sobota, 29 marca 2014

Kasper Drużbicki

SJ(ur.6 stycznia 1590 w Drużbicach k.Piotrkowa Trybunalskiego,zm.2 kwietnia 1662 w Poznaniu)polski duchowny katolicki,jezuita,kaznodzieja,rektor szkół,pisarz,mistyk.Autor pism o tematyce ascetyczno-mistycznej.
Życiorys
Pochodził z rodziny szlacheckiej(herbu Nałęcz).Do zakonu jezuitów wstąpił 14 sierpnia 1609 w Krakowie.Święcenia kapłańskie przyjął w 1621 w Poznaniu.W zakonie obejmował ważne stanowiska,m.in.był prowincjałem polskim(1629–1633,1650–1653),rektorem i mistrzem nowicjatu w Krakowie(1626–1629,1641–1644),rektorem Kolegium Jezuickiego w Kaliszu(1633–1634),instruktorem III probacji w Jarosławiu(1634–1636),rektorem w Ostrogu(1638–1641) i Poznaniu(1644–1647,1657–1662).Był również wykładowcą retoryki i poetyki w jezuickich kolegiach we Lwowie i Lublinie.Był gruntownie oczytany,miał świetną znajomość Biblii i kulturę duchową(znał mistykę nadreńską),humanistyczną,filozoficzną.Miał bogate życie wewnętrzne,w tym doświadczenia mistyczne.Zainicjował Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa,stając się w Europie prekursorem kultu Serca Chrystusa na długo przed objawieniami św.Małgorzaty Marii Alacoque w Paray-le-Monial.Jest wybitnym prozaikiem epoki baroku.
Twórczość
Autor licznych dzieł prozą po polsku i łacinie,m.in:
  • Droga doskonałości chrześcijańskiej,Kalisz 1665,druk.Kolegium Towarzystwa Jezusowego,wyd.następne:Lwów 1667,Kalisz 1741,Kalisz 1793
  • Nauka o przygotowaniu się do świątobliwej śmierci,Kraków 1669,druk.B.Śmieszkowic;wyd.H.Nostitz Jackowski,Kraków 1871
  • Przemysły zysku duchownego,Kraków 1671,druk.spadkobiercy K.Schedla,wyd.następne:Gdańsk 1672,Kalisz 1685,Lwów 1746,Poznań 1750,Poznań 1866
  • Meta cordium Kalisz 1683,druk.Kolegium Towarzystwa Jezusowego,wyd.następne:Poznań 1683,Kalisz 1691,Kalisz 1693,Lwów 1730;wyd.S.Stojałowski,Lwów 1875;Angers 1885,(przekł.angielski pt.Heart of Jesu the Goal of all Hearts,St.Helens Messager Office 1890;przekł.francuski:Paryż 1908)
  • Dyscypliny duszne,t.1-2,Kalisz 1685,druk.Kolegium Towarzystwa Jezusowego,wyd.następne:Poznań 1691,Kraków 1700,Kalisz 1730
  • Nabożeństwa na przedniejsze czasy i święta całego roku,Poznań 1694,druk.Kolegium Towarzystwa Jezusowego
  • Septem Gaudia et septem dolores s.Josephi,hymnus prima vice impressus ex authentico manuscripto,Starawieś 1890
  • Rozmyślania sandomierskie
Wydania zbiorowe
  • Operum asceticorum...tomus primus,Kalisz 1686...tomus secundus,Poznań 1691,druk.Kolegium Towarzystwa Jezusowego
  • Opera omnia ascetica aucta duobus opusculis De effectibus,fructu et applicatione Sanctissimi Missae Sacrificii et De sublimitate perfectionis religiosae,t.1-2,Ingolstadt 1732,druk.J.A.de la Haye
Listy i materiały
  • List do K.Lubienieckiego(młodszego),Lublin,10 czerwca 1636;list od K.Lubienieckiego,Jabłonna,9 czerwca 1636 ogł.H.Barycz"Dokumenty i fakty z dziejów reformacji.V.Ostatnia dysputacja braci polskich w Lublinie(1636)",Reformacja w Polsce 1953/1955,(wyd.1956)
  • Kilkanaście listów i innych pism w rękopisach:Archiwum Prowincji Polskiej Towarzystwa Jezusowego w Krakowie;Biblioteka Jagiellońska

Cieszanów

(ukr.Чесанів)miasto w woj.podkarpackim,w powiecie lubaczowskim,siedziba gminy miejsko-wiejskiej Cieszanów.Położony na Płaskowyżu Tarnogrodzkim,nad rzeką Brusienką.Miejscowość jest siedzibą dekanatu Cieszanów i parafii św.Wojciecha.Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 1868 mieszkańców.
