Daniel Szczechura

Ur.11 lipca 1930 w Wilczogębach polski reżyser i scenarzysta filmów animowanych,scenograf,pedagog.

Praca naukowa

Studiował na ASP w Warszawie(1951-1952)oraz historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim(dyplom w 1958 roku).Skończył również wydział operatorski łódzkiej szkoły filmowej(1962 r.)Jest profesorem sztuk filmowych.W latach 70 był wykładowcą ASP w Warszawie,prowadząc Pracownię Filmu Animowanego Katedry Projektowania Graficznego na Wydziale Grafiki.Jego uczniem jest m.in.autor znanych filmów animowanych Piotr Dumała.Wykładał za granicą m.in.Królewskiej Akademii Sztuki w Gandawie i Emily Carr College w Vancouver.Był także wykładowcą w Zakładzie Realizacji Obrazu Telewizyjno-Filmowego Wydziału Radia i Telewizji im.Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach,na Wydziale Informatyki Śląskiej Wyższej Szkoły Informatyczno-Medycznej w Chorzowie oraz na Wydziale Informatyki Śląskiej Wyższej Szkoły Informatyki w Chorzowie.Obecnie uczy na Wydziale Sztuki Nowych Mediów Polsko-Japońskiej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych w Warszawie.

Charakterystyka dorobku

W latach 50 zrealizował kilkanaście filmów amatorskich na taśmie 16 mm,z których kilka uzyskało nagrody na konkursach filmowych,m.in.zrealizowane wspólnie z Andrzejem Błasińskim"Spojrzenie".Jego filmem dyplomowym była etiuda filmowa"Konflikty"(1960 r.)Od roku 1961 do początków lat 90 pracował w łódzkim Studiu Małych Form Filmowych Se-ma-for.Współzałożyciel i autor scenografii warszawskiego Studenckiego Teatru Satyryków STS.Jest laureatem wielu nagród za całokształt twórczości m.in.medalu Złotego Grona(1969 r.)nagrody im.Zenona Wasilewskiego(1975 r.)Nagrody Ministra Kultury i Sztuki II stopnia(1975 r.)Nagrodę Specjalną ASIFA za nieoceniony wkład w sztukę i rozwój filmu animowanego(1990 r.) i nagrodę Gemma,Włoskiego Stowarzyszenia Filmu Animowanego oraz Złotego Medalu„Gloria Artis Zasłużony Kulturze”(2008 r.)Otrzymał również nagrody indywidualne za większość swoich filmów animowanych m.in.w Ogólnopolskim Konkursie Filmów Amatorskich w Warszawie,Złotego Smoka Wawelskiego na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie,Złote Koziołki na OFF dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu,Nagrody Klubu Krytyki Filmowej SDP,Syrenkę Warszawską,Nagrody Towarzystwa Uniwersytetów Ludowych.Zdobył szereg wyróżnień zagranicznych na Festiwalach w Adelaide Auckland,Barcelonie,Bergamo,Buenos Aires,Cordobie,Filadelfii,Linzu,Mamai,Montevideo,Oberhausen,Biennale Młodych w Paryżu,Trydencie i Wiedniu.19 grudnia 2008 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.W 2017 roku otrzymał nagrodę specjalną Smok Smoków na 57 Krakowskim Festiwalu Filmowym za wyjątkowy wkład w rozwój światowej kinematografii w dziedzinie filmu animowanego.

Filmografia

• 1955 r."Spojrzenia"film fabularny(scenariusz i realizacja z Andrzejem Błasińskim)
• 1957 r."Stadion"film fabularny(scen.i realiz.z Andrzejem Błasińskim)
• 1960 r.Konflikty film dyplomowy,aktorsko-rysunkowy
• 1978 r."Test pilota Pirxa"animacja

