficzny,Galeria Labirynt,Lublin
• 1978 r.Msza artystyczna,Galeria Zachęta,Warszawa
• 1978 r.Msza romantyczna,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1979 r.Msza filozoficzna,Galeria Art-Forum,Łódź
• 1979 r.Msza autorska,Galeria Sztuki Najnowszej przy„ACK Pałacyk”,Wrocław
• 1979 r.Msza awangardowa,Ogólnopolski Plener Młodych Artystów i Teoretyków,Świeszyno
• 1979 r.Work and Word,Kapel Haus van Bewaring,Amsterdam
• 1979 r.Mystery,Midland Group Gallery w Nottingham,Academy Gallery w Liverpool,Cotes Watermill w Loughborough,Fine Art Dept.University of Technology w Wolverhampton,Chapter Arts Centre w Cardiff,Oval House Kennington w Londynie
• 1979 r.Opus,College of Higer Education w Hull,Galeria Third Eye Center,Glasgow
• 1980 r.Dialog z Ignacym Witkiewiczem,Galeria ZPAP„Pryzmat”Kraków
• 1980 r.Msza polityczna,Ogólnopolski Plener Młodych Artystów i Teoretyków,Świeszyno
• 1981 r.Czyste dzieło,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1981 r.Taczki wolności,Międzynarodowe Spotkania Artystów,Naukowców i Teoretyków Sztuki,Osieki
• 1981 r.Dialog z Marcel Duchamp,Galeria BWA,Lublin
• 1981 r.Manifestacja romantyczna,Rynek Główny,Kraków
• 1981 r.Obraz,Akademia Muzyczna,Kraków
• 1983 r.Sztuka a rzeczywistość,Galeria BWA,Lublin
• 1983 r.Msza refleksyjna II,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1984 r.Msza polska,Galeria Nad Fosą,Wrocław
• 1984 r.Wykład:Spór o wartości najwyższe.I część,Galeria BWA,Lublin
• 1985 r.Pięć ognisk,Kościół pw.Miłosierdzia Bożego,Warszawa
• 1986 r.Wykład:Spór o wartości najwyższe.II część,Galeria BWA,Lublin
• 1986 r.Obraz Polski,Galeria Dziekanka,Warszawa
• 1988 r.Przepowiednia II,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1988 r.II dialog z Marcel Duchamp,Modern Art Oxford,Oksford
• 1988 r.Obraz z Polski,Slaughterhouse Gallery,Londyn
• 1989 r.II prezentacja żywego pomnika.Przepowiednia II,Galeria Uniwersytecka,Cieszyn
• 1989 r.Wstyd,CRP,Orońsko
• 1990 r.bez tytułu,Galeria BWA,Zielona Góra
• 1990 r.III dysputa z Marcelem Duchamp,CSW Zamek Ujazdowski,Warszawa
• 1991 r.Dysputa z Ignacym Witkiewiczem,BWA,Koszalin
• 1991 r.IV dysputa z Marcel Duchamp,Museum Bochum Kunstsammlung,Bochum
• 1991 r.Dialog z Tadeuszem Kantorem,Galeria Krzysztofory,Kraków
• 1991 r.Antyperformance,Ośrodek Działań Plastycznych,Warszawa
• 1993 r.Erotyk polski,Muzeum Narodowe,Warszawa
• 1993 r.Prezentacja żywego pomnika.Przepowiednia II,BWA,Wrocław
• 1994 r.Wyzwanie,Galeria Zachęta,Warszawa
• 1994 r.Wyzwanie II,Galeria BWA,Lublin
• 1995 r.Monument Vivant,Galeria Le Lieu,Quebec
• 1995 r.Ostatni spór z Marcel Duchamp,Galeria Langage Plus,Alma
• 1997 r.Wyzwanie IV Pojedynek z Utopią,Galeria Manhattan,Łódź
• 1999 r.Krzyk,Muzeum Sandomierskie,Zamek,Sandomierz
• 2012 r.Toast II,Konteksty.II Festiwal Sztuki Efemerycznej,Sokołowsko

Realizacje plenerowe

• Żywy Pomnik ARENA we Wrocławiu
• pomnik Władysława Jagiełły w Nidzicy
• ołtarz Św.Rodziny w kościele Matki Boskiej Fatimskiej w Tarnowie
• rzeźba Rondo 1 przed operą w Bydgoszczy

Ida Kurcz

Ida(Idalia)Maria Kurcz(ur.13 września 1930 w Łodzi)psycholog,profesor zwyczajny doktor habilitowany.Od 1951 roku jest związana z Wydziałem Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.Obecnie w Instytucie Psychologii PAN i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej.Członek Komitetu Nauk Psychologicznych PAN,towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych.Również redaktor czasopism i podręczników.Współpracuje z magazynem psychologicznym Charaktery.W 2011 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.Wykorzystując własne badania empiryczne zajmuje się problematyką z zakresu psychologii poznawczej i psycholingwistyki,której jest w Polsce prekursorką.