Historia
Cieszanów uzyskał prawa miejskie 14 maja 1590 dzięki staraniom Stanisława Cieszanowskiego,herbu Jelita,starosty samborskiego.W 1672 król Jan III Sobieski pod Cieszanowem stoczył zwycięską potyczkę z Tatarami.Miasto jest ośrodkiem handlowo-usługowym,znajduje się tu kościół z XIX w.Od 1867 do końca 1922 miasto było siedzibą urzędu starostwa powiatu cieszanowskiego.W 1909 roku liczba ludności powiatowego miasta Cieszanowa,wynosiła 3.232 osoby.Po I wojnie światowej w 1921 roku 2.282 osób,do liczby 3.600 mieszkańców w 1939 roku.W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj.przemyskiego.
Związani z Cieszanowem
  • Marian Buczek polski duchowny rzymskokatolicki,biskup ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej na Ukrainie,
  • Łucja Charewiczowa polska uczona,historyk,działaczka społeczna,docent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie,urodzona w Cieszanowie
  • Petro Karmanśkyj ukraiński poeta i tłumacz,przedstawiciel„Mołodoji Muzy”,urodzony w Cieszanowie,
  • Franciszek Lisowski polski duchowny rzymskokatolicki,biskup tarnowski,
  • Józef Smaczniak polski ksiądz katolicki,filantrop,działacz konspiracyjny w czasie II wojny światowej,inicjator powstania w 1925 r.w Cieszanowie Prywatnego Miejskiego Seminarium Nauczycielskiego Koedukacyjnego.
Transport i komunikacja
Miasto znajduje się na skrzyżowaniu dwóch dróg wojewódzkich:
  • 865 relacji Jarosław Bełżec
  • 863 relacji Nisko Tarnogród Cieszanów.
Miasta partnerskie
  • Kałuża
  • Capannoli
  • Żółkiew
  • Diósd
  • Argenbühl

Rejestr kozacki

Spis Kozaków,których Rzeczpospolita wykorzystywała jako żołnierzy zaciężnych w służbie wojskowej do obrony południowo-wschodnich kresów(ziem ruskich na krańcach Wielkiego Księstwa Litewskiego,które stały się następnie częścią Korony w przededniu unii lubelskiej)przed najazdami Tatarów krymskich.Rejestr został wprowadzony przez Zygmunta II Augusta po unii lubelskiej.Kozacy wpisani do rejestru mieli zagwarantowaną wolność osobistą i otrzymywali żołd ze skarbu państwa,innym natomiast groziło wprzęgnięcie w system feudalno-pańszczyźnianych zależności.Kozacy nie objęci rejestrem domagali się przez wiele lat jego poszerzenia,występowali przeciwko magnaterii kresowej(pochodzenia polskiego lub ruskiego).Rejestr objął pierwotnie 500 Kozaków.Z czasem liczba Kozaków rejestrowych się zwiększała,lecz i tak nie wszyscy chętni mogli być do niego wpisani.Gdy Władysław IV w latach 40.XVII wieku,mając w planach wojnę z Turcją,ogłosił zwiększenie liczby Kozaków rejestrowych z 6000 do 12000,stawiło się aż 24000 Kozaków.Nie w smak było to magnatom,którzy oskarżyli króla o tworzenie stałej armii,po to by zaprowadzić w Rzeczypospolitej monarchię absolutną.W rezultacie większość Kozaków pozostała poza rejestrem,co zemściło się na Rzeczypospolitej podczas powstania Chmielnickiego.Na przykład przed bitwą nad Żółtymi Wodami w kwietniu 1648 r.Kozacy rejestrowi z wojsk pod komendą Stefana Potockiego(syna hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Potockiego),podporządkowani bezpośrednio pułkownikowi Stanisławowi Krzeczowskiemu przeszli na stronę powstańców Kozaków Zaporoskich i przesądzili o klęsce wojsk Rzeczypospolitej.

Skwierzyna

(niem.Schwerin an der Warthe)miasto w zachodniej Polsce,w woj.lubuskim,w powiecie międzyrzeckim,siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skwierzyna.Miasto jest położone na pograniczu Pojezierza Wielkopolskiego i Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej,przy ujściu rzeki Obry do Warty.Według danych z 31 grudnia 2010 r.miasto miało 10098 mieszkańców.
Położenie
Skwierzyna osadzona w dolinie Warty znajduje się w obrębie Kotliny Gorzowskiej,natomiast południowa część Skwierzyny leży już w północno-zachodnim krańcu Pojezierza Poznańskiego.Położone przy ujściu rzeki Obry do Warty.Według danych z 1 stycznia 2010 r.powierzchnia miasta wynosiła 35,89 km².Obszary wiejskie gminy Skwierzyna rozciągają się na północ od miasta.Natomiast od południa i od południowego zachodu miasto graniczy z gminą Bledzew,a od wschodu graniczy z gminą Przytoczna.Skwierzyna historycznie i kulturowo leży w Wielkopolsce.Od XIV wieku do 1793 r.miasto znajdowało się w województwie poznańskim.W latach 1848–1919 leżało w Prowincji Poznańskiej,potem do 1938 r.w Marchii Granicznej Poznańsko-Zachodniopruskiej.W latach 1950–1975 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.W latach 1975–1998 należało już do woj.gorzowskiego.