Filmy animowane

• 1961 r."Maszyna"film wycinankowy(scenariusz z Mirosławem Kijowczykiem)
• 1962 r."Litera"film wycinankowy(scenariusz z Andrzejem Błasińskim)
• 1963 r."Duet"pod pseudonimem Karol Wirten(scenariusz Emil Saski)
• 1963 r."Fotel"film wycinankowy(scen.z Emilem Saskim)
• 1964 r."Na jezdni"reż.pod pseud.Karol Wirten,scen.Daniel Szczechura)
• 1964 r."Pierwszy,drugi,trzeci..."(scen.Emil Saski),film kombinowany
• 1966 r."Karol"film wycinankowy,satyryczny
• 1966 r."Wykres"film kombinowany
• 1968 r."Desant"(scen.z Andrzejem Warchałem),film kombinowany
• 1968 r."Hobby"film wycinankowy łączony z rysunkowym
• 1969 r."Zbrodnia Stelli"(cz.5),"Sindbad pogrzebany"(cz.6)w"Przygody Sindbada Żeglarza"(scen.Katarzyna Latałło),filmy wycinankowe z serii opartej na„Przygodach Sindbada Żeglarza”Bolesława Leśmiana
• 1970 r."Podróż"film kombinowany
• 1971 r."Differenzen"prod.Austria
• 1971 r."Jeśli ujrzysz kota fruwającego po niebie"(scen.z Andrzejem Krauze),film wycinankowy
• 1971 r."Zamek w lesie"(cz.6)w"Klechdy polskie"(scen.Maria Achmatowicz,Alicja Kowalska),film z serii realizowanej przez różnych reżyserów
• 1972 r."Lamus"film kombinowany
• 1972 r."Ogrodnik"film kombinowany
• 1973 r."Arena"film kombinowany,rozrywkowy
• 1973 r."Mysia wieża"prod.Włochy
• 1973 r."Poema de fumetti"prod.Włochy
• 1974 r."O królu Popielu"film z międzynarodowej serii Bajki Narodów
• 1975 r."Gorejące palce"film kombinowany
• 1977 r."Problem"(scen.Janusz Weiss),film kombinowany
• 1978 r."Skarpetka"(scen.Kazimierz Żórawski),żart filmowy
• 1978 r."Skok"film kombinowany,bohater ma twarz samego reżysera
• 1981 r."Fatamorgana"film kombinowany aktorsko-animowany
• 1983 r."Fatamorgana 2"film kombinowany aktorsko-animowany
• 1986 r."XYZ"film kombinowany
• 1988 r."Rybką być"film rysunkowy
• 1991 r."NOVI SINGERS"film kombinowany,muzyczny(muzyka Chopina w wykonaniu zespołu Novi Singers)
• 1991 r."Grande Valse Brillante"film muzyczny
• 1992 r."Odgłosy wiosny"film muzyczny
• 1992 r."Humoreska Dvořáka"film muzyczny
• 1997 r."Dobranocka"animowany
• 2002 r."Hobby.Daniel Szczechura.Podtytuł:Kilka filmów animowanych jednego autora"("Konflikty","Fotel","Wykres","Hobby","Podróż","Gorejące palce","Skok","Fatamorgana" 1 i 2,"Dobranocka")

Filmy dokumentalne

• 1995 r."Henryk Tomaszewski"

Autor zdjęć

• 1959 r.STS 58 etiuda filmowa Agnieszki Osieckiej
• 1959 r."Nie śpij,bo Cię okradną"film Stefana Szlachtycza
• 1959 r.Świat na nas czeka etiuda Wojciecha Solarza
• 1960 r.Śmierć i dziewczyna etiuda Wojciecha Solarza
• 1961 r.Plakat z drewna etiuda filmowa Agnieszki Osieckiej
• 1961 r.Ułan i dziewczyna etiuda Krzysztofa Zanussiego
• 1962 r.Wizyta etiuda Wojciecha Solarza

Stanisław Kluska(geodeta)

Ur.10 lipca 1930 w Kłomnicach,zm.30 października 2009 w Łodzi polski geodeta.