Jerzy Wójcik

Ur.12 września 1930 w Nowym Sączu operator filmowy,reżyser,autor scenariuszy filmowych i teatralnych.Międzynarodową sławę zyskał w latach„polskiej szkoły filmowej”,jako współtwórca największych sukcesów artystycznych polskiego kina lat 50 i 60.

Życiorys

W 1955 r.ukończył studia na wydziale operatorskim PWSF w Łodzi(dyplom 1964 r.)Zadebiutował jako operator w"Eroice"Andrzeja Munka(1958 r.)Następnie realizował m.in.zdjęcia do filmów"Popiół i diament"(1958 r.)Andrzeja Wajdy,"Matka Joanna od Aniołów"(1961 r.) i "Faraon"(1966 r.)Jerzego Kawalerowicza,"Westerplatte"(1967 r.)Stanisława Różewicza i "Potop"(1973 r.)Jerzego Hoffmana.W latach 60 współpracował z reżyserami jugosłowiańskimi.Wyreżyserował dwa filmy fabularne"Skarga"(1991 r.) i "Wrota Europy"(1999 r.)do których napisał również scenariusze.Od lat 70 zajmuje się także reżyserią telewizyjną stworzył kilka spektakli teatru TV,m.in."Joanna d’Arc"(1976 r.) i "Relacja"(1977 r.)Jest autorem scenariuszy dla teatru TV oraz Teatru Adekwatnego.Jest profesorem sztuki filmowej.W latach 1981-1982 wykładał sztukę operatorską na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach,a od 1984 r.wykłada na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi.Za swoją twórczość był wielokrotnie nagradzany,m.in.Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski(2005 r.)nagrodą„Vitae Valor”za całokształt twórczości na III Festiwalu Filmowym„Vitae Valor”w Tarnowie(2003 r.)nagrodą za całokształt twórczości„Golden Camera 300”na MFF Sztuki Operatorskiej im.braci Manaki w Bitola w Macedonii(1999 r.)a wcześniej szeregiem nagród za zdjęcia do filmów i za reżyserię spektakli teatru TV.Jest honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Twórców Obrazu Filmu Fabularnego.W roku 2006 opublikował zawierającą przemyślenia i wspomnienia zawodowe książkę"Labirynt światła".

Filmografia

Etiudy szkolne

• 1953 r.
  • Kiedy Ty śpisz(współpraca operatorska),reż.Andrzej Wajda,zdj.Jerzy Lipman
  • Piaskarze(współpraca operatorska),reż.Andrzej Wajda,zdj.Jerzy Lipman
  • Początek dnia(zdjęcia),reż.Julian Dziedzina
• 1955 r.
  • Człowiek nie umiera(współpraca operatorska),reż.Sylwester Chęciński,zdj.Henryk Depczyk
  • Godzina bez słońca(zdjęcia),reż.Paweł Komorowski
  • Powrót(zdjęcia),reż.Julian Dziedzina
• 1966 r.Medaliony(zdjęcia),reż.Andrzej Brzozowski