Nazwa
Nazwę miejscowości w formie Skviszyna wymienia w Rocznikach Królestwa Polskiego spisanych w latach 1455–1480 polski kronikarz Jan Długosz.W 1945 używano przejściowo formy Skwierzyn.
Historia
W historii miasta wybuchały pożary,które niszczyły zabudowania.Dzisiejszy kształt wielu zabudowań jest modyfikacją pierwotnej architektury.
Kalendarium:
  • Około XII wieku rozwinięcie się miasta z osady targowej
  • przed 1296 lokacja Skwierzyny na prawie niemieckim być może przez księcia wielkopolskiego Przemysła II lub margrabiów brandenburskich
  • 1300-1319 przynależność Skwierzyny do księstwa głogowskiego
  • 1319-1326 zagarnięcie miasta przez Brandenburgię
  • 1326 przywrócenie Skwierzyny do granic państwa polskiego przez Władysława Łokietka
  • 1400 na skutek pożaru całkowite zniszczenie miasta i utrata praw miejskich nadanych przez Przemysła II
  • 1406 wznowienie dokumentu lokacyjnego na prawie magdeburskim i przywilejów dla miasta przez Władysława Jagiełłę
  • 1466 sprzedanie Skwierzyny za długi przez Kazimierza Jagiellończyka
  • 1509 dostanie się miasta we władanie rodu Górków
  • 1530 uzyskanie przez miasto barw i herbu
  • 1543 nadanie Skwierzynie statusu miasta królewskiego
  • 1793 przejście miasta pod władanie Prusaków na skutek II rozbioru Polski
  • 1821 dotkliwe zniszczenia na skutek pożaru miasta
  • 1871 władanie miastem przez Rzeszę Niemiecką
  • 1937-1938 powstanie koszar wojskowych na terenie miasta
  • 1945 powrót Skwierzyny do granic Polski;wysiedlenie niemieckiej ludności do Niemiec
Zabytki
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:
  • układ urbanistyczny
  • kościół parafialny pod wezwaniem św.Mikołaja,wybudowany w stylu późnogotyckim w XV wieku,gruntownie przebudowany w latach 1861-1863;trójnawowa świątynia halowa.W kościele znajduje się m.in.obraz Matki Boskiej Klewańskiej
  • obraz Matki Boskiej Klewańskiej z Klewania na Wołyniu od XVII wieku słynął z cudów,co zostało nawet protokolarnie potwierdzone przez notariusza apostolskiego Baptista de Rubeis.W 1945 roku,kiedy jasne stało się,iż polscy mieszkańcy Klewania zostaną wywiezieni na zachód przez Armię Czerwoną,jedna z mieszkanek,Stanisława Basaj wywiozła obraz ze sobą.6 czerwca 1945 roku cudowny obraz znalazł się w Skwierzynie.Do 1950 roku ukrywano płótno na plebanii św.Mikołaja,a w 1951 roku umieszczono je w prowizorycznym ołtarzu w kaplicy pod chórem.W 1968 roku znalazł się w głównym ołtarzu,a uroczystej intronizacji dokonano 23 maja 1992 roku
  • srebrna trumienka z XVII wieku,ręcznej roboty,zawierająca relikwie św.Bonifacego Męczennika.Znalazła się w Skwierzynie wraz z mieszkańcami Klewania.Jednak wkrótce potem kuria biskupia rozkazała przenieść ją do Gorzowa
  • kościół ewangelicki,obecnie rzymskokatolicki filialny pod wezwaniem Świętego Zbawiciela,jest to dawny zbór protestancki,zbudowany w latach 1847-1854.Przedtem funkcjonowała niewielka świątynia protestancka wybudowana z drewna w XVII wieku,nieposiadająca wieży,tynku,wyposażona tylko w niewielkie okna.Znajdowała się ona przy dzisiejszej ulicy Jagiełły.Nowy kościół zbudowano w stylu neoromańskim.Służył on ewangelikom do II wojny światowej,potem nadano mu nazwę Świętego Krzyża i służył żołnierzom skwierzyńskiego garnizonu.W 1958 roku zlikwidowano parafię wojskową,a kościół otrzymał wezwanie Świętego Zbawiciela.Lata 1952 i 1966 to daty gruntownych prac remontowych w kościele,a 1982 rok to umieszczenie w świątyni obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej,namalowanego przez Ludwika Konarzewskiego juniora z Istebnej,ul.2 Lutego