Życiorys

Szkołę podstawową ukończył w Kłomnicach w roku 1944.Po II wojnie światowej,w styczniu 1945 roku,wstąpił do Państwowego Gimnazjum Ogólnokształcącego im.Romualda Traugutta w Częstochowie,w którym,w roku 1948,zdał małą maturę.We wrześniu tego samego roku rozpoczął naukę w Państwowym Liceum Mierniczym w Łodzi.Maturę wraz z dyplomem technika mierniczego uzyskał w roku 1950.W następnym roku rozpoczął studia w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej w Łodzi i po ich ukończeniu w 1955 roku otrzymał tytuł inżyniera geodety.Pracę rozpoczął w 1951 roku w Państwowym Przedsiębiorstwie Mierniczym w Łodzi.W 1961 roku został powołany na stanowisko kierownika Delegatury Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w Łodzi.W 1973 roku,po likwidacji delegatur,przeszedł na stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Kartografii w Łodzi.W roku 1975 rozpoczął pracę w„Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym w Łodzi”na stanowisku zastępcy dyrektora ds. rozwoju.W latach 1988-1990 był zastępcą dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta Łodzi.Na emeryturę przeszedł w 1990 roku.

Pełnione funkcje

15 czerwca 1950 roku wstąpił do Związku Mierniczych Rzeczypospolitej Polskiej.W Stowarzyszeniu Geodetów Polskich był m.in.przewodniczącym Zarządu Oddziału w Łodzi,a w latach 1989-1998 piastował funkcję przewodniczącego Zarządu Głównego SGP.W latach 1972*1983 był członkiem oraz zastępcą przewodniczącego Rady Programowej„Przeglądu Geodezyjnego”.Do roku 2004 przewodniczył Komisji Kwalifikacyjnej ds.uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii.W latach 1970-1974 był członkiem Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej.

Odznaczenia(wybór)

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi
• Złoty, Srebrny i Brązowy medal„Za zasługi dla obronności kraju”
• Złota i Srebrna Odznaka Honorowa NOT
• Honorowa Odznaka m.Łodzi

Roman Huszczo

Ur.10 lipca 1930 w Przemyślu,zm.11 maja 2015 w Warszawie polski scenarzysta i reżyser filmów animowanych,współtwórca m.in."Pomysłowego Dobromira","Dziwnych przygód Koziołka Matołka"oraz serii"Pies,kot i..."Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie(od 1951 r.dyplom w 1958 r.)Przez wiele lat współpracował z pionem kulturalnym Związku Harcerstwa Polskiego(redaktor materiałów programowych Głównej Kwatery ZHP„Ogniskowe koncepty”,kierownik literacki Harcerskiej Drużyny Artystycznej„Gawęda”).Był współautorem(z Andrzejem Kieruzalskim)oraz ilustratorem książek"Z kukiełką w plecaku"(Warszawa 1959 r.)"Nasz najpiękniejszy obóz"(Warszawa 1960 r.)Od 1961 r.był związany z Studiem Małych Form w Warszawie jako animator i reżyser filmów animowanych.Jedno z pierwszych wyróżnień Brązowe Koziołki 1969 przyniósł mu film rysunkowy"Podróż na niby".

 

Franciszek Starowieyski

Franciszek Andrzej Bobola Starowieyski,pseud.Jan Byk(ur.8 lipca 1930 w Bratkówce koło Krosna,zm.23 lutego 2009 w Warszawie)polski grafik,malarz,rysownik i scenograf.