Filmy fabularne

• 1956 r. 
  • "Kanał"(II operator),reż.Andrzej Wajda
  • "Koniec nocy"(współautor zdjęć i scenariusza),reż.Julian Dziedzina,Paweł Komorowski,Walentyna Uszycka
  • "Prawdziwy koniec wielkiej wojny"(II operator),reż.Jerzy Kawalerowicz
• 1958 r.
  • "Eroica"reż.Andrzej Munk
  • "Popiół i diament"reż.Andrzej Wajda
• 1959 r."Krzyż Walecznych"reż.Kazimierz Kutz
• 1960 r."Nikt nie woła"reż.Kazimierz Kutz
• 1961 r.
  • "Czas przeszły"reż.Leonard Buczkowski
  • "Matka Joanna od Aniołów"reż.Jerzy Kawalerowicz
  • "Samson"reż.Andrzej Wajda
• 1962 r."Mój stary"reż.Janusz Nasfeter
• 1963 r."Zacne grzechy"reż.Mieczysław Waśkowski
• 1964 r.
  • "Przy torze kolejowym"reż.Andrzej Brzozowski
  • "Echo"reż.Stanisław Różewicz
• 1965 r."Życie raz jeszcze"reż.Janusz Morgenstern
• 1966 r.
  • "Faraon"reż.Jerzy Kawalerowicz
  • "Potem nastąpi cisza"reż.Janusz Morgenstern
• 1967 r."Westerplatte"reż.Stanisław Różewicz
• 1968 r.
  • "Uzrok smrti ne pominati"reż.Jovan Żivanović
  • "Twarzą w twarz"reż.Krzysztof Zanussi
  • "Vrane"reż.Lubiśa Kozomara
• 1969 r.
  • "Devojka sa kosmaja"reż.Dragovan Jovanović
  • "Tajna vecera"reż.Zdravko Velimirovic
• 1970 r."Krvava bajka"reż.Toti Janković
• 1973 r."Potop"reż.Jerzy Hoffman
• 1975 r."Opadły liście z drzew"reż.Stanisław Różewicz
• 1978 r."Pasja"reż.Stanisław Różewicz
• 1979 r."Elegia"reż.Paweł Komorowski
• 1980 r."Ryś"reż.Stanisław Różewicz
• 1981 r."Pensja pani Latter"reż.Stanisław Różewicz
• 1983 r."Kobieta w kapeluszu"reż.Stanisław Różewicz
• 1985 r."Diabeł"reż.Stanisław Różewicz
• 1987 r."Anioł w szafie"reż.Stanisław Różewicz

Reżyseria

• 1976 r."Joanna d’Arc"Teatr TV
• 1977 r."Relacja"Teatr TV(autor)
• 1978 r.
  • "Medea"Teatr TV(także adaptacja)
  • "Anna"Teatr TV
• 1979 r."Tu zaszła zmiana"Teatr TV(także scenariusz)
• 1982 r."Pyłek w oku"Teatr TV(także scenariusz)
• 1985 r."Promethidion"Teatr TV
• 1991 r."Skarga"(także scenariusz)
• 1996 r."Portret w przestrzeni"(także scenariusz)
• 1999 r."Wrota Europy"(także scenariusz)

Scenariusze

• 1956 r."Koniec nocy"(współautor scenariusza i zdjęć),reż.Julian Dziedzina,Paweł Komorowski,Walentyna Uszycka
• 1974 r."Człowiek jak człowiek:według Bertolda Brechta,reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny
• 1976 r."Bhagavad Gita Pieśń Pana według Mahabharaty",reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny
• 1977 r."Relacja"Teatr TV(autor,także reżyseria)
• 1978 r."Medea"Teatr TV(adaptacja,także reżyseria)
• 1979 r.
  • "Medea według Eurypidesa"(adaptacja),reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny
  • "Tu zaszła zmiana"Teatr TV(także reżyseria)
• 1982 r."Pyłek w oku"Teatr TV(także reżyseria)
• 1983 r."Cesarz"według Ryszarda Kapuścińskiego,reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny
• 1988 r."Bhagavad Gita"według Mahabharaty,reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny
• 1991 r."Skarga"(także reżyseria)
• 1996 r."Portret w przestrzeni"(także reżyseria)
• 1999 r."Wrota Europy"(także reżyseria)
• 2002 r."Cesarz"według Ryszarda Kapuścińskiego(scenariusz),reż.Magda Teresa Wójcik,Teatr Adekwatny

Nagrody i odznaczenia

• 1962 r."Matka Joanna od Aniołów"Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
• 1966 r."Potem nastąpi cisza"Nagroda Ministra Obrony Narodowej II stopnia
• 1967 r."Westerplatte"
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia
• 1968 r."Vrane"Dyplom za Osiągnięcia Twórcy Zagranicznego w kinematografii jugosłowiańskiej(Festiwal Filmów Jugosłowiańskich,Pula)
• 1975 r."Opadły liście z drzew"
  • Nagroda Państwowa II stopnia
  • Nagroda za zdjęcia(Festiwal Polskich Filmów Fabularnych,Gdańsk)
• 1977 r."Relacja"
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds.Radia i Telewizji I stopnia za spektakl teatru TV
  • Nagroda Złoty Ekran za spektakl teatru TV
• 1987 r."Anioł w szafie"nagroda za zdjęcia na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
• 1988 r."Anioł w szafie"Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1987
• 1998 r.Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 50-lecia PWSFTviT
• 1999 r.Nagroda za całokształt twórczości filmowej w dziedzinie sztuki operatorskiej"Golden Camera 300"na MFF Sztuki Operatorskiej im.braci Manaki w Bitola(Macedonia)
• 2002 r.4 grudnia na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto gwiazdę Jerzego Wójcika w Alei Gwiazd(w okolicach Hotelu Grand i kina Polonia)
• 2003 r.Nagroda„Vitae Valor”za całokształt twórczości na III Festiwalu Filmowym„Vitae Valor”w Tarnowie
• 2005 r.Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
• 2009 r.Orły 2009 Nagroda za Osiągnięcia Życia
• 2012 r.Platynowe Lwy nagroda na 37 Gdynia Film Festival za całokształt twórczości