  • cmentarz żydowski,ul.Międzyrzecka,z początku XIX wieku,jest jednym z największych kirkutów w województwie lubuskim,a znajdujące się tam nagrobki(macewy)stanowią jedne z najcenniejszych zabytków Skwierzyny.Cmentarz zajmuje powierzchnię ok.2,23 ha,znajduje się na nim 247 macew.Najstarsze zachowane nagrobki pochodzą z początków XVIII w.choć cmentarz istniał prawdopodobnie od XV w.Cmentarz funkcjonował do lat 30.XX w. i jako jeden z nielicznych nie został zdewastowany w czasie II wojny światowej.Dopiero w latach 70.miejscowe władze zaczęły„porządkowanie”terenu cmentarza,które miało doprowadzić do jego całkowitej likwidacji.Próby renowacji cmentarza podjęto w 1992 r.nie było jednak wtedy na to środków.Dopiero wsparcie kilku instytucji charytatywnych umożliwiło odbudowanie cmentarza,w 2002 r.Już rok później cmentarz został ponownie zdewastowany przez nieznanych sprawców,a na jego powtórną renowację brakuje pieniędzy
  • dom,Rynek 25,wybudowany w XVIII wieku
  • spichlerz szachulcowy,z początku XIX wieku,trójkondygnacyjny budynek znajduje się przy ulicy B.Prusa 1.Niewiele wiadomo o jego budowniczych,jako,że budowle gospodarcze nie posiadały rozbudowanej dokumentacji.Najprawdopodobniej został wzniesiony w XVIII wieku w celu magazynowania zboża niedaleko portu na Warcie
inne zabytki:
  • kamienice przy ulicy Marszałka Piłsudskiego.Ulica Piłsudskiego nazywana jest potocznie„deptakiem”.Większość budynków znajdujących się przy niej datowanych jest na lata 20./30.XIX wieku.Większość poprzednich zabudowań spłonęła w pożarze miasta z 1821 roku.Ogień strawił wówczas południowe i wschodnie dzielnice miasta.Ulica ta zmieniała bardzo często nazwy:XVIII w.Richtstrasse,XIX-I poł.XX w.Poststrasse,lata 30 i 40 XX w.Adolf Hitlerstrasse,od 1945 r.Marszałka Stalina,od 1948 r.Obrońców Stalingradu,od 1956 r.Marszałka Żymierskiego(nieoficjalnie),od 1992 r.Marszałka Piłsudskiego.W latach 70.XIX wieku wraz z Rynkiem,dzisiejsza ulica Piłsudskiego oświetlona była jako jedyna w mieście przez lampy naftowe osadzone na ścianach kamienic przy pomocy żelaznych ramion.1907 r.przyniósł oświetlenie elektryczne i chodniki,za burmistrza Hugo Scholza
  • ratusz skwierzyński,mieszczący się pod adresem Rynek 1,pochodzi z pierwszych lat XIX wieku.Budynek pochodzący z XVI wieku spłonął w wielkim pożarze,który strawił większą część miasta(miał on wybuchnąć w dniu św.Mateusza).Budynek szybko odbudowano,jednak 80 lat później przeprowadzono prace modernizacyjne polegające na pokryciu go nowym dachem i odmalowaniu.Jednak 72 lata później ratusz został rozebrany,a na jego miejscu wybudowano nowy budynek,który został oddany do użytku 15 października 1841 roku.Przypuszcza się,że ratusz zaprojektował jeden z najsłynniejszych architektów niemieckich,zamieszkały w Berlinie,Friedrich August Stüler.Budynek ratusza jest neorenesansowy.Od 1888 był on siedzibą powiatu skwierzyńskiego,urzędu stanu cywilnego,sądu okręgowego,komisarza policji,urzędu celnego i nadleśnictwa królewskiego.Po wkroczeniu do miasta Rosjan w 1945 roku,żołnierze urządzili w nim magazyn,toteż ratusz uniknął płomieni.Od 1975 roku stał się siedzibą Urzędu Miasta i Gminy,a od 1990 miejscem urzędowania burmistrza.Wewnątrz zachowało się tylko kilka zabytkowych sztuk mebli:kredens,zegar,biurko,biblioteczka.Są to elementy w stylu klasycystycznym,pochodzące z lat 30.XIX wieku
  • budynek Cechu Rzemiosł,znajduje się przy ulicy Rynek 6,w bezpośrednim sąsiedztwie ratusza.Kamienica została zbudowana w 1856 roku,ufundował ją bogaty kupiec niemiecki,który jednak w 1910 roku sprzedał budynek zegarmistrzowi.Później kupił ją piekarz,który założył w budynku piekarnię i sklep.W latach 1945-1979 mieściła się tam Powszechna Spółdzielnia Spożywców„Społem”.Od 1980 znajduje się tam biuro Cechu Rzemiosł,a w 2001 odnowiono elewację kamienicy
  • budynek Poczty,znajduje się przy ulicy 2 Lutego.Zbudowano go w 1888 roku,za burmistrza Hugo Müllera.Jak przystało na niemieckie budynki użyteczności publicznej,wybudowany jest w stylu neogotyckim.W 1945 roku w budynku miał miejsce wewnętrzny pożar,dlatego siedzibę poczty przeniesiono do sąsiedniej kamienicy.Urząd pocztowy powrócił do swej dawnej siedziby w 1950 roku