Życiorys

Pochodził z rodziny szlacheckiej,pieczętującej się herbem Biberstein.W latach 1949-1952 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Wojciecha Weissa i Adama Marczyńskiego,a następnie w ASP w Warszawie u Michała Byliny,gdzie uzyskał dyplom w 1955 r.Popularność zyskał w latach 60 XX wieku serią plakatów teatralnych i filmowych.Zajmował się malarstwem,plakatem,grafiką użytkową,scenografią teatralną i telewizyjną.Był twórcą tzw.teatru rysowania.Jego malarstwo cechowały fascynacja ciałem kobiecym o rubensowskich kształtach,zmysłowością oraz refleksja nad przemijaniem i śmiercią.Wielokrotnie wystawiał w galeriach i muzeach w Polsce oraz Austrii,Belgii,Francji,Holandii,w Kanadzie,Szwajcarii,USA,we Włoszech i in.Był laureatem wielu nagród,m.in.Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w Saô Paulo(1973 r.)Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes(1974 r.)Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu w Paryżu(1975 r.)Annual Key Award gazety Hollywood Reporter(1975-1976),nagrody na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie i na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago(1979-1982).W swoich„teatrach rysowania”łączył obydwie sztuki w jedną,„spektakl sztuk wszelakich”,zjawisko medialne,w których taką samą wartością artystyczną jest sam akt tworzenia,jego elementy widowiskowe i dzięki erudycji autora literackie,jak i samo dzieło w tradycyjnym tego słowa znaczeniu.W obrazach Starowieyskiego świat realny łączył się z tworami jego wręcz„niepohamowanej”wyobraźni,a jego twórczość ostentacyjnie nawiązywała do starych XVII-wiecznych mistrzów i była przesycona groteską oraz humorem.Obraz Divina Polonia Rapta Per Europa Profana,co znaczy:„Boska Polska porwana przez świecką Europę”wystawiony w polskim przedstawicielstwie w Unii Europejskiej w Brukseli(1998 r.)wywołał wiele kontrowersyjnych ocen.W 1994 r.otrzymał Nagrodę„Złotej Maski”za scenografię do komediodramatu"Ubu Król czyli Polacy"Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim w Łodzi,a w 2004 r.Nagrodę Ministra Kultury w dziedzinie sztuk plastycznych.W 2005 r.został odznaczony przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Życie prywatne

Starszy brat księdza Marka Starowieyskiego.Małżonek Ewy Starowieyskiej(1930-2012),scenografki.Jego synem jest malarz i rysownik Antoni Starowieyski(ur.1973 r.)Był kolekcjonerem dzieł sztuki.Zmarł 23 lutego 2009 w wieku 79 lat.Został pochowany na cmentarzu w podwarszawskich Laskach.

Polnische Plakat Kunst

Franciszek Starowieyski jest jedną z postaci cyklu dokumentalnego pt.Polnische Plakatkunst o polskiej szkole plakatu.Odcinek zatytułowany„Polnische Plakat Kunst-Franciszek Starowieyski”zrealizowany był w 2009 r.

Jan Bógdoł

Ur.3 lipca 1930 w Katowicach polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys

W 1957 roku ukończył Studium Aktorskie w Katowicach.W tym samym roku,13 października miał miejsce jego debiut teatralny.Występował w następujących teatrach:Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu(1957-59),im.Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu(1959-60),Dramatyczny w Szczecinie(1960-62),im.Aleksandra Fredry w Gnieźnie(1962-63),im.Wilama Horzycy w Toruniu(1963-67),im.Juliusza Osterwy w Lublinie(1967-69),Śląskim w Katowicach(1970-75,1978-92),Polskim w Bielsku-Białej(1975-76),Nowym w Zabrzu(1976-78).

Nagrody i odznaczenia

• Czarne Diamenty nagroda redakcji"Wiadomości Zagłębia"za rolę Polaka w sztuce"Przyszedłem zabić"(1970 r.)
• Srebrny Krzyż Zasługi(1980 r.)
• Złota Odznaka Zasłużony dla Województwa Katowickiego(1985 r.)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski(1991 r.)
• Brązowy Medal„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”(2007 r.)

Filmografia

• 1969 r."Sól ziemi czarnej"powstaniec
• 1971 r."Perła w koronie"
• 1973 r."Zasieki"ojciec Ernesta
• 1976 r."Ptaki,ptakom"Fritz
• 1976 r."Zaklęty dwór"kowal(odc.7)
• 1977 r."Kto da więcej co ja"Wincenty Pstrowski
• 1977 r."Sprawa inżyniera Pojdy"Stefan Pojda
• 1978 r."Nauka latania"uciekinier z sanatorium
• 1979 r."Biała gorączka"
• 1979 r."Elegia"żołnierz
• 1979 r."Paciorki jednego różańca Antek"syn Habryków
• 1980 r."Grzeszny żywot Franciszka Buły"celnik
• 1980 r."Misja"oficer w sztabie republikanów(odc.6)
• 1980 r."Polonia Restituta"Józef Grzegorzek,komendant POW na Górnym Śląsku
• 1981 r."Białe tango"Andrzej,przyjaciel Majewskiego(odc.4)
• 1981 r.„Anna” i wampir"pułkownik Molenda
• 1981 r."Czerwone węże"Markowski,ojciec Władki
• 1981 r."Mężczyzna niepotrzebny!"Andrzej Grzegorzewski,mąż Ewy
• 1982 r."Odlot"Stefan Michalski,ojciec Rafała
• 1983 r."Na straży swej stać będę"Klimza,ojciec Janka
• 1984-1987:Zdaniem obrony prokurator Jan Jerzy Salicki
• 1986 r."Magnat"
• 1987 r."Ucieczka z miejsc ukochanych"Joachim Kunefał(odc.1)
• 1988 r."Banda Rudego Pająka"minister Cieplik(odc.5)
• 1988 r."Pole niczyje"Wichura
• 1989 r."Triumf ducha"oficer SS
• 1992 r."Kawalerskie życie na obczyźnie"majster w kopalni
• 1992 r."Pamiętnik znaleziony w garbie"ojciec Antoniego i Ewalda
• 1999 r."Wojaczek"ojciec Rafała
• 2001 r."Angelus"Stalin