Piotr Skrzynecki

Piotr Cezary Skrzynecki(ur.12 września 1930 w Warszawie,zm.27 kwietnia 1997 w Krakowie)polski reżyser i scenarzysta,twórca,kierownik artystyczny,konferansjer kabaretu Piwnica pod Baranami.

Życiorys

Syn podpułkownika Mariana Skrzyneckiego i Magdaleny Endelman,pochodzącej z zasymilowanej rodziny żydowskiej.Miał jednego starszego brata Józefa.Dzieciństwo spędził w Mińsku Mazowieckim,rozdzieliła ich wojna,Piotr wychowywał się w Makowie Podhalańskim,potem w Zabrzu.Ostatecznie zamieszkał z matką w Łodzi.Rozpoczął tam studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej,ale przeniósł się do Państwowej Szkoły Instruktorów Teatrów Ochotniczych przy Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi.W 1951 r.po jej ukończeniu przybył do Krakowa.Organizował i prowadził tu(także w Nowej Hucie)robotnicze teatrzyki amatorskie i zespoły artystyczne.Studiował przez 5 lat historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim u profesora Karola Estreichera.Studiów tych nie ukończył z powodu braku zaliczenia studium wojskowego.W 1956 r.zorganizował wraz z przyjaciółmi w podziemiach Krakowskiego Domu Kultury mieszczącego się w pałacu Potockich„Pod Baranami”przy Rynku Głównym klub artystyczny jako miejsce spotkania studentów Akademii Sztuk Pięknych,szkoły muzycznej,historii sztuki,architektury.Klub ten szybko przemienił się w znany kabaret„Piwnica pod Baranami”.Jego charyzma,niezwykły intelekt i instynkt,wyczucie literatury,oryginalny gust i smak powodowały,że Piwnica ściągała tłumy.W czarnym kapeluszu z piórkiem,w pelerynie,z nieodłącznym dzwoneczkiem tworzył niepowtarzalny klimat miejsca,gdzie się wraz z innymi piwniczanami znajdował.W latach 1956-1968 współpracował z redakcjami krakowskich czasopism jako krytyk sztuk plastycznych oraz autor publikacji z dziedziny sztuki.W„Echu Krakowa”prowadził w latach 1956-1981 własną rubrykę pt.Echo Piwnicy pod Baranami,którą od 1984 r.jako Głos Piwnicy pod Baranami kontynuował w kwartalniku„Kraków”,a ostatecznie w„Dzienniku Polskim”(pt.Dziennik Piwnicy pod Baranami).W latach 1976-1986 organizował bale jubileuszowe z okazji rocznicy powstania kabaretu,obchodzone m.in.na scenie Starego Teatru.

Wystąpił w filmach dokumentalnych i fabularnych,m.in.

• "Kalosze szczęścia"reż.Antoni Bohdziewicz z 1958 r.
• "Aria dla atlety"Filipa Bajona z 1979 r.
• "Sukcesja"Márty Mészáros z 1980 r.
• "Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny"Janusza Majewskiego z 1983 r.
• "Przewodnik"Tomasza Zygadły z 1984 r.(film o Piotrze Skrzyneckim)
• "Piwnica pod Baranami Piotra Skrzyneckiego"Antoniego Krauzego(czteroczęściowy film o Piwnicy)
• "Rozmowy z Piotrem"Wojciecha Morka z 1992 r.

Reżyser i współautor scenariusza(z Janiną Garycką)filmu"Dwa pawie na złotym sznurku"(1989 r.)nagrodzonego na XXIX Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych.

Inicjator pomysłów i imprez organizowanych z okazji„nieprawdopodobnych” i nieokrągłych rocznic,np.