  • budynek Nadleśnictwa,znajduje się przy ulicy 2 Lutego.Zbudowany najprawdopodobniej na przełomie XIX i XX wieku.Budowniczowie i projektanci są do dzisiaj nieznani.Przed nim znajduje się niewielki ogród dendrologiczny,będący jednocześnie początkiem tzw.Szlaku Bobrów na Obrze
  • Dom Pomocy Społecznej,umiejscowiony przy ulicy Batorego 15.Zbudowany pod koniec XIX wieku,pierwotnie znajdował się poza granicami miasta.Nieopodal mieściła się ewangelicka szkoła powszechna(powstała w 1896 roku),być może w dzisiejszym Domu Pomocy Społecznej zamieszkiwał jej dyrektor.Po 1945 roku była to przychodnia,a później żłobek.Od 1995 roku znajduje się w nim Dom Pomocy Społecznej,a od 1998 także„Uniwersytet III Wieku”
  • willa przy ul.2 Lutego,budynek ten to willa fabrykanta,zbudowana prawdopodobnie w 1910 roku przez Augusta Klemmanna.Był on mistrzem murarskim i ciesielskim,którego stać było na wybudowanie kamienicy w stylu modernistycznym ze stylowymi zapożyczeniami.W sąsiedztwie znajdował się tartak,będący także własnością Klemmanna,stąd willa pełniła funkcje i mieszkalne i administracyjne.Po wojnie mieściła komitet partyjny i milicję,a potem przychodnię
  • „Dom nad Rzeką”,znajduje się przy ulicy Mostowej,jak sama nazwa wskazuje,zaraz przy moście na Warcie.Najprawdopodobniej powstał w latach 20.lub 30.XX wieku i służył mieszkańcom Skwierzyny jako obiekt rozrywkowy nazywany Strandschlossen.Znajdowały się tam hotel,restauracja,kawiarnia.Po wojnie przejęły go Skwierzyńskie Fabryki Mebli i odtąd nazywano go„Drzewiarzem”.Od 1981 roku funkcjonowało tam przyzakładowe przedszkole.W 1997 odkupił budynek od władz miasta miejscowy biznesmen Kazimierz Witek,który przywrócił mu funkcje hotelowo-rekreacyjne.Założył tam hotel-restaurację„Dom nad Rzeką”
  • synagoga.
Muzea
Na terenie miasta przy ulicy Rzeźnickiej 1 znajduje się Muzeum Militariów Atena,posiadające wiele sprawnych pojazdów wojskowych oraz innych eksponatów powiązanych z wojskowością.
Komunikacja
W mieście zbiegają się szlaki komunikacyjne droga krajowa nr 24 relacji Rudnica Pniewy oraz droga krajowa nr 3(S3,międzynarodowa E-65)relacji Jakuszyce Świnoujście.Skwierzyna posiada połączenie kolejowe,na którym poruszają się autobusy szynowe relacji Zielona Góra Zbąszynek Gorzów Wielkopolski.
Edukacja
  • Szkoły podstawowe:
  • Szkoła podstawowa z oddziałami integracyjnymi im.Kornela Makuszyńskiego;
  • Szkoła podstawowa w Murzynowie;
  • Gimnazjum im.Władysława Jagiełły;
  • Szkoły średnie:
    • Liceum Ogólnokształcące im.Ireny Sendler;
    • Zespół Szkół Technicznych im.Stanisława Lema;
  • Kształcenie zawodowe:
    • Centrum Kształcenia Praktycznego;
  • Przedszkola:
    • Przedszkole integracyjne„Gromadka Misia Uszatka”;
    • Przedszkole wojskowe nr 84.
Kultura
W mieście,jak i sąsiednich miejscowościach należących do gminy,odbywają się corocznie imprezy,które są istotnym wydarzeniem w życiu mieszkańców
Lista wydarzeń kulturalnych odbywających się cyklicznie w Skwierzynie:
  • Uroczyste Obchody Święta Konstytucji 3 maja;
  • Noc Świętojańska noc z 23/24 czerwca,połączona z zabawą taneczną i pokazem fajerwerków;
  • Obchody Dni Skwierzyny organizowane od 1995 roku,odbywają się w czerwcu dla upamiętnienia uzyskania praw miejskich,połączone z szeregiem imprez kulturowych,sportowych i towarzyskich;
  • Gminne Dożynki impreza,która rozpoczyna się w sierpniu;
  • Święto Podgrzybka odbywające się jesienią,najczęściej w październiku,jako ukoronowanie pomyślnych zbiorów grzybiarzy;
  • Uroczyste Obchody Odzyskania Niepodległości;
  • Przybycie Repatriantów do Skwierzyny;
  • Rocznica sformowania Jednostki Wojskowej.