Jadwiga Mackiewicz

Ur.2 lipca 1930 w Warszawie pedagog,popularyzator muzyki,występująca przed dziecięcą widownią jako„Ciocia Jadzia”.W roku 1949 ukończyła Liceum pedagogiczne im.Elizy Orzeszkowej w Warszawie i rozpoczęła naukę gry na fortepianie i skrzypcach(do roku 1953).Od roku 1950 studiowała Wydziale Filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego.W latach 1953-1958 uczyła się rytmiki w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej nr 1 w Warszawie,kontynuowała studia 1959-1963 w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u prof.Stefana Śledzińskiego,zakończone dyplomem w sekcji teorii muzyki na Wydziale Teorii,Kompozycji i Dyrygentury.W latach 1982-2007 uczyła historii muzyki w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im.J.Elsnera oraz w Liceum Muzycznym im.Zenona Brzeskiego w Warszawie.W roku 1955 rozpoczęła prowadzenie koncertów dla dzieci z Filharmonią Narodową.Prowadziła koncerty dla dzieci także w latach 1960-1963 z Filharmonia Pomorską w Bydgoszczy i w latach 1977-1984 z Filharmonią Krakowską.Prowadziła też audycje muzyczne dla dzieci w Polskim Radiu do roku 1981,kiedy to w czasie stanu wojennego została zwolniona z pracy.

Nagrody i odznaczenia

• 1975 r.Medal Komisji Edukacji Narodowej
• 1984 r.Order Uśmiechu
• 1985 r.Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• 2001 r.Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• 2006 r.Srebrny Medal„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
• 2009 r.Nagroda im.Cypriana Kamila Norwida

Stefan Szlachtycz

Ur.1 lipca 1930 w Krakowie polski reżyser filmowy,telewizyjny i teatralny.Absolwent architektury na Politechnice Krakowskiej oraz Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi.Główny reżyser TVP(1974-1985)oraz dyrektor Teatru Telewizji(1985-1987).

Wybrana filmografia

jako reżyser telewizyjnych filmów fabularnych:

• "Tylko Beatrycze"(1975 r.)
• "Tragarz puchu"(1983 r.)

jako reżyser krótkometrażowych filmów fabularnych:

• "Nihil est"(1983 r.)

jako reżyser filmów dokumentalnych:

• "Paderewskiego życie po życiu"(1999 r.)

jako reżyser spektakli telewizyjnych:

• "Partita na instrument drewniany"(1974 r.)
• "Długie pożegnanie"(1982 r.)

Wybrane nagrody

• 1972 r.„Złoty Ekran”w kategorii programy edukacyjne za cykl Fakty mówią
• 1976 r.Nagroda Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji za Tylko Beatrycze
• 1977 r.„Złoty Szczupak”na Festiwalu Polskiej Twórczości Telewizyjnej w Olsztynie w kategorii filmów za Tylko Beatrycze
• 1985 r.I Nagroda Przeglądu Filmów Baletowych w Łodzi za Nihil Est
• 2002 r.Statuetka„Gwiazda Telewizji Polskiej”przyznana z okazji 50-lecia TVP za filmy i spektakle teatralne