• odtworzenie wjazdu do Krakowa księcia Józefa Poniatowskiego(1980 r.)
• powtórka jubileuszu Józefa Ignacego Kraszewskiego w ratuszu pod portretami cesarza Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety
• inscenizacja przysięgi Tadeusza Kościuszki(1992 r.)
• feta na cześć„szału uniesień”w stulecie powieszenia kurtyny w Teatrze im.Juliusza Słowackiego
• inscenizacja hołdu pruskiego
• święto kopców
• 293 rocznica odsieczy wiedeńskiej
• 93 rocznica pojawienia się światła elektrycznego w Krakowie

Mistrz aranżacji niepowtarzalnych obchodów własnych imienin i urodzin organizowanych nocą w formie koncertu,balu,zakończonych kuligiem czy ogniskiem za każdym razem urządzanych w innym miejscu,np.

• na straganach Nowego Kleparza
• na statku na Wiśle
• na Kopcu Piłsudskiego
• w Ogrodzie Botanicznym
• pod Mostem Dębnickim
• na zamku w Pieskowej Skale
• na ulicy Floriańskiej w formie„Nocy Paryskiej”
• na Dworcu Głównym
• na Plantach

Stały się one tradycją Krakowa i po śmierci artysty obchodzone są w formie urodzinowych lub imieninowych koncertów w Teatrze im.J.Słowackiego pod nazwą„Koncert dla Piotra S.”.Na ostatnie pięć lat życia Klinika Chorób Wewnętrznych CM UJ w Krakowie prof.Andrzeja Szczeklika stała się jego drugim domem.Nazywał ją„hotelem snów”.Profesor Jacek Musiał i dr Wiesław Królikowski opiekowali się nim do ostatniej minuty.6 maja 1997 został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.Całe życie związany z kabaretem będącym jego pracą,domem,rodziną.Miał mnóstwo przyjaciół,był popularny i znany,krakowianie darzyli go szczerą sympatią.

Wyróżnienia,odznaczenia

Z zespołem kabaretu objechał niemal pół świata,wszędzie zdobywając uznanie,nagrody i sukcesy.

• Zasłużony Działacz Kultury(1968 r.)
• Złota Odznaka„Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa”(1981 r.)
• Nagroda Miasta Krakowa(1981 r.)
• Honorowy Obywatel Miasta Krakowa(1994 r.)
• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski(pośmiertnie,2016 r.)

Pomniki artysty

• Pomnik z brązu siedzącego Piotra Skrzyneckiego przy stoliku pod ścianą w ogródku kawiarni„vis-à-vis”przy Rynku Głównym w Krakowie
• Rzeźba ufundowana przez profesora medycyny Andrzeja Szczeklika,kierownika II Katedry Chorób Wewnętrznych CM UJ w Krakowie,stojąca przed budynkiem przy ul.Skawińskiej 8.Wyrzeźbił ją w 1998 r.Karol Gąsienica Szostak
• Odsłonięty w 2000 r.pomnik piwniczan(pomysł pomnika zaproponował Piotr na 40-lecie Piwnicy)wykonany przez profesora ASP Bronisława Chromego(m.in.twórcy kabaretu w 1956 r.przedstawiający ok.50 głów żywych i zmarłych przyjaciół i artystów„Piwnicy”.Głowa Piotra Skrzyneckiego rozpoznawana jest po dzwonku(każda„wyrasta”z symbolu związanego z tym,czym dana postać zaznaczyła w życiu swoją obecność).Pomnik stoi w Parku Decjusza przed galerią artysty

Pamięci artysty

• Opinia Doroty Terakowskiej:„Legendarny twórca Piwnicy pod Baranami był artystą niepowtarzalnym,całkowicie wolnym i niezależnym,żył bez obowiązków,bez zegarka i kalendarza,bo jedyne trwałe i poważne więzy łączyły go tylko z własnym kabaretem,a najważniejsza dla niego była tylko chwila,która właśnie trwała”
• Książka biograficzna Piotr Joanny Olczak-Ronikier wydana w 1998 r.przez Wydawnictwo Literackie Kraków
• Piosenki
  • "Blagier"słowa:Leszek Wójtowicz
  • "Nocne telefony do Piotra S."słowa:Leszek Długosz,muzyka:Zygmunt Konieczny
  • "Konwalie,bzy albo pet"słowa:Jan Nowicki,muzyka:Jan Kanty Pawluśkiewicz
  • "Piotr"słowa:Zbigniew Preisner,muzyka:Zbigniew Preisner
  • "Piotrowi"słowa:Wiesław Dymny
  • "Plac na Groblach"wyk.Grzegorz Turnau
  • "Żal za Piotrem S."wyk.Pod Budą