Wspólnoty religijne
W mieście istnieją dwie parafie rzymskokatolickie:parafia św.Mikołaja Biskupa oraz parafia wojskowa Matki Odkupiciela.Ponadto Skwierzyna jest siedzibą Parafii Greckokatolickiej św.Włodzimierza i Olgi oraz miejscowy Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy posiada Salę Królestwa
Sport
Od 1946 do 2013 roku w Skwierzynie funkcjonował klub piłkarski SKS Pogoń Skwierzyna.Drużyna swoje domowe mecze rozgrywała na Stadionie Miejskim przy ul.Sportowej 1.W roku 2013 powstał klub piłkarski Lions Skwierzyna.Drużyna swoje domowe mecze rozgrywa na Stadionie Miejskim przy ul.Sportowej 1.
Turystyka
Szlaki rowerowe
  • 17,4 km międzygminny Skwierzyna Lipki Wielkie
  • trasa:Skwierzyna Rynek Skwierzyna Gaj Jezierce Lipki Wielkie;
  • ok.80 km ponadregionalny Lubiatów Krasne Dłusko
  • trasa:Drezdenko Lubiatów Wiejce Krobielewko Skrzynica Nowy Dwór Świniary Skwierzyna Gaj Skwierzyna Krasne Dłusko Przytoczna Rokitno Lubikowo Stołuń Szarcz(na terenie Gminy Skwierzyna długość szlaku wynosi 34,6 km);
  • 30,2 km ponadregionalny Warcin Zamyślin
  • trasa:Warcin Gościnowo Dobrojewo Jezierce Krobielewko Wiejce;
  • 24,8 km euroregionalny Santok Chełmsko
  • trasa:Gościnowo(Osetnica)Warcin Murzynowo Kijewice Skwierzyna Gaj Skwierzyna Rynek Mała Skwierzynka Chełmsko;
  • 6 km międzygminny Skwierzyna Dworzec PKP Lisia Góra(Gmina Bledzew);
  • 14,3 km międzygminny Skwierzyna Kolonia Brzozowiec
  • trasa:Skwierzyna Rynek Rakowo Kolonia Brzozowiec.
Szlaki piesze
  • 15,9 km Skwierzyna Bledzew
trasa przechodzi przez Stary Dworek Leśniczówkę,biegnie wzdłuż Obry,obok ruin bunkrów z czasów II wojny światowej i ciągu stawów hodowlanych i od strony północnej dociera do Bledzewa.
Trasy Nordic walking
15 października 2012 kosztem ok.97 tys.zł oddano do użytku 4 trasy Nordic walking:
  • Skwierzynianka o długości 4,5 km
  • Obrzanka o długości 8 km
  • Warcianka o długości 5,5 km
  • Różanka:
    • trasa długa o długości 10,7 km
    • trasa krótka o długości 7,7 km
Projekt„Budowa szlaków nordic walking i promocja aktywnej turystyki w Gminie Skwierzyna”zrealizowany został dzięki współfinansowaniu pozyskanemu z Lokalnej Grupy Rybackiej„Pojezierze Dobiegniewskie”.Wizualizacja tras dostępna jest na miejskiej stronie internetowej.
Szlaki wodne
  • Lubuski Szlak Wodny:Sława Wielkopolska Santok dł.220 km(10 dni)
  • Trasa:
  • rzeki:Obrzyca,Obra,Warta
miejscowości:Wilcze Kargowa Zbąszyń Trzciel Międzyrzecz Bledzew Skwierzyna Santok;
  • Spływ Wartą dł.ok.137 km 
Międzychód Skwierzyna Santok Gorzów Wlkp.Kostrzyn nad Odrą;
  • Spływ Obrą
    • wariant krótszy 143 km:Trzciel Międzyrzecz Gorzyca Bledzew Skwierzyna Santok
    • wariant dłuższy ok.180 km:Kopanica Zbąszyń Trzciel Międzyrzecz Gorzyca Bledzew Stary Dworek Skwierzyna.
Miasta partnerskie
  • Bernau bei Berlin od roku 1979 Skwierzyna jest związana umową o partnerskiej współpracy;odnowienie umowy nastąpiło w roku 1996.Celem współpracy jest wymiana doświadczeń w sferze kulturalnej,turystycznej i sportowej.
  • Briańsk w roku 1999 zawarto akt partnerski i porozumienie o współpracy regionalnej.Strony zobowiązały się do współpracy ekonomicznej kulturalnej,sportowej i turystycznej.
  • Międzychód
  • Klewań
Osoby pochodzące ze Skwierzyny
  • Eliza Białkowska gimnastyczka artystyczna,olimpijka z Seulu 1988 i Barcelony 1992,
  • Eliakim ha-Kohen Schwerin Götz naczelny rabin Węgier w latach 1827-1845,
  • Beata Igielska polska dziennikarka,poetka i prozaik
  • Johann Christian Metzig wybitny niemiecki lekarz,jeden z„ojców”medycyny i higieny wojskowej,
  • Johann Gottfried Piefke niemiecki kompozytor,twórca marszów wojskowych,m.in.Preußens Gloria,
  • Ryszard Tylewski kajakarz,wielokrotny mistrz Polski,uczestnik igrzysk olimpijskich w Montrealu(1976),
  • Łukasz Adamski piłkarz,gracz m.in.Clube Atletico Paranaense de Curitiba,Polonii Warszawa,Ruchu Chorzów,
  • Sebastian Świderski siatkarz,wielokrotny reprezentant Polski,

Jan Sierakowski

(ur.1498,zm.1589 w Kłodawie)wojewoda łęczycki,znany mówca,prawnik,różnowierca,poseł sejmowy,należał do stronnictwa egzekucyjnego.
Życiorys
Urodzony jako syn Wacława,chorążego brzesko-kujawskiego.Protoplasta rodu Sierakowskich.W roku 1548 marszałek izby poselskiej,referendarz koronny,od 1563 do 1566 kasztelan kaliski,następnie wojewoda łęczycki.Używany do komisji w Prusach Królewskich,brał czynny udział w komisji Karnkowskiego do Gdańska(1568—1570).Zasłynął jako jeden z bojowników"egzekucji" i przywódców tzw."wojny kokoszej".Występował przeciwko władzy sądowej biskupów.Na sejmie roku 1548 sprzeciwiał się małżeństwu Zygmunta II Augusta z Barbarą Radziwiłłówną.Miał syna Stanisława(1534-1596),kasztelana lędzkiego i 3 córki.Był sygnatariuszem aktu unii lubelskiej 1569 roku.Podpisał konfederację warszawską 1573 roku.
Twórczość
Ważniejsze utwory
  • Posłów ziemskich ze wszystkiej Korony pierwsze witanie Króla J.M.Zygmunta Augusta na sejmie piotrkowskim A.D.1548,wyd.Pamiętnik Sandomierski,t.2(1830),s.171-186;M.Wiszniewski Historia literatury polskiej,t.9,Kraków 1857;A.Małecki Wybór mów staropolskich,Kraków 1860;J.Szujski"Diariusze sejmów koronnych 1548,1553 i 1570 r."Scriptores Rerum Polonicarum,t.1(1872),s.161 nn.tekst poprawny,(w skrócie przytoczył tę mowę S.Orzechowski:Annales...)
  • Compendium statutorum,powst.1554,wyd.B.Ulanowski,S.Kutrzeba"Układ prawa polskiego z r.1554",Kraków 1897-1926,Archiwum Komisji Prawniczej PAU,t.6
Listy i materiały
  • Od Stefana Batorego,dat.w Warszawie 6 sierpnia 1576,wyd.I.Polkowski"Sprawy wojenne króla Stefana Batorego.Dyjaryjusze,relacyje,listy i akta z lat 1576-1586",Kraków 1887,Acta Historica Res Gestas Poloniae Illustarntia,t.11
Utwory o autorstwie niepewnym
  • Deliberacje o królu,panach,radzie i urzędnikach,sejmie i bezkrólewiu,powst.około 1569,wyd.B.Ulanowski,S.Kutrzeba"Sześć broszur politycznych z XVI i początku XVII stulecia",Kraków 1921,BPP nr 76
  • De interregno,powst.1587,wyd.B.Ulanowski,S.Kutrzeba"Sześć broszur politycznych z XVI i początku XVII stulecia",Kraków 1921,BPP nr 76

Stanisław Iłowski

Inna forma nazwiska Ilovius(zm.1589)polski historyk,tłumacz,poeta i kanonik płocki.
Życiorys
Urodzony prawdopodobnie na Mazowszu,syn Aleksandra,szlachcica herbu Prawdzic i Anny Niszczyckiej.Około roku 1545 studiował w Padwie prawo i literaturę starożytną.Na Akademię Krakowską wpisał się latem roku 1550.Większość życia spędził za granicami Polski.W roku 1555 studiował w Bazylei na wydziale artium pod kierunkiem C.Curiona.W roku 1556 pojawił się w Paryżu,gdzie zetknął się z Robertem Etienne.W Padwie natomiast(lata 1562-1564)był uczniem F.Robortella.Tytuł doktora obojga praw uzyskał w 1565 roku w Bolonii,gdzie wydał pracę De laudibus iurisprudentiae oratio.Był także autorem tłumaczenia z greki na łacinę dzieł Synezjusza(Wenecja,1563) i Dionizjusza z Halikarnasu(lata 1554-1556).W lipcu roku 1565 powrócił do Bazylei by pogłębić swe studia historyczne.Do kraju powrócił jesienią roku 1566,przyjął święcenia duchowne i został kanonikiem gnieźnieńskim,a w roku 1569 płockim.W roku 1570 przeniósł się do Poznania.Przyjaźnił się z W.Goślickim.Zmarł w roku 1589,pomiędzy 2 stycznia a 15 kwietnia.
Twórczość
  • De historica facultate libellus,wyd.przy:Demetrius Phalereus De elocutione liber,Bazylea 1557,(pierwsza polska próba metodologii historii)
  • De laudibus iurisprudentiae oratio,Bolonia 1565,drukarnia J.Rossius
Przekłady
  • Dionisius Halicarnasseus Responsio ad Gnei Pompei epistolam,Paryż 1554,(przekł.z greckiego na łacinę)
  • Dionisius Halicarnasseus Nonnulla opuscula,1556,drukarnia R.S.Lutet,(przekł.z greckiego na łacinę)
  • Demetrius Phalereus De elocutione liber,Bazylea 1557,drukarnia J.Oporinus,(przekł.z greckiego na łacinę)
  • Synesius Cyrenaeus De regno bene administrando,Wenecja 1563,drukarnia J.B.Somascus,(przekł.z greckiego na łacinę)
  • Basilius Sanctus(Bazyli Wielki)De moribus orationes XXIV,Wenecja 1564,drukarnia J.Ziletus;wyd.następne:Frankfurt 1598;pt.Ethica sive sermones XXIV de civili sapientia,Frankfurt 1611;inne wydania zob.Estreicher XII,401,(przekł.z greckiego na łacinę)
  • Threni in obitum...Nicolai Szymanowski,Wilno 1596,drukarnia Akademii T.J.są wg J.Czerniatowicz i B.Nadolskiego utworem innego S.Iłowskiego,ówczesnego ucznia Akademii Wileńskiej

Barbara Gizanka

Barbara Giżanka(ur.ok.1550 w Warszawie,zm.w maju 1589)faworyta Zygmunta II Augusta.Córka Jana Gizy,warszawskiego mieszczanina,kupca i lichwiarza oraz Anny.
Życiorys
Według tradycji przyszła na świat w kamienicy przy ulicy Świętojańskiej 5.Pochodziła z warszawskiej rodziny patrycjuszowskiej pochodzącej z Frankonii.Miała siostrę,która była żoną Krzysztofa Szawłowskiego.Wychowywała się w klasztorze panien bernardynek poza Warszawą.Młodą Barbarę poznał królewski pokojowiec,Mikołaj Mniszech.Widzenia z Gizanką ułatwiał mu kupiec żydowski Egidius.Mniszech odwiedzał Barbarę w przebraniu mniszki.Okoliczności w jakich Barbara poznała króla nie są znane.Prawdopodobnie Mniszchowie wykorzystali podobieństwo Gizanki do zmarłej królowej Barbary Radziłłówny,aby zyskać wpływ na króla.Najprawdopodobniej Gizanka poznała Zygmunta pod koniec 1570,jednak według śledztwa przeprowadzonego po śmierci króla,Barbara została przyprowadzona do króla 6 stycznia 1571.Dziewięć miesięcy później,8 września 1571 wydała na świat córkę,Barbarę.Szlachta nie wierzyła w ojcostwo króla,jednak Zygmunt nie zwracał uwagi na głosy przeciwnego mu dworu.Po wydaniu na świat córki,Barbara stała się nieodłączną towarzyszką króla.Jednak mimo związku z Gizanką,król nie zaprzestał romansu z Anną Zajączkowską,która przebywała w Witowie.Król obdarował Gizankę 20000 czerwonych złotych oraz urządził dla niej pałac w Bronowie.Dzięki wstawiennictwu Barbary,podkanclerzy Franciszek Krasiński otrzymał stanowisko biskupa krakowskiego,zaś marszałek wielki koronny Jan Firlej funkcję wojewody krakowskiego.Po śmierci żony króla,Katarzyny Habsburżanki krążyły plotki,jakoby Zygmunt chciał poślubić Gizankę.W czerwcu 1572 Barbara wyjechała wraz z kochankiem do Knyszyna,gdzie 7 lipca Zygmunt zmarł w wieku 52 lat.Przed 14 lipca 1573 Barbara wyszła za mąż za kniazia wołyńskiego Michała Woronieckiego.
Z małżeństwa Gizanki i Woronieckiego pochodziło sześcioro dzieci:
  • Mikołaj(zm.po 1601),
  • Stefan(zm.po 1614)ksiądz,
  • Jakub(zm.po 1621),
  • Florian Tomasz(ur.1586,zm.po 5 czerwca 1615)dominikanin warszawski,
  • Katarzyna(zm.po 1592)żona Jakuba Pilchowskiego,
  • Anna(zm.po 1614)żona Jana Kosińskiego.